Λίγα λόγια από καρδιάς: Να μη συμβιβάζεσαι

Είναι μέγα λάθος η συνθηκολόγηση με καταστάσεις μίζερες, πικρές και καταθλιπτικές

Γράφει ο
π. Ανδρέας Κονάνος

Δυστυχώς συμβαίνει στους περισσότερους από εμάς: Δεν ζούμε πάντα τη ζωή που ονειρευόμαστε και που πραγματικά θέλουμε. Θέλω να σε ρωτήσω κάτι: Αυτό που κάνεις τώρα, που κάθεσαι κι ακούς και διαβάζεις αυτά τα λόγια, το θέλεις; Αν το θέλεις, αξίζει. Αν δεν το θέλεις, όμως, μην το κάνεις.
Κάνε αυτή την ερώτηση για όλα όσα κάνεις στη ζωή σου: Το θέλω; Το χαίρομαι; Το απολαμβάνω; Μου ταιριάζει; Μου πάει; Με βοηθάει; Βρες αυτό που σου ταιριάζει. Μίλαγα κάποτε με μια κοπέλα. Μου λέει: «Πάτερ, θέλω να γίνω κάτι σπουδαίο στη ζωή μου. Εχω έναν βαθύ πόθο στην καρδιά μου». Μόλις το άκουσα, σκέφτηκα ότι θέλει να γίνει μοναχή. Εδώ είναι η πλάνη μου: Εχω συνδυάσει τα σπουδαία και μεγάλα μόνο με ένα σαφώς εκκλησιαστικό περιβάλλον.

Συνήθως λέμε: Θέλει να γίνει μοναχή, να πάει στην Ιεραποστολή, να κάνει κάτι θρησκευτικό. Μα, τελικά, το σπουδαίο για τον καθένα είναι κάτι διαφορετικό. Της λέω, λοιπόν: «Για πες μου, τι θες να γίνεις;» Ελεγα μέσα μου: «Να δεις, τώρα θα μου πει σε ποιο μοναστήρι θέλει να πάει». Και γυρίζει και μου λέει: «Θέλω να γίνω κομμώτρια». (Ντόιγκ!)

Επεσα απ’ τα σύννεφα! Γι’ αυτήν, όμως, την κοπέλα το να γίνει κομμώτρια ήταν βαθύς πόθος και όνειρο ζωής. Ενιωθε ότι θα καταξιωνόταν και θα χαιρόταν κάνοντας αυτό. Ηθελε να δίνει χαρά στον κόσμο. Να ετοιμάζει κοπέλες για τον γάμο τους. Ή άλλες που ετοιμάζονται για μια διασκέδαση ή βόλτα. Ενιωθε ευτυχία μέσα απ’ αυτό. Αλλη κοπέλα που το ακούει διαφωνεί. Κανένα πρόβλημα. Αρα, αυτό δεν είναι η δική σου κλίση ούτε το κάλεσμά σου, ούτε το χάρισμά σου. Αν εσύ γίνεις κομμώτρια, θα αποτύχεις. Αυτή όμως η κοπέλα αυτό ήθελε. Και το έκανε. Και πέτυχε.

Λες ότι δεν περνάς καλά με τον τρόπο που ζεις. Και σου απαντώ φιλικά: Οσα μπορείς να αλλάξεις στη ζωή σου άλλαξέ τα. Αν ζεις μια ζωή που δεν σου αρέσει, κάν’ την καλύτερη.
Μην αφήνεις να περνάει, όχι μία μέρα, μα ούτε μία ώρα συμβιβασμού.

Μη συνθηκολογείς με καταστάσεις μίζερες, πικρές και καταθλιπτικές, που δεν σε αναπαύουν. Κάνε κάτι. Αλλαξε τη ζωή σου. Προβληματίσου. Σκέψου. Βρες λύση. Ενα φιλικό μου ζευγάρι έκατσε αυτές τις μέρες και κουβέντιασε ανοιχτά και ξεκάθαρα για τη σχέση του.

Τσακώνονταν συνέχεια. Ωσπου πιάνει η κοπέλα τον αρραβωνιαστικό της και του λέει: «Κοίτα να δεις. Αυτή η κατάσταση δεν θα συνεχίσει. Θέλω να μιλήσουμε, ώστε να δούμε τι μπορεί να αλλάξει μεταξύ μας. Δεν μπορούμε να είμαστε συνέχεια μαζί και να 'μαστε έτσι, κάθε πέντε μέρες να τρωγόμαστε και μετά να 'μαστε πάλι καλά για λίγο και πάλι να τρωγόμαστε. Πρέπει να δούμε τι φταίει».

Αυτό εννοώ όταν λέω «να κάνω τη ζωή μου πιο όμορφη. Να βρω τι θέλω. Τι μπορεί να αλλάξει. Να βρω την κλίση μου». Και δεν αφορά μόνο το επάγγελμα, μα αγκαλιάζει τα πάντα στη ζωή.

*Από το βιβλίο του π. Ανδρέα Κονάνου «Ολα του γάμου δύσκολα» των εκδόσεων Αθως