ΛΑΘΟΣ ΣΤΟΧΟΣ

Η διαδικασία απαιτεί αποδείξεις, όχι απλές καταγγελίες

Από τον
Μανώλη Κοττάκη

Χθες ανέλυσα διά μακρόν γιατί οι άγαρμποι κυβερνητικοί χειρισμοί στο σκάνδαλο της Novartis μπορεί να αποδειχθούν μπούμερανγκ για την πλειοψηφία των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ. Σήμερα θα ακολουθήσω διαφορετική διαδρομή. Θα εξηγήσω γιατί η αντίδραση τμήματος της αντιπολίτευσης μπορεί να έχει βαρύ τίμημα για την κεντροδεξιά παράταξη και το εύρος επιρροής της.

Τι παρατηρώ; Κορυφαίους πολιτικούς της χώρας, οι οποίοι μεσουράνησαν στον δημόσιο βίο επί δεκαετίες, να αμφισβητούν το υλικό της έρευνας με δικονομικά τεχνάσματα παρά με επιχειρήματα ουσίας. Ο ίδιος εξήγησα χθες ότι η ποινική διαδικασία είναι εξαιρετικά επίπονη και απαιτεί αποδείξεις, όχι απλές καταγγελίες. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η αντίδραση των θιγομένων πρέπει να είναι ένα φεστιβάλ επί της διαδικασίας! Στη βαριά για έναν πολιτικό κατηγορία ότι δωροδοκήθηκε η απάντηση δεν μπορεί να είναι «αποδείξτε το». Η άμεση απάντηση είναι «δεν δωροδοκήθηκα» και μετά ακολουθούν τα άλλα. Βλέπουμε μήπως κάτι τέτοιο; Λυπάμαι που το γράφω, αλλά η απάντηση είναι «όχι».

Ορισμένες πλευρές πολιτεύονται δημοσίως ακολουθώντας υπερασπιστική γραμμή κατηγορούμενου! Και το πρώτο πράγμα που κάνει ο δικηγόρος ενός κατηγορουμένου είναι να πλήξει ευθέως την αξιοπιστία των μαρτύρων. Αυτό δεν είναι πολιτική απάντηση. Ούτε είναι πολιτική απάντηση η υποβολή μηνύσεων κατά μελών της κυβέρνησης. Αυτά τα έκαναν και άλλοι στο παρελθόν, περιττό να αναφέρω πόση τύχη είχαν.

Ούτε, βεβαίως, είναι λύση η εμφάνιση δικηγόρων σε τηλεοπτικούς σταθμούς με αποστολή την αμφισβήτηση του σύννομου των ενεργειών της εισαγγελέως Διαφθοράς, ο στόχος είναι λάθος. Η Ελένη Τουλουπάκη θεωρείται από τους πλέον ικανούς εισαγγελείς του δικαστικού σώματος, γνωρίζει άριστα τη νομοθεσία και όσοι τη γνωρίζουν λένε ότι έχει κρύο αίμα. Δεν καταλαβαίνει από απειλές.

Οσο λάθος κάνει, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ να επιχειρεί να καρπωθεί την έρευνα της Δικαιοσύνης, άλλο τόσο κάνει και η από εδώ πλευρά όταν αμφισβητεί επί της διαδικασίας την έρευνα. Ειδικώς από τη στιγμή που οι πολίτες, ενεοί από όσα διαβάζουν για βαλίτσες και μίζες, απαιτούν ξεκάθαρες πολιτικές απαντήσεις.

Οποιος έχει την αυταπάτη ότι ο ταξιτζής, ο λαχειοπώλης, η κομμώτρια, ο συνταξιούχος, ο νέος, ο αγρότης, ο ντελιβεράς θα παρακολουθήσει την υπόθεση αυτή έχοντας στα χέρια του τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας πλανάται πλάνην οικτράν. Αλλωστε, αν σε μια επόμενη στροφή εις προστατευόμενος μάρτυς παρουσιάσει βίντεο, ηχητικό ντοκουμέντο ή δεν ξέρω τι άλλο, τότε η ερμηνεία του δείνα εδαφίου του τάδε άρθρου του x νόμου δεν θα προσφέρεται ούτε για σωσίβιο.

Πόσο πιο σαφές μπορεί να γίνει, λοιπόν; Η προτροπή μου προς την από εδώ πλευρά, κατά συνέπεια, είναι «ανακρούσατε πρύμναν, μιλήστε στον κόσμο και εξηγήστε του καθαρά και ξάστερα τι συμβαίνει». Στο μέτρο του εφικτού.