«Βιονικό μάτι» νέας γενιάς και από το ΜΙΤ

Η αποκατάσταση της όρασης ήταν πάντα μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για την επιστήμη, φαίνεται όμως ότι πλέον δεν αργεί να γίνει πραγματικότητα. Επιστήμονες στις ΗΠΑ δοκιμάζουν ήδη μια νέα τεχνολογία που έχουν δημιουργήσει, η οποία συνδυάζει ένα εμφύτευμα ματιών με ειδικά γυαλιά που διαθέτουν μια μικροσκοπική κάμερα και φαίνεται ότι θα καταφέρει να αποκαταστήσει εν μέρει την όραση σε αρκετούς ασθενείς.

 

Οι ερευνητές προσπαθούσαν επί δεκαετίες να αναπτύξουν ένα τέτοιο «βιονικό μάτι», που να είναι κατάλληλο για ασθενείς με σπάνια προβλήματα, που προκαλούν απώλεια της όρασης, όπως το σύστημα Argus II, το οποίο ανέπτυξε η εταιρία Second Sight Medical. Το σύστημα αυτό χρησιμοποιείται ήδη στην Ευρώπη και περιμένει έγκριση από τον αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων. Παράλληλα, επιστήμονες του MIT και του πανεπιστημίου Στάνφορντ συνεχίζουν να εργάζονται για τη δημιουργία ακόμη πιο προηγμένων συστημάτων.

 

Το Argus II, συγκεκριμένα, χρησιμοποιεί ένα προσθετικό «εμφύτευμα» αμφιβληστροειδούς, που προσπερνά τα νεκρά ή κατεστραμμένα κύτταρα στο μάτι, τα οποία είναι απαραίτητα για τον εντοπισμό του φωτός, και ανακατευθύνει τα οπτικά στοιχεία σε σημεία του ματιού που εξακολουθούν να λειτουργούν. Τόσο το συγκεκριμένο σύστημα όσο και τα υπόλοιπα που αναπτύσσονται γι’ αυτόν τον σκοπό διαθέτουν μικροσκοπικές κάμερες που είναι ενσωματωμένες σε ένα ζευγάρι γυαλιά και συγκεντρώνουν οπτικά στοιχεία με τη μορφή φωτός, το οποίο μεταφέρεται στο εμφύτευμα ως ηλεκτρικό σήμα. Το εμφύτευμα χρησιμοποιεί τα στοιχεία για να ενεργοποιήσει τα ηλεκτρόδια που υπάρχουν στο εσωτερικό του, τα οποία με τη σειρά τους θέτουν σε ενέργεια εικονοκύτταρα φωτός στον αμφιβληστροειδή, που ο εγκέφαλος επεξεργάζεται φυσιολογικά σαν εικόνες.

 

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι ασθενείς που θα ωφεληθούν περισσότερο από αυτά τα συστήματα είναι εκείνοι που πάσχουν από μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια, μια σπάνια ασθένεια που σκοτώνει τα κύτταρα στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού, με αποτέλεσμα η όραση να γίνεται όλο και πιο θολή, μέχρι που χάνεται, καθώς και οι ασθενείς με σοβαρό εκφυλισμό της ωχράς κηλίδος.

 

 

Αλεξάνδρα Χυδηριώτη

Ετικέτες: