Νέα (μεταβατική) κυβέρνηση και στην Ιταλία με ελληνική συνταγή

Ο Καβαλιέρε δεν βρίσκεται πια στο τιμόνι της Ιταλίας. Η αλλαγή σελίδας με την παραίτηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που προδικάζει ακόμη μια ευρωπαϊκή κυβέρνηση τεχνοκρατών με βάση την ελληνική συνταγή, πραγματοποιήθηκε τελικά στις 10 το βράδυ του Σαββάτου, έπειτα από εικοσιτετράωρα έντονων παρασκηνιακών ζυμώσεων και ταχύτατων πολιτικών εξελίξεων, που περιελάμβαναν την ψήφιση από την ιταλική βουλή, με σημαντική πλειοψηφία, του προγράμματος οικονομικής σταθερότητας που επιτάσσουν οι Βρυξέλλες.

 

Η προαναγγελθείσα παραίτηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι συνοδεύτηκε από πανηγυρισμούς υποστηρικτών της αντιπολίτευσης, που είχαν συγκεντρωθεί τόσο έξω από την πρωθυπουργική κατοικία Παλάτσο Γκρατσιόλι όσο και έξω από το Κυρηνάλιο Μέγαρο, φωνάζοντας «παραίτηση, παραίτηση» και μιλώντας για «ημέρα απελευθέρωσης». Πάντως, λιγότερο από ένα εικοσιτετράωρο αργότερα, ο Μπερλουσκόνι άφησε ανοιχτό το παράθυρο επανόδου! Σε χθεσινή επιστολή του προς τον ηγέτη του κόμματος της Δεξιάς Φραντσέσκο Στοράτσε δήλωσε «υπερήφανος» για όσα κατάφερε και εξέφρασε την ελπίδα να «ξαναπάρουν μαζί τον δρόμο προς την κυβέρνηση». Και αργά χθες το βράδυ, σε βιντεοσκοπημένο διάγγελμά του, είπε ότι με την παραίτησή του «προχώρησε σε μια γενναιόδωρη πράξη», για να σώσει την Ιταλία και την Ευρώπη, και ότι «πρόκειται να υποστηρίξει τη νέα κυβέρνηση τεχνοκρατών» και να μην «το βάλει κάτω, αν πρώτα δεν καταφέρει να εκσυγχρονίσει την Ιταλία».

 

Την ίδια ώρα, οι εξελίξεις προς τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης ήταν ταχύτατες χθες, καθώς ο Μάριο Μόντι έλαβε τελικά χθες βράδυ εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον Ιταλό πρόεδρο Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, μιας κυβέρνησης που δεν αναμένεται πάντως να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, πριν από την Πέμπτη, μέχρι δηλαδή ο Μόντι να συναντηθεί με τους εκπροσώπους των ιταλικών κομμάτων και να συζητήσει το κυβερνητικό πρόγραμμα και τη σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου.

 

Οι ζυμώσεις που προηγήθηκαν μέσα στο Σαββατοκύριακο είχαν έντονα χαρακτηριστικά πολιτικού θρίλερ και θύμιζαν τις επιφυλάξεις της ελληνικής πολιτικής σκηνής, απέναντι σε διαφαινόμενη «κυβέρνηση τεχνοκρατών». Το παρασκήνιο επικεντρώθηκε στο εσωτερικό του Λαού της Ελευθερίας, του κόμματος του Μπερλουσκόνι, μερίδα βουλευτών του οποίου εμφανίζονταν αρχικά απρόθυμοι να στηρίξουν τη νέα κυβέρνηση. Αργά χθες το απόγευμα, όμως, και εξερχόμενος από τη συνάντησή του με τον Ιταλό πρόεδρο, ο γραμματέας του κόμματος Αντζελίνο Αλφάνο δήλωσε ότι ο Λαός της Ελευθερίας στηρίζει μια πρωτοβουλία ανάθεσης σχηματισμού κυβέρνησης υπό τον Μόντι, τονίζοντας μάλιστα: «Θέλουμε μια κυβέρνηση που να την απαρτίζουν μόνο τεχνοκράτες».

 

Να σημειωθεί πάντως ότι μέχρι το μεσημέρι του Σαββάτου οι βουλευτές του Μπερλουσκόνι εμφανίζονταν έτοιμοι να στηρίξουν τον «ισόβιο» γερουσιαστή Μόντι «υπό όρους», μεταξύ των οποίων να μην συμπεριληφθεί στο κυβερνητικό πρόγραμμα η επιβολή φόρου επί του συνόλου των περιουσιακών στοιχείων των πολιτών, όπως και να μην αλλάξει ο εκλογικός νόμος. Η συγκυβερνώσα Λέγκα του Βορρά είχε ξεκαθαρίσει ότι αντιτίθεται στο νέο κυβερνητικό σχήμα, ενώ, προσπαθώντας να τηρήσει αποστάσεις, ακόμη και ο Αντόνιο ντι Πιέτρο της Ιταλίας των Αξιών -ενός εκ των δύο κεντροαριστερών κομμάτων, που εξέφρασαν στήριξη σε μια κυβέρνηση Μόντι-, διευκρίνισε ότι αυτό δεν θα γίνει «εκ θέσεως, αν δεν έχει πρώτα γνώση του τι πρόκειται να συμβεί».

 

Τελικά, λίγο πριν από τις έξι το απόγευμα του Σαββάτου, η ιταλική Βουλή ενέκρινε τον νόμο οικονομικής σταθερότητας με 380 ψήφους υπέρ, μόλις 26 ψήφους κατά και 4 αποχές. Ακολούθησε το τελευταίο υπουργικό συμβούλιο και σύγκληση της κεντρικής επιτροπής του κόμματος Μπερλουσκόνι, την ίδια ώρα που και ο Ρομπέρτο Φορμιγκόνι, κεντρικό στέλεχος του Λαού της Ελευθερίας, δήλωνε στην κρατική τηλεόραση «“ναι” στον Μόντι, αλλά για κυβέρνηση περιορισμένης διάρκειας». Κι ενώ η παραίτηση του Καβαλιέρε αναμενόταν πλέον από στιγμή σε στιγμή, λίγο μετά τις 8 το βράδυ του Σαββάτου διέρρευσε στον Τύπο ότι υπήρχε νέο «αγκάθι» στη διακομματική συμφωνία. Πληροφορίες έφεραν την Αριστερά να αντιτίθεται στη συμμετοχή του Τζάνι Λέτα, υφυπουργού παρά τη προεδρία του Μπερλουσκόνι, στη νέα κυβέρνηση, κάτι που αποτελούσε, αρχικά, βασικό αίτημα του Καβαλιέρε. Τελικά το αδιέξοδο ήρε ο ίδιος ο Λέτα, δηλώνοντας ότι δεν επιθυμεί να συμπεριληφθεί στο νέο σχήμα.

 

 

Μυρτώ Μπούτση

 

 


 

 

Χαμόγελα σε ΔΝΤ και αγορές

 

Τα χέρια της έτριβε το περασμένο Σάββατο η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, έπειτα από τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις σε Ελλάδα και Ιταλία. Συγκεκριμένα, με δηλώσεις της εξέφρασε την ικανοποίησή της «για τη σημαντική πρόοδο» που σημειώθηκε στις δύο χώρες. «Αυτό που επιθυμούμε στο ΔΝΤ είναι πολιτική σταθερότητα και πολιτική σαφήνεια στις δύο αυτές χώρες» είπε χαρακτηριστικά, ενώ πρόσθεσε ότι χαίρεται «για τον διορισμό του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, τον οποίο γνωρίζω καλά και με τον οποίο μπορούμε να αρχίσουμε τις εργασίες αμέσως για την εξέταση της καταβολής της έκτης δόσης και μετά για τις σχέσεις του Ταμείου με την Ελλάδα».

 

Αφού εξέφρασε τη -δικαιολογημένα- ανείπωτη χαρά της για τον διορισμό του Λουκά Παπαδήμου στην πρωθυπουργία και έχοντας διασφαλίσει ότι οι δουλειές του ΔΝΤ με την Ελλάδα θα συνεχίσουν να πηγαίνουν καλά -όχι βέβαια για τον λαό, αλλά για το Ταμείο-, δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην Ιταλία.

 

«Αναφορικά με την Ιταλία, χαίρομαι επίσης που η Γερουσία ενέκρινε το πρόγραμμα μεταρρύθμισης που είχε υποβληθεί στο Κοινοβούλιο» δήλωσε χαρακτηριστικά η κυρία Λαγκάρντ.

Τέλος, όπως ήταν αναμενόμενο, σαφώς ανοδικά ολοκλήρωσε την Παρασκευή το τρέχον πενθήμερο συναλλαγών το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Συγκεκριμένα, ο Dow Jones έκλεισε με άνοδο 2,18%, ενώ ανοδικά έκλεισε και ο δείκτης των μετοχών προηγμένης τεχνολογίας (2,01%).

 

 

Ποιοι «έφαγαν τη σκόνη» του Super Mario

 

Μάριο Μόντι, ο τεχνοκράτης τζέντλεμαν, όπως σημειώνει η «El Pais», διαφέρει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον Ιταλό πολιτικό από τον Καβαλιέρε. «Δεν αγαπά τα πάρτι αλλά έχει λατρεία με την αρχαία Αίγυπτο» αναφέρει σύσσωμος ο ιταλικός Τύπος. Ο Super Mario, όπως είχε χαρακτηριστεί στο παρελθόν κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Ε.Ε., θεωρείται άριστος γνώστης των οικονομικών θεμάτων και έχει τη φήμη ανθρώπου που δεν διστάζει να συγκρούεται για να επιβάλλει την πολιτική του και να πετυχαίνει τους στόχους του. Σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα «La Repubblica» «είναι ο πιο... Αγγλοσάξονας Ιταλός πολιτικός, είναι υπέρμαχος του ευρώ, της ελεύθερης αγοράς και της συνετής διαχείρισης της δημόσιας οικονομίας».

 

 

Το δεξί χέρι του Σίλβιο

 

Τζιάνι Λέτα. Το όνομά του φιγουράρει στη λίστα των πιθανών πρωθυπουργών. Μονάχα που ο μακροχρόνιος πολιτικός και φιλικός δεσμός που τον ενώνει με τον Καβαλιέρε τον καθιστά για πολλούς συνένοχο της «πολιτικής αποτυχίας». Πριν από έναν χρόνο ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι τον είχε χρίσει πιθανό διάδοχο του προέδρου της Δημοκρατίας Τζόρτζιο Ναπολιτάνο. Ο 76χρονος πλέον Τζιάνι Λέτα είχε χάσει το 2006 το συγκεκριμένο αξίωμα από τον Ιταλό πρώην κομμουνιστή και νυν πρόεδρο.

 

 

Ο νομικός προστάτης

 

Αντζελίνο Αλφάνο. Ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης χρίστηκε από τον ίδιο τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι πιθανός διάδοχός του στην ηγεσία του κόμματος. Ο μόλις 41 ετών Σικελός υπήρξε φανατικός οπαδός και πιστός συνεργάτης του πρώην Ιταλού πρωθυπουργού. Χαίρει της υποστήριξης του Καβαλιέρε, γιατί κατά τη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο Δικαιοσύνης με τον περίφημο «νόμο Αλφάνο» είχε στήσει ασπίδα νομικής προστασίας μπροστά από τον Μπερλουσκόνι.

 

 

Ο «μαφιόζος» διάδοχος

 

Ρενάτο Σκιφάνι. Ο 61χρονος πρόεδρος της Γερουσίας φιλοδοξεί να διαδεχτεί τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Η εγγύτητά του με τον Καβαλιέρε θεωρείται η βασική του «πολιτική αναπηρία», όπως άλλωστε και του Αλφάνο και του Λέτα. Ο Σκιφάνι έχει νομικές σπουδές στο βιογραφικό του και καταγωγή από το Παλέρμο. Οι αντίπαλοί του τού έχουν χρεώσει επαφές με την ιταλική Μαφία.

 

 


 

 

Οι επιταγές των Βρυξελλών και τα σενάρια της επόμενης μέρας

 

Η ημέρα της παραίτησής του χαρακτηρίστηκε «ιστορική γιατί, σύμφωνα με τον διεθνή Τύπο, «σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής: της Ιταλίας της διαφθοράς και των ροζ σκανδάλων». Μονάχα που η σελίδα της Ιστορίας γύρισε υπό τις διαταγές και με τις ευλογίες τόσο των αγορών όσο βέβαια και των Βρυξελλών - γεγονός που, εκτός από το «να χαροποιεί τα πλήθη», θα έπρεπε και να προβληματίζει βαθιά.

 

Πόσο έτοιμοι ήταν οι Ιταλοί να προσυπογράψουν το τέλος εποχής του Καβαλιέρε και τι αναμένεται να ακολουθήσει στη μετά Μπερλουσκόνι εποχή;

 

Τα σενάρια ποικίλλουν ανάλογα με τους πομπούς τους. Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα «η Ιταλία να ανακάμψει μόνη της με τον Μόντι στο τιμόνι» έγραφε χαρακτηριστικά το γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel», προσθέτοντας ταυτόχρονα ότι «αρκετά ισχυρή είναι και η πεποίθηση ότι η Ιταλία θα βαδίσει στα χνάρια της Ελλάδας και η αποχώρηση του Μπερλουσκόνι δεν θα δικαιώσει όλους εκείνους που ελπίζουν στη διάσωση της χώρας».

 

Ενα, ωστόσο, θεωρείται σίγουρο για τους πολιτικούς αναλυτές: Οτι η απουσία του Σίλβιο από την πολιτική σκηνή της χώρας θα σημάνει αυτομάτως την «αισθητή απουσία» των θελκτικών θηλυκών παρουσιών που ανελλιπώς τον πλαισίωναν.

 

Ο τέως Ιταλός πρωθυπουργός, που κατόρθωσε να εμπνεύσει τη δημιουργία μιας ημέρας εναντίον του, την περίφημη «anti Berlusconi day», δεν παρέδωσε εύκολα τα όπλα. Ούτε παραχώρησε εύκολα την πρωθυπουργική καρέκλα του.

 

Οσο για το «αντίο» που επιφύλασσε ο ιταλικός Τύπος στον Σίβλιο Μπερλουσκόνι; «Αντίο, Μπερλουσκόνι, ελεύθερος δρόμος για τον Μόντι» σημείωνε η εφημερίδα «Corriere della Sera» ενώ η Repubblica ανέφερε πιο επιθετικά «φεύγει ο Μπερλουσκόνι, ενθουσιάζεται η πλειοψηφία» και «αυτή η έξοδος σηματοδοτεί το τέλος του βασιλείου του Καρναβαλιού. Η μάσκα του μεγάλου σαγηνευτή έπεσε». Η μάσκα των Βρυξελλών όμως δεν έχει πέσει ακόμα...

Ετικέτες: