ΜΕΤΑΞΥ ΝΤΑΝΟΥ, ΜΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΥ

Τι να διαβάσουμε σήμερα; Πόσο πείνασαν παίκτες σε τουρκοριάλιτι ή πώς «συνωστίστηκαν» στην προκυμαία της Σμύρνης οι διωκόμενοι Ελληνες;

Παντού μπορούν να ξεκινήσουν σωστές συζητήσεις με λάθος αφορμές. Ακόμα και στην κατεχόμενη, από την επελαύνουσα σήψη και την προελαύνουσα βαρβαρότητα, Ελλάδα. Μια -όχι και τόσο μεγάλη- ουρά (φωτό 1) έξω από το βιβλιοπωλείο όπου θα υπέγραφε αντίτυπα του νεοεκδοθέντος βιβλίου του ο «Ντάνος» (κατά κόσμον Γιώργος Αγγελόπουλος) προκάλεσε έντονο διάλογο και μια κάποια αναταραχή στον αφρό της κοινωνικής λιμνοθάλασσας, στα ΜΜΕ δηλαδή. 

«Γιατί ο κόσμος να κάνει ουρά για να αγοράσει το βιβλίο του Ντάνου;» ήταν ένα εύλογο ερώτημα, το οποίο ακολουθείτο από τον σχολιασμό «πού καταντήσαμε...». Σημείωση για όλους όσοι τυχόν δεν γνωρίζουν: Ο Ντάνος είναι ο πρώτος πρωτεύσας στο ριάλιτι «Σαρβάιβορ», μια τουρκική παραγωγή, που κυριαρχεί στο πρόγραμμα του Σκάι.

Οι διαθέτοντες στοιχειώδη επαφή με τον χώρο του βιβλίου δεν αναρωτιούνται τόσο για την -όχι και τόσο μεγάλη- ουρά για το βιβλίο του Ντάνου, αλλά -πρώτα και κύρια- αν είναι καλό. Πού ξέρεις; Μπορεί ο Ντάνος να μην έχει τις εμπειρίες, τα χαρίσματα και τη λάμψη ενός Απολλωνίου Τυανέως, ενός Αγησιλάου ή ενός Βελισσαρίου, αλλά ενδέχεται το περιεχόμενο του έργου το οποίο υπογράφει να αξίζει τα ευρώ του. Και άλλη μία απορία: γιατί να μην έχει κόσμο στην υπογραφή αντιτύπων ο Ντάνος, από τη στιγμή που το 2011 στην παρουσίαση βιβλίου του Νίκου Μπίστη (φωτό 2 και 3) έγινε χαλασμός κι ήταν παρόντες ολάκεροι Σημίτης και Κουβέλης;

Γιατί να μη γίνει αστήρ του βιβλίου ο Ντάνος, από τη στιγμή που κάνει συγγραφική καριέρα ο Τατσόπουλος; Και γιατί να μην υπογράφει αντίτυπα ο Ντάνος, όταν γνωρίζουμε ότι η Ρεπούση έγραφε στο σχολικό βιβλίο της Ιστορίας αυτό περί «συνωστισμού» στην προκυμαία της Σμύρνης;

Το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι ούτε ο Ντάνος ούτε ο Τατσόπουλος και οι τατσοπουλίζοντες, αλλά ότι δεν δίδεται χώρος -από τους μηχανισμούς παραγωγής κυρίαρχης ιδεολογίας- στους δημιουργούς που κινούνται στην ενδιάμεση πνευματική περιοχή, εκεί δηλαδή όπου δεν ανθούν ούτε ριάλιτι ούτε Τατσόπουλοι.
Γιατί, άραγε, λίγοι καλοί δεν χωράνε;

Παναγιώτης Λιάκος