Ελένη, Μυρτώ...

Ανοχή στη βία κατά των γυναικών σημαίνει συνενοχή

Από τη
Βάσω Κόλλια

Μία στις τρεις γυναίκες στην Ευρώπη έχει πέσει θύμα σωματικής ή και σεξουαλικής βίας από την ηλικία των 15 και άνω. Αριθμητικά, πρόκειται για 62.000.000 γυναίκες στην Ε.Ε.

• Το 22% των γυναικών έχει πέσει θύμα σωματικής ή/και σεξουαλικής βίας από τον σύντροφό του.
• Το 5% του συνόλου των γυναικών έχει πέσει θύμα βιασμού. Μία στις 10 γυναίκες θύματα σεξουαλικής βίας από μη συντρόφους ανέφερε ότι στο πιο σοβαρό περιστατικό εμπλέκονταν περισσότεροι αυτουργοί.
• Το 43% έχει βιώσει κάποιας μορφής ψυχολογική βία από έναν τέως ή νυν σύντροφο, όπως π.χ. δημόσιος εξευτελισμός, απαγόρευση εξόδου από το σπίτι ή κλείδωμα στο σπίτι, εξαναγκασμός να δει πορνογραφικό υλικό και απειλές χρήσης βίας.
• Το 55% των γυναικών έχει βιώσει κάποιας μορφής σεξουαλική παρενόχληση. Το 32% των θυμάτων ανέφερε ότι αυτουργός ήταν προϊστάμενος, συνάδελφος ή πελάτης.
• Το 12% των γυναικών είχε εμπειρίες σεξουαλικής βίας κατά την παιδική ηλικία, οι μισές εκ των οποίων προέρχονταν από άνδρες που δεν γνώριζε.
• Το 18% των γυναικών έχει πέσει θύμα επίμονης παρακολούθησης (stalking) από την ηλικία των 15 ετών και άνω. Αυτό το ποσοστό αντιστοιχεί σε 9.000.000 γυναίκες στην Ε.Ε. Το 21% των γυναικών που έχουν πέσει θύματα επίμονης παρακολούθησης ανέφερε ότι διήρκεσε πάνω από δύο χρόνια.
• Το 20% των νεαρών γυναικών (18-29 ετών) έχει πέσει θύμα ηλεκτρονικής παρενόχλησης.
• Το 11% των γυναικών έχει δεχθεί ανάρμοστες προτάσεις σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ή ανεπιθύμητα ηλεκτρονικά μηνύματα ή μηνύματα κινητού (SMS) σεξουαλικού περιεχομένου.
• Το 67% των γυναικών δεν κατήγγειλε το πιο σοβαρό περιστατικό βίας από σύντροφο στην Αστυνομία ή σε άλλη οργάνωση.

Δυστυχώς τα νούμερα (από την πανευρωπαϊκή έρευνα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, 2014 - FRA) δείχνουν ότι οι σχέσεις με κακοποίηση γυναικών αποτελούν έναν αποδεκτό τρόπο ζωής για πολλούς συνανθρώπους μας, οι οποίοι μπορούν να φθάσουν μέχρι και τον φόνο, αν δεν ικανοποιηθούν οι σεξουαλικές απαιτήσεις τους.

Ας κινητοποιηθούμε όλες μας και όλοι μας, άνδρες και γυναίκες, για να μη θρηνήσουμε κι άλλα αθώα θύματα απλά και μόνο γιατί είπαν «όχι».

Για να μπορέσει η μητέρα μας, η αδελφή μας, η κόρη μας, εμείς οι ίδιες να απολαμβάνουμε το αυτονόητο δικαίωμα στην υγεία, στην ασφάλεια, στον σεβασμό και στη ζωή.
Ανοχή στη βία κατά των γυναικών σημαίνει συνενοχή. Και αυτό μπορεί να σταματήσει μόνο με τη βοήθεια όλων μας, ανδρών και γυναικών.

Η κοινωνία μας δεν μπορεί να είναι υγιής, ανθρώπινη και ασφαλής, αν και τα δύο μέλη αυτής δεν είναι υγιή και ασφαλή: η γυναίκα και ο άνδρας.