Λάθος ανακλαστικά

Συντονισμένη επιχείρηση κατά της Ελληνικής Λύσης από Φανάρι και Ελλαδική εκκλησία

Από τον
Γιώργο Χαρβαλιά

Προξενεί εντύπωση, και μάλλον όχι την καλύτερη, η κατάφωρη προεκλογική παρέμβαση κάποιων κατεξοχήν... άλαλων εκκλησιαστικών κέντρων εις βάρος εκλεγμένου ευρωβουλευτή και του κόμματός του. Ο «αφορισμός» του κ. Βελόπουλου φαίνεται να αποτελεί συντονισμένη επιχείρηση που εκπορεύεται τόσο από το Φανάρι όσο και από την Εκκλησία της Ελλάδος. Και ασφαλώς αποτελεί ένα ασυνήθιστο και άκομψο για αμιγώς θρησκευτικούς φορείς service, εις όφελος συστημικού κόμματος εξουσίας που επιδιώκει την όσο το δυνατόν ασφαλέστερη αυτοδυναμία, εξοβελίζοντας πάση θυσία τον Κυριάκο Βελόπουλο εκτός Βούλης.

Το ότι θυμήθηκαν ξαφνικά και από κοινού οι ορθόδοξοι ποιμενάρχες της Αρχιεπισκοπής και του Πατριαρχείου το εκκλησιαστικό παραεμπόριο προκαλεί μόνο μειδιάματα συγκατάβασης. Παραεμπόριο τέτοιου είδους γίνεται καθημερινά έξω από εκκλησίες και μέσα σε μοναστήρια. Και αν οι ταγοί της Εκκλησίας ήθελαν πραγματικά να το πατάξουν, θα το είχαν πράξει πολύ νωρίτερα. Οχι μία εβδομάδα πριν ανοίξουν οι κάλπες.

Η ευαισθησία επίσης για τις τηλεπωλήσεις του κ. Βελόπουλου έπρεπε να έχει εκδηλωθεί εγκαίρως, με αποκλειστικά «εκκλησιαστική γλώσσα» και όχι με κοσμικά επιχειρήματα που έχουν σαφή στόχευση την πολιτική εξουδετέρωση του. Η Εκκλησία της Ελλάδος άλλωστε δεν φάνηκε να συγκινείται στο πρόσφατο παρελθόν από τις «μαϊμουδιές» άλλων προβεβλημένων τηλεπωλητών της πολιτικής, ακόμη και κάποιων που διαφήμιζαν με φανατισμό το... δωδεκάθεο.

Η επίθεση συνεπώς στον Βελόπουλο δεν πείθει κανέναν ότι υπαγορεύεται από θρησκευτικά κίνητρα. Από αμιγώς πολιτικές και μικροκομματικές σκοπιμότητες κατευθύνεται και αυτό είναι εξόχως θλιβερό για μια Εκκλησία που δεν διεκδίκησε πολιτικό ρόλο σε πολύ σοβαρότερες περιπτώσεις, όπου κρινόταν η τύχη της πατρίδας.

Ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος και το Φανάρι ευλόγησαν με τη σιωπή τους ανοσιουργήματα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, στο εθνικό και το κοινωνικό πεδίο. Η Εκκλησία της Ελλάδος δέχτηκε αδιαμαρτύρητα περιορισμό αρμοδιοτήτων και εξουσιών, καθώς και μείωση του ρόλου της στην εκπαίδευση των Ελληνόπουλων.

Τώρα εξεγείρεται επειδή θα μπει στη Βουλή ένας... βλάσφημος. Αλλά τις άλλες βλασφημίες των πολιτικών έκανε ότι δεν τις είδε. Λυπάμαι, αλλά αυτό δεν λέγεται θρησκευτική ευαισθησία. Ούτε καν επιβεβλημένη πολιτική παρέμβαση από μια ξαφνικά αφυπνισθείσα εκκλησία. «Δημόσιες σχέσεις» λέγεται και αντιδεοντολογική εξυπηρέτηση του κόμματος που έρχεται να αναλάβει την εξουσία εις βάρος τρίτου...