Προαιρετικό το «Βόρεια Μακεδονία»!

Το deal των Πρεσπών προβλέπει ότι οι πολίτες μα αποκαλούν τα Σκόπια όπως οι ίδιοι επιθυμούν

Μη δεσμευτική θα είναι για τους Eλληνες (αλλά και τους Σκοπιανούς) η ονομασία «Βόρεια Μακεδονία», που μέσα στις επόμενες μέρες αναμένεται να κάνει επίσημη πρεμιέρα. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι όσοι από τους πολιτικούς έχουν δηλώσει πως δεν θα κάνουν ποτέ λόγο για «Βόρεια Μακεδονία» -μαζί και η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού που απορρίπτει την εθνικά απαράδεκτη συμφωνία- θα μπορούν να συνεχίσουν να αποκαλούν τη γειτονική χώρα όπως οι ίδιοι επιθυμούν και φυσικά όχι με τη νέα της συνταγματική ονομασία.

Η Συμφωνία των Πρεσπών δίνει αυτή τη δυνατότητα και στις δύο πλευρές, καθώς πρακτικά οι πολίτες σε Ελλάδα και Σκόπια μπορούν να αποκαλούν τους εαυτούς τους, τους γείτονές τους και τη γλώσσα τους όπως θέλουν στην καθημερινή ομιλία τους, όπως προκύπτει από το άρθρο 7 της συμφωνίας. Σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο του συγκεκριμένου άρθρου, η Ελλάδα και η ΠΓΔΜ αναγνωρίζουν ότι η αντίληψή τους για τους όρους «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» αναφέρεται σε διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο και πολιτιστική κληρονομιά. Στην πέμπτη παράγραφο όμως, προβλέπεται ρητά ότι «τίποτα στην παρούσα συμφωνία δεν αποσκοπεί στο να υποτιμήσει καθ' οιονδήποτε τρόπο, ή να αλλοιώσει, ή να επηρεάσει τη χρήση από τους πολίτες εκάστου Μέρους».

Σε διεθνές επίπεδο

Με άλλα λόγια, η ονομασία erga omnes θα ισχύσει προς χρήση αποκλειστικά από τις δύο κυβερνήσεις, σε διάφορα διεθνή φόρα, διεθνείς οργανισμούς, εσωτερικά έγγραφα, πινακίδες, κ.ά., αλλά όχι στην καθομιλουμένη.

Βέβαια, και οι Σκοπιανοί θα συνεχίσουν κανονικά να αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες», διαιωνίζοντας στην πράξη τον αλυτρωτισμό τους. Κι αυτό διότι οι «διαφορετικές αντιλήψεις», που η συμφωνία επιτρέπει περί της Μακεδονίας, της ιθαγένειας και της γλώσσας, μπορούν να επιβιώσουν και να αναπαράγονται στο διηνεκές προκαλώντας συνεχείς εντάσεις με επίκεντρο την εθνική ταυτότητα, τη γλώσσα και την Ιστορία.

Η εθνική ταυτότητα, άλλωστε, στη γειτονική μας χώρα κατασκευάζεται κατά το δοκούν ανάλογα με τις διεθνείς συγκυρίες εδώ και πολλές δεκαετίες και με τη συμμετοχή ξένων παραγόντων (βλέπε... Σόρος).