ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΡΟΣΟΧΗ

Τα προβληματικά σημεία πίσω από τις δηλώσεις Μητσοτάκη για τις κινήσεις του σχετικά με τη μειονότητα στη Θράκη

Από τον 
Μανώλη Κοττάκη

Διάβασα με προσοχή τις δηλώσεις που έκανε στην Ξάνθη για τα θέματα της μουσουλμανικής μειονότητας ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρει στις πλάτες του μια βαριά και ιστορική κληρονομιά: την πολιτική που εξήγγειλε και εφάρμοσε ο πατέρας του Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στην Κομοτηνή τον Μάιο του 1991. Την πολιτική που αφαίρεσε κάθε επιχείρημα από το τουρκικό προξενείο περί δήθεν καταπίεσης της μειονότητας από το ελληνικό κράτος. Πολιτική που συνεχίστηκε και από την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή το 2004 και κατέστησε τη Θράκη πρότυπο ανοιχτής κοινωνίας. 

Ημουν στην Κομοτηνή όταν ο Μητσοτάκης ανακοίνωσε τη νέα πολιτική, το 1991, και -ως στενός συνεργάτης του νομάρχη Ροδόπης Διονύση Καραχάλιου- μετείχα στην υλοποίησή της. Εμενα σε μειονοτική γειτονιά με γείτονά μου τον Χαλήλ -στην οδό Εγνατίας, κοντά στο προξενείο-, επισκεφτήκαμε τότε όλα τα μειονοτικά σχολεία, πήγαμε στον ορεινό Κέχρο και στην Οργάνη.

Θυμάμαι μάλιστα τον αείμνηστο Μητσοτάκη να προσγειώνεται με ελικόπτερο στην Οργάνη, πομακικό χωριό δίπλα στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, και συνοδευόμενος από τον Νηστικάκη, τον επικεφαλής της ασφάλειάς του, να μιλά σε ένα ξέφωτο στους χωρικούς. Ποτέ έως τότε Ελλην πολιτικός δεν είχε μιλήσει σε συγκέντρωση εκεί! Κύριο χαρακτηριστικό της πολιτικής Μητσοτάκη ήταν πως εγκατέλειψε τις γενικές αναφορές στον θρησκευτικό χαρακτήρα της μειονότητας και αναγνώρισε ότι συγκροτείται από τρεις εθνοτικές ομάδες: τους τουρκογενείς, τους Πομάκους και τους Αθιγγάνους.

Οι εξαγγελίες του Κυριάκου για τη μειονότητα είναι οι εξής:

• Ιδρυση μουσουλμανικού συμβουλίου για θέματα μειονότητας παρά τω πρωθυπουργώ.
• Δίγλωσση εκπαίδευση από το νηπιαγωγείο έως το λύκειο στα ελληνικά και τα τουρκικά.
• Εισαγωγή της τουρκικής στα δημόσια σχολεία της περιοχής, ώστε να τα επιλέγουν μουσουλμάνοι και να φοιτούν μαζί με χριστιανούς στο πλαίσιο της ανοιχτής κοινωνίας.

Εχω μερικές παρατηρήσεις:

Καταρχάς, η ιδέα για τη σύσταση μουσουλμανικού συμβουλίου είναι σωστή. Την εφάρμοσε ο πρόεδρος Ζακ Σιράκ στη Γαλλία. Μουσουλμανικό συμβούλιο υπάρχει και στη Βρετανία. Αφορά όμως το σύνολο των μουσουλμάνων της επικράτειας, όχι απλώς μια μειονότητα.

Το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και στην Ελλάδα. Δοθέντος ότι μουσουλμάνοι με διαφορετική εθνοτική καταγωγή ζουν στο λεκανοπέδιο όπου θα λειτουργήσει το τέμενος, είναι εύλογο πως τυχόν σύστασή του από τον Μητσοτάκη ως πρωθυπουργό πρέπει να αφορά όλους τους μουσουλμάνους. Κάθε καταγωγής. Και, βεβαίως, η ίδρυσή του δημιουργεί μια νέα απαίτηση: την ίδρυση και χριστιανικού συμβουλίου με εκπροσώπους όλων των εκκλησιών, της μητέρας ελλαδικής Εκκλησίας προεξάρχουσας. Αλλως τα μηνύματα που αποστέλλονται στην κοινωνία δεν θα είναι ευχάριστα. Θα δημιουργηθούν παρεξηγήσεις. Είμαι βέβαιος πως είναι το τελευταίο που επιθυμεί ο Κυριάκος!

Σε κάθε περίπτωση, όμως, αν ιδρυθεί μουσουλμανικό συμβούλιο παρά τω πρωθυπουργώ, σε αυτό πρέπει να μετέχουν, στο πρότυπο της πολιτικής του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, εκπρόσωποι των τουρκογενών, των Πομάκων και των Αθίγγανων. Ο παλαιός μου συμφοιτητής στο Δημοκρίτειο Γιάννης Κτιστάκις, που συμβουλεύει τον κύριο Μητσοτάκη, γνωρίζει άριστα τι λέω.

Τα αυτά ισχύουν για την εκπαίδευση. Η τουρκική διδάσκεται ήδη στα σχολεία και το Κοράνι από το 2004, με μια γενναία και μεταρρυθμιστική απόφαση της τότε υπουργού Παιδείας Μαριέττας Γιαννάκου. Αυτό είχε αποτέλεσμα τα παιδιά της ελίτ της μειονότητας να εγκαταλείψουν τα μειονοτικά σχολεία γκέτο και να στραφούν στα ανοιχτά μεικτά δημόσια σχολεία. Μια γενιά μουσουλμάνων μαθητών μεγάλωσε μαζί με τους χριστιανούς στα ίδια θρανία!

Αν η Ν.Δ. υιοθετήσει τη διδασκαλία της τουρκικής από το νηπιαγωγείο για τα παιδιά της μειονότητας -ο Κυριάκος το άφησε ανοιχτό, αλλά δεν ήταν ξεκάθαρος-, θα συμβούν δύο τινά:
Πρώτο, τα Πομακόπουλα και τα Τσιγγανόπουλα θα διδάσκονται την τουρκική εναντίον της θελήσεώς τους, όταν στο σπίτι τους ομιλείται άλλη γλώσσα!

Τα πομακικά και τα τσιγγάνικα δεν είναι γραπτές γλώσσες, αλλά ομιλούνται! Και σε κάθε περίπτωση δεν είναι όλοι τουρκογενείς για να διδάσκονται την τουρκική.

Δεύτερον, αφαιρείται κάθε κίνητρο να φοιτήσει μουσουλμάνος μαθητής σε ελληνικό δημόσιο σχολείο. Θα μείνει στο ελληνικό μειονοτικό σχολείο, στο γκέτο! Αρα, χρειάζεται προσοχή!
Τελευταίο, αλλά όχι έλασσον: μουσουλμανικό συμβούλιο δεν σημαίνει να εγκαταστήσουμε την ήδη λειτουργούσα συμβουλευτική επιτροπή της Κομοτηνής με τα γνωστά πρόσωπα στην Αθήνα.