Η κυριαρχία της προπαγάνδας

Η Ελληνίδα που «διαπρέπει στη NASA», η οποία τελικά διέπρεψε στην... ΠΑΣΠ όταν ήταν φοιτήτρια, δεν αξίζει να εξεταστεί ως πρόσωπο -αφού πολλοί είναι αυτοί που φλερτάρουν με την προβολή αντί παντός αντιτίμου-, αλλά ως φαινόμενο. Η νεαρή, που αυτοδιαφημιζόταν συστηματικά ως... χαρισματική επιστήμων, μέχρι η φήμη της να συμπαρασύρει σαν χιονοστιβάδα χιλιάδες δημοσιογράφους, ΜΜΕ, ιδιωτικές επιχειρήσεις και πολιτικούς οργανισμούς, δεν έκανε τίποτε άλλο από το να προβάλλει μια ιδανική, αλλά αναληθή εικόνα του εαυτού της. Και το κόλπο έπιασε.

Οσοι ήθελαν να την επαινέσουν για τα «κατορθώματά» της ή να μοιραστούν με το κοινό την ιστορία της «επιτυχίας» της δεν μπήκαν στον κόπο να ελέγξουν με στοιχειώδη σοβαρότητα τον βίο και την πολιτεία της. Είναι υπάλληλος της NASA ή απλώς πέρασε από εκεί στο πλαίσιο ενός θερινού camp; Εχει κάνει όντως ανακαλύψεις που βοήθησαν ασθενείς να ζήσουν περισσότερο και καλύτερα ή αυτό είναι μια δική της αυθαίρετη κατασκευή; Ποια είναι τα ακριβή επιστημονικά διαπιστευτήριά της;

Θα περίμενε κάποιος οργανισμοί, ΜΜΕ και πρόσωπα, όπως το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, το BBC, η υπουργός Παιδείας της Ελλάδος Νίκη Κεραμέως κ.ά., πριν προβούν σε αναγνωρίσεις του έργου της και σε διθυράμβους για την ευφυΐα της και την προσφορά της στην επιστήμη, να έχουν ελέγξει εξονυχιστικά όλα όσα την αφορούν. Κι όμως, αυτό δεν έγινε. Κυριαρχεί η προπαγάνδα στην εποχή μας, όπου η ζήτηση γρήγορης και εύπεπτης πληροφορίας που θα προκαλεί μεγάλες εντυπώσεις έχει υποσκελίσει την ανάγκη για ακρίβεια, ποιότητα, σοβαρότητα, βάθος, κοινωνική ευαισθησία και εθνική ευθύνη.

Εκείνοι που θα όφειλαν να λειτουργούν ως θεματοφύλακες των θεσμών και ως υπερασπιστές της αλήθειας καταδέχονται να γίνονται αγωγοί ανοησιών και να μηρυκάζουν ψέματα, τα οποία βλάπτουν τους πολίτες και στον ατομικό, αλλά και στον συλλογικό βίο τους.

Φυσικά, κανείς δεν «αθωώνει» το παρελθόν -πρόσφατο και απώτερο- για ανάλογα σφάλματα και παραλείψεις. Δεν λησμονούνται οι ανύπαρκτοι «κορμοράνοι», που ανακάλυψε μόνο το αμερικανικό CNN, οι οποίοι πνίγονταν στο μαζούτ που έχυσε ο Σαντάμ Χουσεΐν στον Περσικό Κόλπο. Δεν μπορεί να ξεχαστεί η δαιμονοποίηση των Σέρβων, τους οποίους βομβάρδισαν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί, ούτε παραγράφονται τα ανύπαρκτα όπλα μαζικής καταστροφής που «διέθετε» το Ιράκ. Ολα αυτά, καθώς και χιλιάδες αντίστοιχα τρικ επηρεασμού των συνειδήσεων των μαζών είναι όπλα μαζικής καταστροφής της αλήθειας και ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί να αντιτάξει τις άμυνές του απέναντι σε αυτά, επιλέγοντας ΜΜΕ που διασταυρώνουν τις ειδήσεις, δεν αναμασούν προπαγάνδες, είναι ανεξάρτητα και μαχητικά και προσπαθούν συστηματικά να προβάλλουν την αλήθεια και να υπερασπίζονται την άποψή τους. Η επένδυση στην αλήθεια είναι δύσκολη υπόθεση, αλλά πάντοτε αποφέρει καρπούς.