ΡΙΖΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ

Ο ΣΥΡΙΖΑ από «κομμουνιστογενές» κόμμα έγινε νεοφιλελεύθερο ανθελληνικό μόρφωμα!

Από τον
Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*

Εμβρόντητοι έμειναν όλοι με την ιταμότητα του «αριστερού» πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, ο οποίος ως στυγνός υπηρέτης και έμμισθος εντολοδόχος των υπερεθνικών διευθυντηρίων του, πέραν της αταλάντευτης προσήλωσής του στις απερίφραστες αντιλαϊκές εξαγγελίες του και στην πάγια εθνικώς μειοδοτική πολιτική, εις επήκοον των εντολέων του, απογοήτευσε διά άλλη μία φορά διά την αμετανόητη στάση του και την υπερφίαλη αλαζονεία του ακόμη και στο θέμα της πολύνεκρης τραγωδίας στο Μάτι, εξαιτίας και συνεπεία της επονείδιστης και υπαίτιας ολιγωρίας των Αρχών, για την οποία δεν τόλμησε να ψελλίσει ούτε ένα συγγνώμη.

Το μείζον, όμως, δεν είναι αυτό, το κυρίαρχο ζήτημα είναι ότι ο λαός, μολονότι βιάζεται η βούλησή του, κατακρημνίζεται η λαϊκή κυριαρχία διά του σφετερισμού αυτής, και το Σύνταγμα έχει ποδοπατηθεί παντί τρόπω, καθεύδει τον νήδυμο ύπνο, περιχαρακωμένος σε παρωχημένα ιδεολογήματα «Αριστεράς και Δεξιάς».

Η καθολική φτωχοποίηση διά της διαδοχικής περικοπής μισθών και συντάξεων, διά της ειδεχθούς επιβολής φόρων, μέσω των αλλεπάλληλων Μνημονίων, ουδόλως προβλημάτισε τον λαό διά τον μέχρι τούδε τρόπο σκέψης τους, για τη θέαση της πολιτικής πραγματικότητας. Πώς είναι δυνατόν μία κυβέρνηση, η οποία ομνύει πίστη, σε επίπεδο συνθηματολογικής ρητορικής, στην Αριστερά (ψευδεπίγραφη κατά τον γράφοντα), να εξακολουθεί να σαγηνεύει, με υπερεκχειλίζοντα δημαγωγικό λαϊκισμό, τον κόσμο και να τον συσπειρώνει, εισέτι και σήμερον, με τον «μπαμπούλα» δήθεν του επαπειλούμενου εθνικισμού;

Μία, δηλαδή, κυβέρνηση η οποία πυρπολούσε ιδιωτική και δημόσια υπηρεσία διά των εντεταλμένων ταγμάτων εφόδου ανά την Ελλάδα, δίκην προοδευτισμού και ανθρωπισμού, και σήμερα λαμβάνει ευθέως εντολές, άνευ αντιλογίας, από την πρεσβεία, εις την οποία εξ ιδεολογίας, εκ της ιδρύσεως του κόμματος του νυν ΣΥΡΙΖΑ, τέως Συνασπισμού, εξαπέλυε δριμύτατη επίθεση, ως τον ιδεολογικό δαίμονα, φορέα του καπιταλισμού και εν γένει του συντηρητισμού.

Σήμερα, το «κομμουνιστογενές» τούτο κόμμα έχει μεταλλαχθεί άρδην (κατ’ εμέ ανέκαθεν συνιστούσε ένα τυχοδιωκτικό μόρφωμα, δούρειος ίππος εν υπνώσει) σε ένα νεοφιλελεύθερο ανθελληνικό μόρφωμα, το οποίο έχει την ικανότητα να λέγει τα δείνα θεωρητικώς και να πράττει τα εκ διαμέτρου αντίθετα, επί τη πράξει, λόγω του ότι απευθύνεται σε μία υδαρή και πνευματικά ευνουχισμένη μάζα, αρχής γενομένης το 1981 και εξής, η οποία έχει διαποτίσει τα αντανακλαστικά της στη φαιά προπαγάνδα της νοοτροπίας της ντουντούκας παιδιόθεν περί ενός υπαρκτού αριστερισμού. Στην ουσία πρόκειται για μία ωμή πλύση εγκεφάλου, η οποία έπιασε τόπο σε αφελείς συνειδητά ουτοπιστές ή πολιτικά αμοραλιστές.

*Δικηγόρος