Τι δεν καταλαβαίνουν (επιτέλους) στη Ν.Δ.;

Λάθη, αστοχίες, επικοινωνιακά φάουλ και περίεργες εμμονές δίνουν διαρκώς «ανάσες» στον στριμωγμένο Τσίπρα

Aπό τον
Δημήτρη Ριζούλη

Eίναι ανεπαρκείς ή απλώς «δεν το έχουν»; Αυτό είναι το βασικό ερώτημα για τον τρόπο που (αντι)πολιτεύεται το τελευταίο διάστημα η Ν.Δ. Λάθη, αστοχίες, επικοινωνιακά φάουλ και περίεργες εμμονές δίνουν διαρκώς «ανάσες» στον στριμωγμένο Τσίπρα. Η Ν.Δ., που θα έπρεπε τώρα να «πετάει» και ο ΣΥΡΙΖΑ να βλέπει τη σκόνη της, αυτοεγκλωβίζεται σε παγίδες και χάνει την επαφή με την κοινωνία. Αδυνατεί να επικοινωνήσει ακόμη και τα πιο αβανταδόρικα θέματα, και τελικώς από κατήγορος μετατρέπεται σε κατηγορούμενο. Πραγματικά ανεξήγητο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή που -θυμίζω- έγινε με πρωτοβουλία του κ. Μητσοτάκη υποτίθεται για να στριμωχθεί ο Τσίπρας. Τελικά μόνο αυτό δεν έγινε... Ο πρωθυπουργός με τη γνωστή χαλαρότητα και τις λεκτικές ακροβασίες του βγήκε μάλλον αλώβητος από μια μάχη που ουδέποτε έγινε στην πραγματικότητα. Την ώρα που χρησιμοποιούσε τα γνωστά του επικοινωνιακά «τσιτάτα», ο κ. Μητσοτάκης τού απαντούσε με στατιστικά στοιχεία, αριθμούς και πίνακες! Μάλιστα, τα επιδείκνυε από το βήμα της Βουλής, παρότι κανείς δεν μπορούσε να τα δει και μετά βεβαιότητας να τα εμπεδώσει.

Είναι δυνατόν να απευθύνεσαι στον ελληνικό λαό λες και δίνεις διάλεξη σε επιχειρηματικό φόρουμ; Οταν ο αντίπαλός σου αραδιάζει αλήθειες και ψέματα, και σε σφυροκοπά, εσύ του απαντάς με γραφήματα που καταθέτεις στη γραμματεία της Βουλής; Η στατιστικολογία και ο ξύλινος μαθηματικός λόγος των δημοσκόπων (που μόνο αποστροφή προκαλούν στην κοινωνία), όπως φαίνεται, έχει γίνει βασικό «όπλο» της Ν.Δ. Ομως αυτή η τακτική δεν περνάει στη βάση και σίγουρα δεν χαρίζει νίκες στη Βουλή. Αν ο λόγος της ηγετικής ομάδας της Ν.Δ. και του αρχηγού της δεν γίνει συγκεκριμένος, απλός και κατανοητός, το χάσμα μεταξύ κόμματος και κοινωνίας θα συνεχίσει να διευρύνεται.

Μάλιστα, την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται συνεχώς αντιμέτωπος με τα ψέματα που είπε και τις υπογραφές που έβαλε, η Ν.Δ. δεν μπορεί να αντιπαραβάλει νερόβραστες στατιστικές και έρευνες ομίλων ή ξένων οίκων. Η «μάχη» πρέπει να δοθεί με επιχειρήματα, θέσεις και καθαρό λόγο. Ολα τα άλλα είναι πολιτικάντικα τερτίπια των επικοινωνιολόγων, που μυρωδιά δεν παίρνουν από όσα συζητούν μεταξύ τους οι πολίτες.

Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η γκάφα για το θέμα των συντάξεων. Σε τι ωφέλησε τη Ν.Δ. η επίθεση στον Μοσκοβισί και μάλιστα επί διήμερο; Σε τίποτα. Την κατέστησε απολογούμενη και βαρύτατα εκτεθειμένη στα μάτια των συνταξιούχων. Στο πιο δύσκολο θέμα για τον ΣΥΡΙΖΑ η Ν.Δ. κατάφερε να βγει και πάλι χαμένη. Πραγματικά, είναι απορίας άξιο πώς τα κατάφερε.

Ο μέσος συνταξιούχος νομίζετε ότι ενδιαφέρεται αν ο Μοσκοβισί ήρθε στην Ελλάδα για να παίξει πολιτικά παιχνίδια; Καρφί δεν του καίγεται και καλά κάνει. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι αν μπορεί να γλιτώσει τη σφαγή της σύνταξής του. Πάνω που φάνηκε μια χαραμάδα ελπίδας, ήρθε η Ν.Δ. να του παγώσει το χαμόγελο. «Σήκωσε» το θέμα και το έθεσε στο Ευρωκοινοβούλιο (άκουσον, άκουσον), δίνοντας την εντύπωση ότι ταυτίζεται με τους εχθρούς της Ελλάδας. Σχολιαστές στα φιλικά προς τη Ν.Δ. μέσα ενημέρωσης έθεταν επί δύο ημέρες δηκτικά το ερώτημα «ποιο κόμμα ευνοεί, άραγε, η στάση του Μοσκοβισί;». Αναζητούσαν πολιτική απάντηση, αλλά αγνοούσαν το σημαντικότερο, την ουσία. Η στάση του Μοσκοβισί ευνοεί τους συνταξιούχους. Αυτό δεν σκέφτηκαν... Ανοιξε επίσημα μια συζήτηση που ενδεχομένως να τους γλιτώσει από αιματηρές περικοπές.

Στην αγωνία τους να προχωρήσουν σε πολιτικές εκτιμήσεις, δημοσιογράφοι και στελέχη κομμάτων χάνουν τον αντίκτυπο των γεγονότων στην κοινωνία. Εκεί την πατάει συνεχώς η Ν.Δ. Χθες τελικά εσύρθη πίσω από το ΠΑΣΟΚ και προσυπέγραψε την πρόταση νόμου για τη μη περικοπή των συντάξεων. Χρειάστηκε να περάσουν δύο ημέρες, για να αναθεωρήσει την άστοχη στρατηγική της. Και τελικά εμφανίστηκε ως «ουρά» της Φώφης. Αραγε, αντιλαμβάνονται αυτά τα ολέθρια λάθη στην Πειραιώς ή αλληλοαποθεώνονται και νομίζουν ότι όλα πάνε καλά;