ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΛΟΙΔΟΡΙΑ

Ο «α λα καρτ» θρησκευτικός σκοταδισμός από τα φερέφωνα του ανθελληνισμού

Από τον
Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*

Η ψευδεπίγραφη αριστερή νοοτροπία λοιδορεί σκαιότατα την Ορθοδοξία, μολονότι το ελληνικό Σύνταγμά μας έχει αποδεδειγμένα και ακραιφνώς χριστιανικό χαρακτήρα και ανυπερθέτως ορθόδοξο, όπως εξάλλου τούτο προκύπτει από το προοίμιό του, το οποίο ρητώς αναφέρει «Εις το Ονομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδας», σε συνδυασμό με το άρθρο 3 περί της επικρατούσας θρησκείας, καθώς και το άρθρο 13 περί της ελευθερίας της θρησκευτικής συνειδήσεως, το άρθρο 14 παρ. 3 διά το επιτρεπτό κατασχέσεως εφημερίδων, διά προσβολή της χριστιανικής θρησκείας, το άρθρο 16 παρ. 2 περί του σκοπού της Παιδείας των Ελλήνων, μεταξύ άλλων η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνειδήσεως, το άρθρο 30 παρ. 2 και παρ. 3 περί της ορκωμοσίας του Προέδρου της Δημοκρατίας, το αυτό και διά τους βουλευτές κατ’ άρθρο 59 παρ. 1

Είναι πρόδηλο, λοιπόν, ότι ο υπέρτατος νόμος του κράτους, ο σεβασμός του οποίου (του Συντάγματος), καθώς και των νόμων που συμφωνούν με αυτό, όπως και η αφοσίωση στην πατρίδα και τη δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση των πολιτών (120 παρ. 2 του Συντάγματος), αναγνωρίζει ευθέως την Ορθοδοξία.
Ως εκ τούτου, λοιπόν, η ζώσα ορθόδοξη παράδοση, η κιβωτός του γένους μας, καθίσταται η δομική σταθερά της εθνικής ιδιοπροσωπίας μας, εν παντί και πάντοτε, εις πείσμαν προς τα έμμισθα φερέφωνα, του ανθελληνισμού, τα οποία αποκηρύττουν συλλήβδην και ακράτως την Ορθοδοξία ως σκοταδισμό, παρασιωπώντας ότι η κατοχύρωση του σεβασμού και της προστασίας της αξίας του ανθρώπου, ως πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας, κατ’ άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος, προέρχεται από τον ορθόδοξο πολιτισμό, διότι ο χριστιανισμός ανεγνώρισε πρώτος εμπράκτως την αξία του ανθρώπου, αφού ανύψωσε αυτόν σε θέση «Θεού κατά χάριν», σε τέκνο Θεού κατά θέση με την υιοθεσία από τον Θεό Πατέρα και τον κατέστησε αντικείμενο της ασύλληπτης αγάπης του Θεού, ο οποίος έδωσε υπέρ αυτού «τον μονογενή του Υιόν, ίνα πας ο πιστεύων εις Αυτόν, μη απόληται αλλ’ έχη ζωήν αιώνιον» (Ιω. 3, 16).

Εμπρακτη απόδειξη ότι οι δήθεν αναθεωρητές εξυπηρετούν αλλότρια ανθελληνικά συμφέροντα είναι καθότι ουδεμία ένσταση προέβαλαν διά τη μη προάσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των γυναικών μουσουλμάνων στο θρήσκευμα, οι οποίες κυκλοφορούν, εντός της χριστιανικής Ευρώπης, αφενός εκδηλώνοντας μίσος προς τον σταυρό (γεγονότα Μυτιλήνης) και αφετέρου διά της «μανδήλας», καταδηλούν έναν αμιγώς θεοκρατικό τρόπο θέασης και ερμηνείας των πραγμάτων, προδήλως ασυμβίβαστο με τον δυτικό πολιτισμό.
Αρα, δύο μέτρα και δύο σταθμά.

*Δικηγόρος