Τα μυστικά του ψηφιακού άνθρωπου

Ο όρος «ψηφιακός άνθρωπος» θυμίζει περισσότερο ταινία επιστημονικής φαντασίας, όμως δεν υπάρχει μόνο σ' αυτήν. Υπάρχει και στη βιολογία, και αναφέρεται σε κάτι που μάλλον δύσκολα μπορεί κανείς να φανταστεί: Στον τρόπο με τον οποίο οι υπολογιστές βοηθούν τους επιστήμονες να δημιουργήσουν «ζωντανά» μοντέλα των οργάνων που είναι όμοια μέχρι το τελευταίο τους κύτταρο και τους παρέχουν νέες πληροφορίες για το ανθρώπινο σώμα και τον εγκέφαλο!

 

Τι σημαίνει αυτό; Οτι στο μέλλον μπορεί να υπάρχουν «ψηφιακά αντίγραφα» κάθε ανθρώπινου οργανισμού, που θα δείχνουν από ποιες ασθένειες κινδυνεύουν να προσβληθούν, ακόμη και την πιθανότερη αιτία θανάτου - αν, βεβαίως, θέλει κανείς να τα μάθει όλα αυτά.

 

Σύμφωνα με την «Daily Telegraph», τα πρώτα μαθηματικά μοντέλα για τη λειτουργία των κυττάρων της καρδιάς αναπτύχθηκαν το 1960 και εξελίχθηκαν έτσι ώστε να δημιουργηθεί η πρώτη τεχνητή καρδιά, στην οποία δοκιμάζονταν φάρμακα.

 

Πρόσφατα, ο καθηγητής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών George Karniadakis από το πανεπιστήμιο Μπράουν στις ΗΠΑ δημιούργησε ένα μοντέλο με χαρακτηριστικά των κυττάρων και τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν τη ροή του αίματος.

 

Η σχετική έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε πριν από περίπου έναν μήνα, μπορεί να προσφέρει έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο για την εξέταση της αποτελεσματικότητας των φαρμάκων που στοχεύουν συγκεκριμένα κύτταρα. «Αν ένα φάρμακο έχει σχεδιαστεί για να στοχεύει τις ιδιότητες των κυττάρων ή για να κάνει τα κύτταρα πιο ευέλικτα, μπορούμε να το δοκιμάσουμε» εξηγεί ο ίδιος ο καθηγητής.

 

Οπως αναφέρει η «Daily Telegraph», η επόμενη μεγάλη πρόκληση των επιστημόνων που ειδικεύονται σ' αυτόν τον τομέα είναι αναπτύξουν έναν τεχνητό εγκέφαλο που θα διαθέτει τα δισεκατομμύρια συνδεδεμένων νευρώνων που υπάρχουν στον εγκέφαλο του ανθρώπου. Μάλιστα, φαίνεται ότι ούτε αυτό αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αφού από την προηγούμενη εβδομάδα εκτίθεται στο Μουσείο Επιστήμης και Βιομηχανίας του Μάντσεστερ ένα μοντέλο του μικρότερου εγκεφάλου, το οποίο ανέπτυξαν επιστήμονες της Ομοσπονδιακής Πολυτεχνικής Σχολής της Λοζάνης με επικεφαλής τον καθηγητή Χένρι Μάρκραμ.

 

 

Αλεξάνδρα Χυδηριώτη

Ετικέτες: