ΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Ο Μητσοτάκης πρέπει να τοποθετηθεί για το τηλεφώνημα

Από τον
Γιώργο Χαρβαλιά

Μεγάλες προσδοκίες έχει από τον Κυριάκο ο Ταγίπ Ερντογάν, αλλά δεν μας εξηγεί τι είδους είναι αυτές. Προσδοκίες μιας καλύτερης συνεννόησης, που θα βοηθήσει να αμβλυνθούν οι εντάσεις στο Αιγαίο;

Προσδοκίες μιας business oriented ατζέντας, που θα οδηγήσει σε κουβέντες για συνεκμετάλλευση φυσικών πόρων;

Ή μήπως προσδοκίες μιας ελληνικής συνθηκολόγησης με την ντε φάκτο αναγνώριση τουρκικής επικυριαρχίας στην ανατολική Μεσόγειο;

Οφείλει εδώ να μας διαφωτίσει και ο έτερος συνομιλητής, ο δικός μας, δηλαδή, πρωθυπουργός.

Η σιωπή του έναντι του λαλίστατου Ερντογάν ήδη προκαλεί αμηχανία. Ποιες ήταν οι «ωραίες εκφράσεις» που αντάλλαξαν στην τηλεφωνική επικοινωνία τους;

Ποιες ακριβώς υποσχέσεις ισχυρίζεται ότι απέσπασε ο Τούρκος ηγέτης; Και εν τέλει, πώς βλέπει η νέα ελληνική κυβέρνηση την ελληνοτουρκική συνύπαρξη στο άμεσο μέλλον;

Η συζήτηση δεν φαίνεται να έμεινε σε αμοιβαίες τυπικές φιλοφρονήσεις. Ο Ερντογάν ήδη περιγράφει «επόμενα βήματα», με ενεργοποιήσεις επιτροπών και άλλες εκφάνσεις διμερούς διαλόγου.

Και ευελπιστεί στην ανταπόκριση της ελληνικής πλευράς, βάσει όσων υποσχέθηκε (;) ο Κυριάκος.

Είναι πονηρός, χωρίς αμφιβολία, ο ηγέτης της γειτονικής χώρας και το γεγονός της τάχιστης τηλεφωνικής επικοινωνίας, αλλά και των τόσο πυκνών αναφορών στη νεοεκλεγείσα ελληνική κυβέρνηση και στον αρχηγό της μυρίζει από μακριά παγίδα.

Ο νέος υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας ορθά «έκοψε τον βήχα» στους απέναντι με την επιβεβλημένη, από πάσης απόψεως, ανακοίνωση για τις δραστηριότητες του «Γιαβούζ».

Δραστηριότητες που, σύμφωνα με πληροφορίες, διεξάγονται και εντός των χωρικών υδάτων της Κύπρου, από την πλευρά των Κατεχομένων.

Αλλά αυτό δεν φτάνει. Πρέπει να τοποθετηθεί γρήγορα και έγκαιρα ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης, δίνοντας τέλος στις ποικίλες ερμηνείες των χρησμών του Τούρκου προέδρου.

Το «θα τα πάμε καλά, αν ο νέος Ελληνας πρωθυπουργός μείνει πιστός στις ωραίες εκφράσεις του» προκαλεί πλείστα όσα ερωτήματα για όσα ειπώθηκαν μεταξύ των δύο πλευρών. Και ασφαλώς δημιουργεί εντυπώσεις, προκαταλαμβάνοντας καταστάσεις.

Δεν μπορεί να υπάρξουν υποψίες ελληνικής ανοχής σε τουρκικά τετελεσμένα, την ώρα μάλιστα που η Αγκυρα κορυφώνει τις προκλήσεις, με εξορυκτικές δραστηριότητες στην ΑΟΖ ή και στην αιγιαλίτιδα ζώνη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αυτό και μόνο είναι σοβαρός λόγος ρήξης στις σχέσεις των δύο χωρών. Οχι ανταλλαγής φιλοφρονήσεων. Πρέπει, λοιπόν, να ξεκαθαρίσει η στάση της ελληνικής κυβέρνησης και του νέου πρωθυπουργού.

Το συντομότερο δυνατόν...