Ταΐζοντας τους καρπούς των κόπων μας

Τα πράγματα συνήθως δεν είναι όπως φαίνονται και ηχούν. Είναι πολύ χειρότερα

Eπιτέλους, έρχεται αυτή η ώρα να θρέψουμε τους καρπούς των κόπων μας» είπε ο Τσίπρας σε ομιλία του και αμέσως όρμησαν καταπάνω του για να τον λιντσάρουν λεκτικά όσοι δεν τον συμπαθούν (περίπου το 85% των Ελλήνων). Τι «αγράμματο» τον είπαν, τι «αστοιχείωτο» τον χαρακτήρισαν, τι «ανελλήνιστο».

Κι όμως, το «έρχεται η ώρα να θρέψουμε τους καρπούς των κόπων μας» είναι κυριολεκτικό, ακριβές και περιγράφει με ενέργεια τα αποτελέσματα των πολιτικών του ΣΥΡΙΖΑ. Πότε τρέφεται ένας καρπός; Οταν λαμβάνει τους ζείδωρους χυμούς του φυτού ή του δέντρου πάνω στο οποίο βρίσκεται. Πώς δημιουργούνται αυτοί οι χυμοί; Οταν το φυτό ή το δέντρο ποτίζεται από το νεράκι που του ρίχνει ο καλός Θεός ή οι άνθρωποι που το ποτίζουν και το φροντίζουν.

Αυτό το νεράκι εμπλουτίζεται από τα θρεπτικά συστατικά του εδάφους. Πώς γίνεται πλούσιο το έδαφος σε θρεπτικά συστατικά; Είναι εκ φύσεως -αν δεν μιλάμε για χέρσα και άγονη περιοχή-, αλλά και με τη λίπανσή του. Το λίπασμα μπορεί να είναι φερτό, από τους ανθρώπους που έχουν την έκταση με τα φυτά και τα δέντρα, ή φυσικό - κι εδώ βρίσκεται ο νοηματικός πυρήνας της φράσης του Τσίπρα.

Η σήψη φυτών αλλά και έμβιων όντων πάντα λιπαίνει τα εδάφη. Φύλλα που πέφτουν, φυτά που μαραίνονται και ζωάκια ή ακόμα και άνθρωποι που πεθαίνουν και οι σάρκες τους αποσυντίθενται πλουτίζουν τα δώματα του Πλούτωνα, αλλά εμπλουτίζουν και το χώμα με θρεπτικά συστατικά.

Συνελόντι ειπείν, ένας άνθρωπος μπορεί να θρέψει τους καρπούς των κόπων του, αρκεί να τινάξει τα πέταλα. Τοιουτοτρόπως θα συμμετέχει στον κύκλο της ζωής, οι καρποί θα γίνουν μεγάλοι και ο Τσακαλώτος θα έχει τηρήσει την υπόσχεσή του στους ξένους για τη λύση του Ασφαλιστικού με… φυσικό τρόπο.

Μην τον ξαναπείτε αγράμματο τον πρωθυπουργό. Δυστυχώς, ακριβολογεί. Μας προορίζει για λίπασμα, ώστε να τραφούν οι καρποί των κόπων μας.

Παναγιώτης Λιάκος