Άγγελος Τσιάρας: «Αδύνατος ο εποικισμός πλανητών»

Ο αστροφυσικός που ανακάλυψε μια δεύτερη... Γη μιλά στη «δημοκρατία»

Από την
Κέλλυ Φαναριώτη

Σε μια σπουδαία ανακάλυψη, που αλλάζει άρδην όσα γνωρίζαμε μέχρι πρότινος, προχώρησε πριν από λίγες ημέρες ο 28χρονος Ελληνας αστροφυσικός Άγγελος Τσιάρας.

Ο νεαρός επιστήμονας από τη Δράμα, ύστερα από έρευνα που διήρκεσε ενάμιση χρόνο, εντόπισε νερό σε υγρή μορφή στην ατμόσφαιρα ενός πλανήτη που έχει θερμοκρασία παρόμοια με της Γης. Πρόκειται για τον εξωπλανήτη Κ2-18b, ο οποίος είναι δύο φορές μεγαλύτερος και οκτώ φορές βαρύτερος από τη Γη, και η απόσταση που τους χωρίζει είναι 110 έτη φωτός. 

«Οι προηγούμενοι πλανήτες στους οποίους είχαμε βρει νερό ήταν αέριοι γίγαντες, σαν τον Δία ή τον Κρόνο, δεν έχουν καν επιφάνεια και συνεπώς δεν είναι φιλικοί προς εμάς. Όμως, ο εξωπλανήτης Κ2-18b είναι ο πρώτος από τους 4.000 που έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα ο οποίος έχει τόσες ομοιότητες με τη Γη. Έχει, δηλαδή, τη σωστή θερμοκρασία για να έχει ωκεανούς και, επιπλέον, είναι ο πρώτος που ξέρουμε ότι έχει νερό. Είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στην αποκάλυψη μιας εξωγήινης μορφής ζωής» δηλώνει στη «δημοκρατία» ο επικεφαλής ερευνητής της Ομάδας Αστροφυσικής του Τμήματος Φυσικής και Αστρονομίας του University College του Λονδίνου (UCL).

Πώς άρχισε η έρευνα

Όπως λέει, ξεκίνησε την έρευνά του με αρκετές αμφιβολίες για τα διθυραμβικά σχόλια που κατά καιρούς διάβαζε από την επιστημονική κοινότητα για τον Κ2-18b.

«Είχα έναν δισταγμό και θεωρούσα ίσως υπερβολικό όλον αυτόν τον θόρυβο που είχε δημιουργηθεί γύρω από αυτόν τον εξωπλανήτη. Τελικά, εξεπλάγην όταν συνειδητοποίησα πως είναι η πρώτη φορά που εντοπίζονται σημάδια νερού, δηλαδή του πιο σημαντικού στοιχείου για τη ζωή, σε έναν τέτοιον πλανήτη. Το συναίσθημά μου εκείνη τη στιγμή ήταν μοναδικό».

Την ώρα που οι επιστημονικές ανακαλύψεις έχουν «φουντώσει» τη συζήτηση για το μέλλον της ανθρωπότητας σε πλανήτες εκτός Γης, αφήνοντας τη φαντασία μικρών και μεγάλων να καλπάζει, ο δρ Τσιάρας είναι ξεκάθαρος:

«Το ενδεχόμενο αυτό αγγίζει την επιστημονική φαντασία. Οι πλανήτες εκτός του ηλιακού μας συστήματος είναι πολύ μακριά, δεν μπορούμε να φτάσουμε εκεί» λέει, τονίζοντας ότι για να συμβεί αυτό πρέπει να σπαταληθούν πάρα πολλοί πόροι προκειμένου να δημιουργηθεί σε έναν αφιλόξενο χώρο ένα φιλόξενο περιβάλλον. «Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Θεωρώ πως είναι καλύτερο να προσπαθήσουμε να μην καταντήσουμε τον δικό μας πλανήτη αφιλόξενο».

Η αποστολή Ariel

Η ενασχόλησή του με την αστρονομία δεν προέκυψε τυχαία, αλλά αποτελούσε όνειρό του από τα μαθητικά κιόλας χρόνια.

Όπως διηγείται, θυμάται τον εαυτό του από μικρό παιδί να γοητεύεται από τον έναστρο ουρανό και τους πλανήτες, αλλά ποτέ δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να ασχοληθεί με το αντικείμενο αυτό επαγγελματικά.

«Στο λύκειο διακρίθηκα στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Αστρονομίας και γνώρισα τον μετέπειτα καθηγητή μου στο Αριστοτέλειο, τον κ. Γιάννη Σειραδάκη. Μπήκα στο Τμήμα Φυσικής έχοντας σκοπό να ασχοληθώ με την αστρονομία. Ήθελα να απαντήσω σε ερωτήματα που ακόμη και σήμερα έχω αναπάντητα μέσα μου και δεν έχω στιγμή μετανιώσει για την επιλογή μου».

Αυτή την περίοδο, ο νεαρός επιστήμονας ασχολείται με μια μελλοντική μη επανδρωμένη διαστημική αποστολή, ονόματι Ariel, η οποία θα υλοποιηθεί το 2028 και θα έχει σκοπό να μελετήσει τις ατμόσφαιρες συνολικά 1.000 εξωπλανητών.

«Πρόκειται για μια αποστολή του Ευρωπαϊκού Διαστημικού Οργανισμού και η ομάδα μου είναι επικεφαλής αυτής της προσπάθειας. Οσο για μένα, εμπλέκομαι ενεργά στο κομμάτι της ανάλυσης δεδομένων».