Νέα χρονιά, υπερβολικές προσδοκίες!

Η αλλαγή του χρόνου μάς γεμίζει αισιοδοξία, και μας κάνει να θέτουμε στόχους για την καλυτέρευση της ζωής μας σε όλους τους τομείς • Με την υπογραφή του Μιχάλη Κεφαλογιάννη

Η αναμονή κάθε νέας χρονιάς συνοδεύεται από την αίσθηση ότι ένας κύκλος έκλεισε και ένας καινούργιος είναι προ των πυλών. Για τους περισσoτέρους από εμάς πρόκειται για μια επιφορτισμένη συναισθηματικά περίοδο, καθώς καλούμαστε να αποχαιρετήσουμε συνειδητά το παρελθόν και να προετοιμάσουμε τον εαυτό μας για κάτι καινούργιο, μια ανανεωτική αρχή, μια διαφορετική εξέλιξη. 

Η αλλαγή του χρόνου μάς γεμίζει αισιοδοξία και προσδοκίες, και μας κάνει να θέτουμε στόχους, με στόχο την καλυτέρευση της ζωής μας σε όλους τους τομείς. Ωστόσο τα νέα ξεκινήματα ενέχουν και συναισθήματα θλίψης και κατήφειας, λόγω του επικείμενου αποχωρισμού από όσα έχουμε μάθει.

«Στην εξίσωση της θλίψης των γιορτών, πέρα από το βάρος του αποχωρισμού, έρχεται να προστεθεί ο επιβεβλημένος ετήσιος απολογισμός μας. Αναρωτιόμαστε: Τι κατακτήσαμε τη χρονιά που πέρασε; Πόσο εξελιχτήκαμε; Πετύχαμε τους στόχους μας; Οι στόχοι είναι μια έννοια που συνδέεται σε διάφορα επίπεδα με το κλείσιμο της χρονιάς» επισημαίνει η Ασπασία Πασπάλη, επιστημονική διευθύντρια ΔΙΚΕΨΥ, ψυχολόγος - παιδοψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια.

Οι αριθμοί της τελευταίας αναφοράς του Statistic Brain Research Institute δείχνουν ότι το 41% των Αμερικανών πολιτών επιλέγει να θέσει αυτή την περίοδο του χρόνου στόχους προς επίτευξη για το νέο έτος. Από την άλλη, η στοχοθεσία συμπορεύεται συνήθως με μια αμφιθυμία. Οπως εξηγεί η κυρία Πασπάλη, όσο στεκόμαστε πίσω τους διακατεχόμαστε από αισιοδοξία και ανυπομονησία για την επίτευξή τους, αλλά όσο περνάμε μπροστά τους γεμίζουμε με αγωνία και ανησυχία.

«Η ώρα της κρίσης έχει την ικανότητα όλους να τους αναστατώνει, άλλους λιγότερο και άλλους περισσότερο. Ομως, συχνά οι πρωτοχρονιάτικοι στόχοι τείνουν να αποτυγχάνουν, να μην υλοποιούνται, προκαλώντας τελικά απογοήτευση» προσθέτει.