«Χτύπημα» κατά του καρκίνου στο πάγκρεας

Διπλασίασαν το προσδόκιμο ζωής, που ήταν μόλις 7% 

Από την
Κατερίνα Στυλιανέα

Ελπίδα για τον διπλασιασμό του προσδόκιμου ζωής ασθενών με καρκίνο του παγκρέατος δίνει μια νέα θεραπευτική προσέγγιση, την οποία δοκίμασαν με επιτυχία σε πειράματά τους Αυστραλοί ερευνητές του Ινστιτούτου Ιατρικών Ερευνών Garvan του Σίδνεϊ, υπό τους δόκτορες Marina Pajic και Paul Timpson. Η διάγνωση του καρκίνου του παγκρέατος συνοδεύεται από εξαιρετικά χαμηλό προσδόκιμο ζωής (παραμένει καθηλωμένο τα τελευταία 40 χρόνια σε πιθανότητα επιβίωσης μόλις 7%).

Ο βασικός παράγοντας που δυσκολεύει την αντιμετώπισή του είναι το ότι ο όγκος προστατεύεται πίσω από ένα ασυνήθιστα σκληρό περίβλημα κυττάρων και αιμοφόρων αγγείων, το λεγόμενο «στρώμα», που δεν επιτρέπει στα φάρμακα της χημειοθεραπείας να προσεγγίσουν τον καρκινικό ιστό, ενώ ταυτόχρονα τον κρύβει από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Ομως, οι Αυστραλοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι, εάν «μαλακώσουν» αυτό το προστατευτικό στρώμα και προκαλέσουν διαρροές στα αιμοφόρα αγγεία του ιστού, τότε ο μη χειρουργήσιμος όγκος γίνεται ευάλωτος στη χημειοθεραπεία. Για να το επιτύχουν αυτό χρησιμοποίησαν ένα φάρμακο που έχει αναπτυχθεί στην Ιαπωνία για την αποκατάσταση ασθενών οι οποίοι έχουν περάσει έμφραγμα (κυκλοφορεί στην Ιαπωνία με την εμπορική ονομασία Fasudil), το οποίο καταστέλλει τη δράση μιας πρωτεΐνης (ROCK) η οποία συμβάλλει στη σκλήρυνση του στρώματος κυττάρων γύρω από τον παγκρεατικό όγκο.

Επιτυχία

Οπως εξηγούν στη σχετική δημοσίευσή τους στο «Science Translational Medicine», σε πειράματα σε γενετικά τροποποιημένα ποντίκια με νεοπλασία στο πάγκρεας κατόρθωσαν με τη μέθοδο αυτήν να κάνουν αποτελεσματική τη χημειοθεραπεία, με αποτέλεσμα να διπλασιάσουν το προσδόκιμο ζωής. Παράλληλα, επισημαίνουν ότι η μέθοδος περιόρισε σημαντικά τη μεταστατική επέκταση του όγκου στους γύρω ιστούς.

Η έρευνα για την ανάπτυξη μεθόδων διοχέτευσης φαρμάκων χημειοθεραπείας μέσα από το στρώμα βρίσκεται εδώ και χρόνια σε εξέλιξη και, όπως επισημαίνει ο δρ Timpson, η συγκεκριμένη έρευνα αποδεικνύει ότι αυτό είναι το αναγκαίο πρώτο βήμα για να φτάσουμε στη θεραπεία του παγκρεατικού καρκίνου. Οι ερευνητές σκοπεύουν να προχωρήσουν σύντομα στην πρώτη κλινική δοκιμή της μεθόδου στον άνθρωπο. Εκτιμούν δε ότι η μέθοδος εμφανίζει προοπτική εφαρμογής και σε άλλες συμπαγείς μορφές καρκίνου σε μαλακούς ιστούς, όπως του μαστού, του πνεύμονα και του προστάτη.