Φωτορεπορτάζ από τις γλοιώδεις αρχαιρεσίες

Μια εικόνα δεν είναι μόνο χίλιες λέξεις, αλλά και 340 δισ. οφειλές στη Μιχαλού (τράπεζα που προτιμούν οι πασοκτζήδες)

Η μεγάλη φωτογραφία τα λέει όλα! Χίλια Μνημόνια, χίλιες ντιρεκτίβες Σόιμπλε και Ντάισελμπλουμ για να ακολουθήσουμε. Ο ΓΑΠ έχει τα χέρια στις τσέπες (έχουν ένα θέμα με τις τσέπες οι πασόκοι) και η κυρία μπροστά του ψάχνει εναγωνίως στην τσάντα της, ίσως νομίζοντας ότι κάποιος μπορεί να της τσούρνεψε το πορτοφόλι. Μπορεί ακόμα και να έφτασε να σκεφτεί το κάτωθι απαράδεκτο: «Δεν μπορεί... τόσοι πασοκτζήδες ξαμολημένοι στις ρούγες δεν θα υπάρχει κάνας πορτοφολάς;» Κι όμως, κυρία μας, όχι! Δεν υπάρχουν πορτοφολάδες στο ΠΑΣΟΚ, στο κόμμα που ίδρυσε ο Αντρέας ο καραμπουζουκλής. Μπορεί να μην ξέρουμε τι απέγινε το πορτοφόλι της κυρίας, όμως απολαύσαμε μια φωτό με τον δυσπερίγραπτο Τζέφρυ - κι αυτό είναι ανεκτίμητο. 

Η φωτό νο2, με τον Βενιζέλο να ψηφίζει, μπήκε για λόγους προστασίας της υγείας των αναγνωστών της στήλης. Είναι ιδανική για να εμπνευστείς και να εφαρμόσεις δίαιτα φτωχή σε λιπαρά και πλούσια σε λαχανικά (μην τα εκτοξεύσεις στον Βαγγέλη, βρε, κοστίζουν μαλλιοκέφαλα - να τα φας είπαμε). Αξιοσημείωτο είναι ότι, από τον πολύ κόσμο που φαίνεται στο στιγμιότυπο, μόνο δύο χαμογελούν! Ούτε στην πασοκάρα δεν απέμειναν φίλοι στον εμπνευστή του χαρατσιού ακινήτων στους λογαριασμούς της ΔΕΗ.
Στη φωτό νο3 βλέπουμε τον Καμίνη με την παραδοσιακή έκφραση που φορά Κυριακές, γιορτές και σχόλες (νυφίτσα με δυσπεψία), αλλά και κάτι περίεργο: Ολες (και ένας κύριος που δεν καλοφαίνεται) δίπλα, πίσω και γύρω του είτε γυρίζουν αλλού την κεφαλή είτε έχουν μια έκφραση δυσαρέσκειας, σαν τους ανθρώπους που μυρίζουν κάτι βρομερό και απαίσιο. Λέτε να έχει ποτίσει τα ρούχα του δημάρχου η κατουρλίλα που κυριαρχεί στους δρόμους των Αθηνών;

Και δώρο ο Πόντας στη φωτό νο4. Αυτή η χειρονομία του αποδείχθηκε ότι ήταν προφητική: Βρέθηκε πολύ κοντά στο μηδέν. Πέριξ της κουλούρας, του ζερό, κινήθηκε το ποσοστό του. Τόσα κομπαρσιλίκια κυριολεκτικά για το τίποτα. Και τίποτα να μην έκανε, το ίδιο θα λάμβανε. Ισως και περισσότερο, λόγω επιβράβευσης της ήσσονος προσπάθειας.

Παναγιώτης Λιάκος