Λαγκάρντ: Κυνική ομολογία για τα εγκλήματα

Παραδέχτηκε το παρασκήνιο για την επιβολή των Μνημονίων και διαμήνυσε: «Δεν θέλω να ανοίξω το κουτί της Πανδώρας»

Στην αφοπλιστική παραδοχή ότι τα μέλη της τρόικας -Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΕΚΤ και ΔΝΤ- από κοινού συναποφάσισαν και συνεπώς ευθύνονται για την επιβολή του Προγράμματος Σταθερότητας που βύθισε στη δυστυχία τους Ελληνες προχώρησε χθες η Κριστίν Λαγκάρντ.

Τραβώντας μάλιστα λίγο παραπάνω τη ζοφερή κουρτίνα των σκοτεινών παρασκηνίων, αποκάλυψε έμμεσα έναν θαυμαστό κόσμο αλληλοσπαρασσόμενων φατριών, όπου «πολλές αποφάσεις λαμβάνονταν από πολλούς εμπλεκομένους» και όλοι μαζί στο τέλος, όπως αποδείχθηκε, συναποφάσιζαν την καταδίκη και τη βαριά ομηρία της χώρας.

Η ίδια μάλιστα, υπακούοντας στους σιδερένιους κανόνες της ομερτά, έστειλε εμφανώς απειλητικά ένα προειδοποιητικό μήνυμα σε όσους στην ευρωπαϊκή ήπειρο στοχοποιούν την Ουάσινγκτον και το ΔΝΤ για την εγκληματική εφαρμογή των πολιτικών λιτότητας και τη λεηλασία της Ελλάδας, διαμηνύοντας λακωνικά «δεν θέλω να ανοίξω το κουτί της Πανδώρας»!

Από τις δηλώσεις της, πάντως, προκύπτει ευθέως ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια συντελέστηκαν σε βάρος της χώρας μας και άλλα, απίστευτα εγκλήματα, πέραν όσων ήδη έχουν γίνει κατά καιρούς γνωστά.

Το δεύτερο συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η ίδια συναινεί -και ασφαλώς επιδιώκει- να «ξεχαστούν» και να συγκαλυφθούν όλα αυτά, μολονότι οδήγησαν στην ισοπέδωση της ελληνικής κοινωνίας και στην πολυετή μνημονιακή λαίλαπα.

«Αθώα περιστερά»

Μάλιστα, επιχείρησε να εμφανίσει το ΔΝΤ ως την «αθώα περιστερά» της υπόθεσης, ενώ ήταν σαφές ότι το Ταμείο είχε αναλάβει υποκριτικά τον ρόλο του «καλού», έναντι των «κακών» Ευρωπαίων, στο παιχνίδι εξόντωσης και υποταγής της χώρας μας.

Και, πάντως, εάν η κύρια Λαγκάρντ ήθελε να είναι ειλικρινής στην παραδοχή για τα υψηλά πλεονάσματα, θα μπορούσε να εισηγηθεί από τη νέα θέση της την άμεση -και όχι μελλοντική- μείωσή τους...

Μιλώντας «ακόμα ως εκπρόσωπος του ΔΝΤ», όπως ξεκαθάρισε στην αρμόδια Επιτροπή Οικονομικών της Ευρωβουλής λίγο προτού αναλάβει τα νέα της καθήκοντα στο τιμόνι της ΕΚΤ, η κυρία Λαγκάρντ ουσιαστικά παραδέχτηκε ότι στην περίπτωση της Ελλάδας όλοι έχουν λερωμένη τη φωλιά τους.

Και επιχειρώντας να αποσείσει τις βαριές ευθύνες του Ταμείου, επέμεινε στην αποδοτική, όπως εκτιμά, γραμμή των καλοπροαίρετων «λαθών» που σημειώθηκαν στο ελληνικό πρόγραμμα, αφού εκείνες τις δραματικές ώρες προείχε το αίτημα της γονατισμένης χώρας και των μοιραίων κυβερνήσεών της για βοήθεια.

Προφανώς η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική και την απέκρυψαν τόσο τα μέλη της τρόικας όσο και οι εγχώριοι υπηρέτες τους σε κόμματα και ΜΜΕ, που ύφαναν πρόθυμα τον μύθο των οκνηρών νότιων, ελεεινολογώντας τους Ελληνες προκειμένου να τεθούν σε ηθική ομηρία και να περάσουν αδιαμαρτύρητα οι εξοντωτικές πολιτικές τους που είχαν ως πρώτο στόχο τη διάσωση του τραπεζικού καρτέλ της ευρωζώνης. Συνοπτικά, η κυρία Λαγκάρντ:

• Απαντώντας σε ερώτηση αναφορικά με την κριτική που έχει ασκήσει η Κομισιόν στο ΔΝΤ για τη στάση του, έστειλε ηχηρή προειδοποίηση λέγοντας: «Δεν θέλω να ανοίξω το κουτί της Πανδώρας για το ποιος έκανε τι στο ελληνικό πρόγραμμα...» κάτι που σημαίνει πρακτικά ότι όλοι έχουν βάψει τα χέρια τους στο αίμα του ελληνικού λαού.

• Αποκάλυψε δε, διαχέοντας την εγκληματική ευθύνη, ότι στο επίκεντρο της αξιολόγησης του προγράμματος βρισκόταν η τρόικα και ότι «πολλές αποφάσεις ελήφθησαν από πολλούς εμπλεκόμενους», επισημαίνοντας ωστόσο ότι επρόκειτο για μια «κοινή προσπάθεια» προκειμένου να ανταποκριθούν στην έκκληση βοήθειας από την Ελλάδα, η οποία, όπως ωμά παραδέχθηκε δίχως αντίκρισμα πλέον, «είναι αλήθεια ότι υπέφερε ως αποτέλεσμα της εφαρμογής του προγράμματος σταθερότητας».

• Επανέλαβε τον ισχυρισμό ότι το ΔΝΤ είχε προτείνει εξαρχής να περιοριστούν τα πλεονάσματα στο 1,5%- 2% του ΑΕΠ. Λησμόνησε, βεβαίως, ότι το Ταμείο, υπερθεματίζοντας σε αντιλαϊκή αγριότητα, εισηγούνταν, στην περίπτωση που επιβάλλονταν, όπως συνέβη, πλεονάσματα της τάξης του 3,5%, να ληφθούν νέα μέτρα λιτότητας.

Τότε που η Ουάσινγκτον αξίωνε επιτακτικά -μεταξύ άλλων- δραστική μείωση του αφορολογήτου, περικοπές στην ασφαλιστική δαπάνη, ακραία ελαστικοποίηση στην αγορά εργασίας και αύξηση των ορίων ηλικίας, για να δώσει τη συγκατάθεσή της κάθε φορά για νέα εκδικητικά μέτρα εις βάρος του ελληνικού λαού.