ΜΑΖΟΥΤ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΜΑΖΟΥΤ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΥΑΛΑ

Εδώ και μία εβδομάδα είμαστε μάρτυρες μίας από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές στην πατρίδα μας.

Η ρύπανση που έχει προκαλέσει στον Σαρωνικό Κόλπο, από τη Σαλαμίνα ως τις ακτές της Βούλας, η πετρελαιοκηλίδα των 2.500 τόνων είναι ανυπολόγιστη. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, όπως η WWF Hellas, κάνουν λόγο για περιβαλλοντικό έγκλημα.

Οι εικόνες της Αποκάλυψης που προκάλεσε η βύθιση του δεξαμενόπλοιου «Αγία Ζώνη ΙΙ» τα ξημερώματα της περασμένης Κυριακής κάνουν τον γύρο του κόσμου μέσα από την ειδησεογραφία των μεγαλύτερων διεθνών πρακτορείων. Η φωτογραφία μίας μικρής αλκυόνης, που προσπάθησε να σώσει από το μαζούτ της Σαλαμίνας ο φωτορεπόρτερ και συνεργάτης του Reuters Γιώργος Μουτάφης, συγκλόνισε τους πάντες.

Ολη αυτή η δραματική κατάσταση είναι εξόχως... αποκαλυπτική του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και διαχειριζόμαστε την πραγματικότητα. Αντί το συμβάν να σημάνει αμέσως συναγερμό για τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, πέρασαν 48 ολόκληρες ώρες (!) για να αρχίσουν να παίρνουν τα πρώτα μέτρα προφύλαξης! Σε μία χώρα με ακτές χιλιάδων χιλιομέτρων, όπως η δική μας, μία χώρα που τρώει ψωμί από τη θάλασσά της λόγω τουρισμού, φαίνεται πως δεν υπάρχει ή δεν υλοποιείται κανένας κεντρικός σχεδιασμός για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων. Οι δήμαρχοι της περιοχής, απελπιστικά μόνοι και δίχως καμία βοήθεια, προσπαθούν να βρουν λύσεις.

Την ίδια στιγμή ο αρμόδιος υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Π. Κουρουμπλής σημείωνε πως η κινητοποίηση των Αρχών για την αντιμετώπιση της μόλυνσης ήταν άμεση, αλλά «λόγω των ρευμάτων, μεταφέρθηκε απέναντι στις ακτές του παραλιακού μετώπου».

Σύμφωνα, μάλιστα, με δηλώσεις παραγόντων του ίδιου υπουργείου, «σε 20-30 μέρες η πετρελαιοκηλίδα θα έχει καθαρίσει»! Μπορεί ο καθαρισμός να προλάβει και τη συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, η οποία έχει προγραμματιστεί για την επόμενη εβδομάδα... Μαύρη κωμωδία!

Δικαίως. Την Κυριακή που συνέβη το ατύχημα σύσσωμος ο κυβερνητικός μηχανισμός είχε μεταφερθεί στη Θεσσαλονίκη για να παρακολουθήσει την ομιλία του πρωθυπουργού. Τη Δευτέρα εκδήλωνε τις οικολογικές ευαισθησίες του για το θέμα των ορυχείων του χρυσού στη Χαλκιδική, την ώρα που η οικολογική καταστροφή στις παραλίες της Αττικής συντελούνταν ανεμπόδιστη. Και κανείς δεν αισθάνεται την ανάγκη όχι να παραιτηθεί, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του, που θα ήταν το αυτονόητο σε μία τέτοια περίπτωση, αλλά ούτε καν να απολογηθεί...

Το πιο ανησυχητικό, όμως, από όλα είναι το... μαζούτ, που πρέπει να 'χει σκεπάσει πολλά μάτια και να 'χει πνίξει πολλά μυαλά. Την ώρα που η Σαλαμίνα έχει καταστραφεί και ο Σαρωνικός, η παραλία του μισού πληθυσμού της χώρας (!), έχει δηλητηριαστεί, ένας Θεός ξέρει με ποιο κόστος και αν και πότε θα αποκατασταθεί, πολλοί είναι έτοιμοι ακόμη και να αποδεχτούν την καταστροφή που χτύπησε την πόρτα τους και ταυτοχρόνως να συνεχίσουν να αναλώνονται σε συζητήσεις για τη διαμάχη της κυβέρνησης με την Eldorado!

Και η επιστροφή στην πραγματικότητα και ο απεγκλωβισμός από την εικονική, που δημιουργεί κάθε εξουσία για να μετατρέψει τους πολίτες σε υπηκόους, παραμένουν και με αυτήν τη θλιβερή ευκαιρία το κρίσιμο ζητούμενο για όλους μας.

Γιώργος Κ. Στράτος

*Δικηγόρος - δημοσιογράφος

Εδώ και μία εβδομάδα είμαστε μάρτυρες μίας από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές στην πατρίδα μας. Η ρύπανση που έχει προκαλέσει στον Σαρωνικό Κόλπο, από τη Σαλαμίνα ως τις ακτές της Βούλας, η πετρελαιοκηλίδα των 2.500 τόνων είναι ανυπολόγιστη. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, όπως η WWF Hellas, κάνουν λόγο για περιβαλλοντικό έγκλημα.Οι εικόνες της Αποκάλυψης που προκάλεσε η βύθιση του δεξαμενόπλοιου «Αγία Ζώνη ΙΙ» τα ξημερώματα της περασμένης Κυριακής κάνουν τον γύρο του κόσμου μέσα από την ειδησεογραφία των μεγαλύτερων διεθνών πρακτορείων. Η φωτογραφία μίας μικρής αλκυόνης, που προσπάθησε να σώσει από το μαζούτ της Σαλαμίνας ο φωτορεπόρτερ και συνεργάτης του Reuters Γιώργος Μουτάφης, συγκλόνισε τους πάντες.Ολη αυτή η δραματική κατάσταση είναι εξόχως... αποκαλυπτική του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και διαχειριζόμαστε την πραγματικότητα. Αντί το συμβάν να σημάνει αμέσως συναγερμό για τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, πέρασαν 48 ολόκληρες ώρες (!) για να αρχίσουν να παίρνουν τα πρώτα μέτρα προφύλαξης! Σε μία χώρα με ακτές χιλιάδων χιλιομέτρων, όπως η δική μας, μία χώρα που τρώει ψωμί από τη θάλασσά της λόγω τουρισμού, φαίνεται πως δεν υπάρχει ή δεν υλοποιείται κανένας κεντρικός σχεδιασμός για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων. Οι δήμαρχοι της περιοχής, απελπιστικά μόνοι και δίχως καμία βοήθεια, προσπαθούν να βρουν λύσεις.Την ίδια στιγμή ο αρμόδιος υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Π. Κουρουμπλής σημείωνε πως η κινητοποίηση των Αρχών για την αντιμετώπιση της μόλυνσης ήταν άμεση, αλλά «λόγω των ρευμάτων, μεταφέρθηκε απέναντι στις ακτές του παραλιακού μετώπου». 
Σύμφωνα, μάλιστα, με δηλώσεις παραγόντων του ίδιου υπουργείου, «σε 20-30 μέρες η πετρελαιοκηλίδα θα έχει καθαρίσει»! Μπορεί ο καθαρισμός να προλάβει και τη συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, η οποία έχει προγραμματιστεί για την επόμενη εβδομάδα... Μαύρη κωμωδία! Δικαίως. Την Κυριακή που συνέβη το ατύχημα σύσσωμος ο κυβερνητικός μηχανισμός είχε μεταφερθεί στη Θεσσαλονίκη για να παρακολουθήσει την ομιλία του πρωθυπουργού. Τη Δευτέρα εκδήλωνε τις οικολογικές ευαισθησίες του για το θέμα των ορυχείων του χρυσού στη Χαλκιδική, την ώρα που η οικολογική καταστροφή στις παραλίες της Αττικής συντελούνταν ανεμπόδιστη. Και κανείς δεν αισθάνεται την ανάγκη όχι να παραιτηθεί, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του, που θα ήταν το αυτονόητο σε μία τέτοια περίπτωση, αλλά ούτε καν να απολογηθεί...Το πιο ανησυχητικό, όμως, από όλα είναι το... μαζούτ, που πρέπει να ’χει σκεπάσει πολλά μάτια και να ’χει πνίξει πολλά μυαλά. Την ώρα που η Σαλαμίνα έχει καταστραφεί και ο Σαρωνικός, η παραλία του μισού πληθυσμού της χώρας (!), έχει δηλητηριαστεί, ένας Θεός ξέρει με ποιο κόστος και αν και πότε θα αποκατασταθεί, πολλοί είναι έτοιμοι ακόμη και να αποδεχτούν την καταστροφή που χτύπησε την πόρτα τους και ταυτοχρόνως να συνεχίσουν να αναλώνονται σε συζητήσεις για τη διαμάχη της κυβέρνησης με την Eldorado! 
Και η επιστροφή στην πραγματικότητα και ο απεγκλωβισμός από την εικονική, που δημιουργεί κάθε εξουσία για να μετατρέψει τους πολίτες σε υπηκόους, παραμένουν και με αυτήν τη θλιβερή ευκαιρία το κρίσιμο ζητούμενο για όλους μας. 
*Δικηγόρος - δημοσιογράφος