Ελληνικό χαλιφάτο δυτικό προτεκτοράτο

Οι εξελίξεις είναι δυσοίωνες για την πατρίδα μας. Εναντι πινακίου φακής, θα καταντήσουμε χαλιφάτο. Οι Ευρωπαίοι χαρτζιλικώνουν (με τόκο, βεβαίως) το πενόμενο κράτος μας, με την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα μετατραπεί σ' ένα οικτρό αποθετήριο εξαθλιωμένων μεταναστών.

Η «κυριακάτικη δημοκρατία» στις 11 Οκτωβρίου προειδοποιούσε: «Ο Αλέξης ανέλαβε την εκπροσώπηση της ευρωπαϊκής αντιπροσωπίας στην ευρύτερη περιοχή, κάνοντας ένα ωραιότατο deal: ρύθμιση χρέους έναντι της δέσμευσης να καταστεί η Ελλάδα "χωματερή προσφύγων". Η Τασία Χριστοδουλοπούλου παραμένει στην πραγματικότητα υπουργός Μετανάστευσης.Τα κονδύλια-μαμούθ που θα εγκρίνει η Ευρωπαϊκή Ενωση για τη συγκράτηση των προσφυγικών πληθυσμών στην Ελλάδα θα περάσουν μέσα από το δίκτυο των ΜΚΟ, που ελέγχει πλήρως η ικανότατη αντιπρόεδρος της Βουλής. Η συμφωνία είναι απλή: "Σας κρατάμε στο ευρώ, σας ρυθμίζουμε το χρέος, μπορεί να σας κάνουμε και λίγο σκόντο στις αξιολογήσεις του 2016, αλλά εσείς κρατάτε τους ανέστιους πρόσφυγες μακριά από εμάς"».


Η δικαίωση της εφημερίδας μας είναι πανηγυρική, αλλά θα ήταν ευτύχημα να είχε διαψευστεί το ρεπορτάζ. Επιπλέον, η Τουρκία βγαίνει πολλαπλά κερδισμένη από το πρόβλημα των μεταναστευτικών ροών, το οποίο συνδημιούργησε με αιχμή το Ισλαμικό Κράτος.

Το κράτος-μαφία, που οικοδομήθηκε πάνω στα οστά των γενοκτονημένων Ελλήνων, Αρμενίων και άλλων θρησκευτικών και εθνικών ομάδων, θα ευνοηθεί από τους Ευρωπαίους και με κονδύλια και με διευκόλυνση της μετακίνησης των Τούρκων στις χώρες της Ε.Ε. και με εθνικές... αβαρίες που θα υποστεί η Ελλάδα!

Στη Σύνοδο Κορυφής για το Μεταναστευτικό, οι Τούρκοι πήραν ό,τι ζητούσαν (μένουν οι διαπραγματεύσεις για τις «υποσημειώσεις» της συμφωνίας) και οι Ελληνες απέκτησαν περισσότερα προβλήματα.
Κάτι τέτοιο είναι αναμενόμενο, ελλείψει ηγεσίας που θα ασχοληθεί με τον στρατηγικό σχεδιασμό για το καλό του έθνους και του λαού και δεν θα επικεντρωθεί σε μικροπολιτικά παιχνίδια για να παραμείνει στην εξουσία.

Ο λαός,
όμως, δεν ερωτήθηκε για τούτο το ζήτημα που αφορά το παρόν και το μέλλον του. Γιατί, άραγε;