Περί συνεργασιών

Ο πατριωτικός χώρος και ο διαλυτικός ρόλος του ελιτισμού

Από τον 
Παναγιώτη Χ. Δούμα*

Με το ναυάγιο της συνεργασίας Ελληνικής Λύσης - ΝΕ.ΔΕ., ο χώρος που εκτείνεται ανάμεσα στη Ν.Δ. και τη Χρυσή Αυγή βρέθηκε και πάλι εκεί όπου ήταν. Ουσιαστικά, κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα δεν έχει προοπτική εκλογής, με βάση τουλάχιστον τις δημοσκοπήσεις. Και αυτό ισχύει ακόμη και για τις ευρωεκλογές, όπου η πόλωση δεν θα είναι τόσο μεγάλη όσο αναμένεται να είναι στις εθνικές.

Βέβαια, η εκλογή ευρωβουλευτή δεν επιτυγχάνεται με την υπέρβαση του 3%, αλλά θα προκύψει από ποσοστό που πιθανότατα θα υπερβαίνει το 3,5%. Εύλογα, πρέπει να θεωρείται μαθηματικά βέβαιο ότι οι δύο βασικοί «παίκτες» του χώρου αυτού, Βελόπουλος και Καρατζαφέρης, θα επιδιώξουν πάση θυσία να αυξήσουν τη δυναμική τους, ώστε αφενός να κυνηγήσουν την ευρωβουλευτική έδρα, αφετέρου να αυξήσουν τις ελπίδες τους να εισέλθουν στο εθνικό Κοινοβούλιο. Προσωπικά, βρίσκω και τα δύο πολύ δύσκολα, εκτός κι αν συνεργαστούν μεταξύ τους. Δεδομένου ωστόσο ότι δεν διατηρούν τις καλύτερες σχέσεις, δεν θα ήταν παράλογο να προβλέψει κανείς ότι ο λεγόμενος «πατριωτικός χώρος» δεν θα εκπροσωπηθεί σε κανένα Κοινοβούλιο και όλος ο σαματάς θα γίνει μπας και εξασφαλιστεί καμιά χρηματοδότηση.

Τα πραγματικά αίτια σε αυτή τη θλιβερή πραγματικότητα, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη, είναι δύο. Το ένα ακούει στο όνομα «Χρυσή Αυγή» και στη δαιμονοποίηση των εθνικών ιδεών. Το άλλο είναι οι καταβολές των ηγετών και «ηγετών» αυτού του χώρου. Δυστυχώς, στον ευρύτερο πατριωτικό χώρο δεν υπάρχει γνωστός ηγέτης που να προέρχεται από τα «φυτώριά» του. Μοιραία, δεν τον αγαπούν πραγματικά. Κανένας από αυτούς δεν ανήκε στα «νανοσωματίδια των μικροοργανώσεων» του εθνικιστικού και του πατριωτικού χώρου. Οι περισσότεροι δεν θεωρούν ιδεολογικό πατέρα τους τον Ιωνα Δραγούμη ή τον Ιωάννη Μεταξά, αλλά τον Πλαστήρα και τον Βενιζέλο, ενώ τρέφουν την αυταπάτη ότι ο πατριωτικός χώρος ξεκινά «από ψηφοφόρους της Χ.Α., περνά μέσα από τη Ν.Δ. και φτάνει ως κομμάτια της Αριστεράς». Είναι δε βαθιά πεπεισμένοι ότι ο Αντετοκούνμπο είναι πραγματικός Ελλην.

Το χειρότερο, όμως, είναι ο ελιτισμός τους. Θεωρούν εαυτούς κολυμβήθρες του Σιλωάμ. Ο ένας λέει ότι ξεπλένει κόσμο, ο άλλος υπαινίσσεται ότι υπήρξε πλυντήριο ηλιθίων, ο τρίτος θεωρεί τον εαυτό του κάτι σαν πληρεξούσιο του Μεσσία, και φυσικά όλοι, όχι μόνον όσοι τους ακολουθούν, αλλά όλος ο χώρος, αμφιταλαντεύονται μεταξύ «φιλοδικτατορισμού και εχθρικών ολοκληρωτισμών». Θεωρούν, μάλιστα, τον εαυτό τους «mainstream», ικανό να βερνικώσει με τη γυαλάδα του συστήματος όλους αυτούς τους «γκουρμέδες βαρεμένους». Ευτυχώς, δεν θα χρειαστεί να κάνουμε κάτι για να τους ξεφορτωθούμε!
Οι κινήσεις μεταξύ των «νανοσωματιδίων» μέσω της πρωτοβουλίας του Εθνικού Συντονιστικού Οργάνου δίνουν μια νότα αισιοδοξίας. Οχι για τις εκλογές, αλλά για τη δημιουργία ενός υγιούς και σύγχρονου πατριωτικού φορέα. Οι δε μαθητές μάς γεμίζουν ελπίδα για το αύριο.

* Επιχειρηματίας, επικεφαλής της Κίνησης «Εθνος & Ελευθερία», panayotis@doumas.gr