Το αθάνατο κρασί του '21

Ενώπιον των δυσκολιών αντλούμε δύναμη από  τους αγωνιστές της εθνικής ελευθερίας

Από τον
Κωνσταντίνο Χολέβα*

Με ανάμεικτα συναισθήματα τιμούμε σήμερα τη συμπλήρωση 197 ετών από την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Από τη μία πλευρά οι προκλήσεις των Σκοπιανών και των Αλβανών, η παράνομη κράτηση στην Αδριανούπολη δύο Ελλήνων στρατιωτικών και ο νέος οθωμανισμός-επεκτατισμός του Ερντογάν μάς καθιστούν ανήσυχους για την ειρήνη στην περιοχή μας. Επίσης, μας προβληματίζει η δημογραφική μας παρακμή, όπως καταδεικνύει και η μελέτη του Ινστιτούτου του Βερολίνου, η οποία ανακοινώθηκε προ ολίγων ημερών. Εχουμε έναν από τους πιο γηρασμένους πληθυσμούς στην Ευρώπη. Ενας στους πέντε Ελληνες είναι άνω των 65 ετών.

Και, γενικότερα, μας στενοχωρεί η προσπάθεια των κυβερνώντων να επιβάλουν ένα διχαστικό κλίμα. Μας ενοχλεί η αμφισβήτηση του εθνικού και χριστιανικού περιεχομένου που πρέπει να έχει η Παιδεία. Από την άλλη πλευρά, λαμβάνουμε ορισμένα μηνύματα συγκρατημένης αισιοδοξίας, τα οποία μας επιτρέπουν να ελπίζουμε ότι η μαγιά -που θα έλεγε και ο Μακρυγιάννης- επιβιώνει παρά τα θεριά που προσπαθούν να μας δαγκώσουν.

Παρατηρούμε με χαρά μια σειρά δημοσκοπήσεων στις οποίες οι περισσότεροι Ελληνες δηλώνουμε αντίθετοι σε μια υποχωρητική πολιτική στα εθνικά θέματα. Το όνομα της Μακεδονίας δεν το παραχωρούμε σε ένα πολυεθνικό συνονθύλευμα. Και διαβάζουμε με ευχαρίστηση ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της χώρας, έκρινε ως αντισυνταγματικό το περιεχόμενο των «μοντέρνων» και πολυθρησκειακών Θρησκευτικών, τα οποία εισήγαγε στα σχολεία ο ΣΥΡΙΖΑ. Η Ιστορία μας και το ισχύον Σύνταγμα επιβάλλουν σεβασμό στην εθνική και τη θρησκευτική μας ταυτότητα. Ενώπιον των δυσκολιών αντλούμε δύναμη και θάρρος από τους αγωνιστές της εθνικής ελευθερίας. Ακολουθούμε τη συμβουλή του Κωστή Παλαμά και προσπαθούμε να ξαναμεθύσουμε με το αθάνατο κρασί του ’21. Διαβάζουμε τον Διονύσιο Σολωμό και συνειδητοποιούμε ότι ο «Υμνος εις την Ελευθερίαν» (1823) είναι ταυτοχρόνως και ύμνος εις την Ορθοδοξίαν.

Ξαναπιάνουμε στα χέρια μας την προκήρυξη του Αλεξάνδρου Υψηλάντη της 24/2/1821 και βροντοφωνάζουμε: «Μάχου Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος»! Μελετούμε τα «Απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη» και τον βλέπουμε να λέει στον Αγγλο Χάμιλτον ότι οι Ελληνες του 1821 δεν συνθηκολογούν. Θεωρούν αρχηγό τους τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, ο οποίος «συνθήκη δεν έκαμε».

Επισκεπτόμαστε τα πεδία των μαχών μαζί με τα κείμενα του Μακρυγιάννη, ο οποίος φωνάζει στους στρατιώτες του ότι «γι’ αυτά πολεμήσαμε», δείχνοντας τα αρχαία αγάλματα. Θαυμάζουμε τη συνείδηση εθνικής συνέχειας που είχαν μέσα τους αυτοί οι άνθρωποι. Η Ελληνική Διάρκεια ενέπνευσε τους αγωνιστές. Συνέχιζαν την πνευματική παράδοση των αρχαίων Ελλήνων και του Βυζαντίου/Ρωμανίας... Προσκυνούμε ευλαβικά μπροστά στο Κιόσκι της Νάουσας, όπου μαρτύρησαν οι 1.400 Νεομάρτυρες το 1822. Για να τιμήσουμε τη θυσία τους, οφείλουμε να υπερασπιστούμε το όνομα και την ελληνικότητα της Μακεδονίας.

*Πολιτικός επιστήμων