ΚΡΥΒΕΙ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ Η ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ ΔΙΩΞΗ

Προκλητική παραπομπή για τον υπολοχαγό Μ. Τοκατλίδη, παρότι πέρυσι είχε αθωωθεί από το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης

Από τον
Γιάννη Κουριαννίδη*

Η αθωωτική απόφαση του Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, τον Νοέμβριο του 2017, για τον υπολοχαγό Μιλτιάδη Τοκατλίδη σίγουρα θορύβησε κάποιους κύκλους της κυβέρνησης. Να θυμίσουμε ότι ο υπολοχαγός κρίθηκε αθώος στην κατηγορία που αντιμετώπισε ότι δεν πειθάρχησε σε εντολή της υπηρεσίας του να προσφέρει υπηρεσίες σε καταυλισμό λαθρομεταναστών (τα γνωστά hot spots).

Η άρνησή του αυτή τον οδήγησε στο εδώλιο του Στρατοδικείου, όπου όμως οι δικαστές έκριναν ότι η εν λόγω διαταγή «δεν εμπίπτει στα καθήκοντα του Στρατού» κι έτσι τον ανακήρυξαν παμψηφεί αθώο.

Η απόφαση αυτή, όπως ήταν φυσικό, ενθάρρυνε πολλά ακόμη στελέχη του Ελληνικού Στρατού, τα οποία, όπως είναι φυσικό, θεωρούν ότι η αποστολή τους είναι πολύ διαφορετική από το να υπηρετούν παρανόμως εισελθόντες στη χώρα. Οπως μάλιστα πληροφορούμαστε από στρατιωτικούς κύκλους, οι περιπτώσεις απειθαρχίας σε ανάλογες διαταγές είναι πάρα πολλές.

Προφανώς, για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, που τείνει να ξεφύγει από κάθε έλεγχο, ξαφνικά, ύστερα από 18 μήνες από την «ανυπακοή» του υπολοχαγού και 12 μήνες μετά την αθωωτική απόφαση του Στρατοδικείου, η υπηρεσία του «θυμήθηκε» το «πειθαρχικό παράπτωμά» του και τον παραπέμπει σήμερα στο Πειθαρχικό με το ερώτημα της απόταξης!

Η ενέργεια αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη δικαστική απόφαση, την οποία δείχνει ότι δεν σέβεται. Ποια είναι, άραγε, αυτά τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που θεωρούν εαυτούς υπεράνω των λειτουργών της Δικαιοσύνης; Οι ίδιοι φυσικά θα πρέπει να απαντήσουν και στο εύλογο ερώτημα πώς είναι δυνατόν ο εν λόγω υπολοχαγός να κρίνεται κατάλληλος να υπηρετεί στον Ελληνικό Στρατό εδώ και 18 μήνες, και ξαφνικά να παραπέμπεται στο Πειθαρχικό προς απόταξη, έχοντας ήδη υπέρ του μια δικαστική αθωωτική απόφαση! Γιατί δεν κινήθηκε αμέσως η πειθαρχική διαδικασία;

Ελπίζουμε και πιστεύουμε ότι δεν θα υπάρξουν συνάδελφοί του που θα υποκύψουν στις όποιες πολιτικές πιέσεις πιθανόν έχουν ασκηθεί προς την κατεύθυνση αυτή και δεν θα προβούν σε ενέργεια η οποία θα καταρρακώνει την αξιοπρέπεια ενός στελέχους των Ενόπλων Δυνάμεών μας και, κατ’ επέκταση, του ίδιου του θεσμού. Ο υπολοχαγός Μιλτιάδης Τοκατλίδης, με τη στάση του, υπερασπίστηκε το δικαίωμα κάθε ελεύθερου ανθρώπου να μην υποκύπτει σε καταχρηστικές και παράλογες εντολές και πιέσεις ανθρώπων που ασκούν μια εφήμερη εξουσία, την οποία οφείλουν να διαχειρίζονται με τρόπο τέτοιον που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού και της πατρίδας. Και μόνο γι’ αυτό φαντάζει προκλητική και προσβλητική για όλους μας η πειθαρχική δίωξή του.

Με την ευκαιρία του γεγονότος αυτού, θα πρέπει κάποια στιγμή να αναρωτηθούμε: Ως πότε, άραγε, θα συνεχίσει η κυβέρνηση να εμπλέκει στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων σε καθήκοντα αλλότρια της αποστολής τους;

Και σίγουρα, η εξυπηρέτηση των «αναγκών» των λαθρομεταναστών δεν είναι ένα από αυτά. Αντιθέτως, απομειώνει τις στρατιωτικές μονάδες από ανθρώπινο στελεχικό δυναμικό, κάτι που θέτει εν αμφιβόλω σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και το αξιόμαχό τους. Αν αυτό είναι κάτι που πρέπει να μπει κάτω από την εξυπηρέτηση ιδεοληψιών και ενός κακώς νοούμενου ανθρωπισμού, τότε πράγματι έχουμε σοβαρό πρόβλημα ως κράτος και ως κοινωνία.

*Διευθυντής περιοδικού «Ενδοχώρα»,
endohora@yahoo.gr