Ασέβεια προς την ιστορική αλήθεια

Η Γενοκτονία του Ελληνισμού και τα «εγκλήματα» των αναθεωρητών 

Ορθώς διαμαρτύρεται ο βουλευτής Λαρίσης της Ν.Δ. Μάξιμος Χαρακόπουλος για την προσπάθεια του προεδρείου της Βουλής να υποβαθμίσει τη Γενοκτονία του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Ενώ προβλέπεται νομοθετικά να τιμάται στις 14 Σεπτεμβρίου η εξόντωση του Ελληνισμού της Ανατολής με τον όρο «Γενοκτονία», τα τελευταία δύο έτη, κατά τα οποία κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ, το προεδρείο της Βουλής χρησιμοποιεί τον ηπιότερο όρο «Καταστροφή». Αραγε, και ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης ακολουθεί την αναθεωρητική γραμμή του Νίκου Φίλη, ο οποίος αρνείται τον όρο «Γενοκτονία του Ελληνισμού»;

Οι αναθεωρητές της Ιστορίας, οι οποίοι ευδοκιμούν κυρίως στον χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς, ασεβούν προς την ιστορική αλήθεια και χρησιμοποιούν αστήρικτα επιχειρήματα.

Ισχυρίζονται οι αναθεωρητές ότι τα εγκλήματα των κεμαλικών στη Μικρά Ασία εξέφρασαν την αντίδραση των Τούρκων στην έλευση του Ελληνικού Στρατού. Ομως η Γενοκτονία των Μικρασιατών Ελλήνων άρχισε το 1914, πέντε χρόνια πριν από την αποβίβαση του Ελληνικού Στρατού, που έγινε στις 2/5/1919. Για τα εγκλήματα και τους διωγμούς της περιόδου εκείνης εξέδωσε Μαύρη Βίβλο το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 1919. Υπάρχει και σε νεότερη έκδοση και περιγράφει λεπτομερώς τις θανατώσεις και τις εκτοπίσεις σε κάθε επαρχία της Μικράς Ασίας και του Πόντου. Οι αναθεωρητές προβάλλουν το επιχείρημα ότι «και ο Ελληνικός Στρατός διέπραξε βιαιότητες».

Η διαφορά είναι ότι, αν κάποιοι μεμονωμένοι στρατιώτες μας έβλαψαν Τούρκους αμάχους, τούτο έγινε κατά παράβασιν των διαταγών που είχαν, ενώ οι Τούρκοι, τακτικοί και άτακτοι, έσφαζαν κατόπιν διαταγής και βάσει οργανωμένου σχεδίου. Αλλωστε, είναι χαρακτηριστικό ότι λίγες ημέρες μετά την αποβίβαση του Στρατού μας στη Σμύρνη το Στρατοδικείο εκτέλεσε δύο Ευζώνους, διότι είχαν βιαιοπραγήσει εναντίον αμάχων.

Μια σημαντική ομάδα αναθεωρητών της Ιστορίας πιστεύει ότι πρέπει συνειδητά να ξεχάσουμε τα εγκλήματα των Οθωμανών και των Νεοτούρκων, ειδικά δε τη Γενοκτονία των Μικρασιατών, των Ποντίων και των Αρμενίων, με σκοπό να βελτιωθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Λάθος, λάθος, λάθος.

Πρώτον, δεν είναι ηθικώς ορθό να διαγράφουμε από την ιστορική μνήμη τη θυσία τόσων κληρικών και λαϊκών που αγωνίσθηκαν για τα ελληνορθόδοξα ιδανικά.
Δεύτερον, εμπράκτως αποδεικνύεται ότι από τότε που εμφανίσθηκαν αναθεωρητικά βιβλία, όπως αυτό της κυρίας Ρεπούση, στα σχολεία και στις βιβλιοθήκες μας, η γείτων έγινε ακόμη πιο απειλητική και διεκδικητική. Οι πάσης φύσεως ελληνικές υποχωρήσεις αποθρασύνουν την Τουρκία.

Παγκοσμίως γνωστοί νομικοί που μελέτησαν τη μαζική εξόντωση πληθυσμών, όπως ο Λέμκιν, ο οποίος έδωσε και τον ορισμό της γενοκτονίας, θεωρούν κλασική περίπτωση γενοκτονίας τη σφαγή των Ελλήνων, των Αρμενίων και των λοιπών χριστιανών της Μικράς Ασίας (Ασσύριοι κ.ά.).
Εάν λησμονήσουμε όσα πάθαμε, κινδυνεύουμε να τα ξαναπάθουμε!

Κωνσταντίνος Χολέβας

*Πολιτικός επιστήμων της Ιστορίας