Παθολόγος φόρεσε ράσο και θεραπεύει τις ψυχές

Ο π. Γεώργιος Αθανασίου, έπειτα από πολύχρονη υπηρεσία στο Τζάνειο Νοσοκομείο και το ΙΚΑ Καλλιθέας, εγκαταστάθηκε στον Βόλο και χειροτονήθηκε κληρικός

Από τον
Σωτήρη Λέτσιο

Με την ιδιότητα του γιατρού φρόντιζε επί σειρά ετών με επιμέλεια και με συνέπεια την υγεία των σωμάτων. Εδώ και μερικές εβδομάδες, από τη θέση του πρεσβυτέρου πλέον, ο π. Γεώργιος Αθανασίου αναλαμβάνει το έργο της ιερής διακονίας και της ανακούφισης των ανθρώπινων ψυχών. Μέσα σε ιδιαίτερα συγκινητική ατμόσφαιρα, παρουσία πολλών πιστών αλλά και κληρικών, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στον Ιερό Ναό Αγίου Τρύφωνος Βόλου από τον Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο. Κατά την ομιλία του ο Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, μεταξύ άλλων, υπογράμμισε: «Ως ιατρός των σωμάτων, είχες το προνόμιο να γνωρίσεις από κοντά τον πόνο των ανθρώπων. Από τώρα όμως γίνεσαι και ιατρός των ψυχών. Το Αγιο Πνεύμα θα σε επισκιάσει, για να τελείς τα μυστήρια, κυρίως το μυστήριο της ευχαριστίας, ώστε ο Χριστός να γίνεται τροφή των ανθρώπων και όλοι μας να γινόμαστε ένα με Εκείνον και μεταξύ μας […]. Θα ανακουφίσεις πονεμένους, θα δώσεις κουράγιο σε απελπισμένους, θα σταθείς κοντά και σε όσους αμφιβάλλουν όχι τόσο με τα λόγια σου όσο με το παράδειγμα της ζωής σου».

Ο π. Γεώργιος γεννήθηκε στο χωριό Λοξάδα της Καρδίτσας, το οποίο σήμερα ανήκει στον Δήμο Μουζακίου, και έκανε τις γυμνασιακές σπουδές του στο Φανάρι. Εισήχθη στην Ιατρική Σχολή της Αθήνας, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του έπειτα από μερικά χρόνια. Ακολούθησε η περίοδος της θητείας του ως αγροτικός ιατρός και κατόπιν έλαβε την ειδικότητά του στον τομέα της Παθολογίας στο Τζάνειο Νοσοκομείο στον Πειραιά. Για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα εργάστηκε στην Καλλιθέα ως οικογενειακός ιατρός του ΙΚΑ, ενώ από το 1989 εγκαταστάθηκε μόνιμα με την οικογένειά του στον Βόλο. Το 2010 έφτασε η στιγμή της συνταξιοδότησής του έπειτα από μακρά και γόνιμη διαδρομή στην ιατρική επιστήμη, γεγονός που πιστοποιείται και μέσα από τη μεγάλη εκτίμηση που τρέφουν οι άνθρωποι της πόλης για το πρόσωπό του και για την προσφορά του.

Από τη νεανική ηλικία του ο π. Γεώργιος Αθανασίου είχε θέσει σκοπό της ζωής του να αφιερωθεί ψυχή τε και σώματι στο έργο της ιεροσύνης. Σε αυτό, βέβαια, συνέβαλε και το γεγονός ότι παρακολούθησε μαθήματα διάρκειας δύο χρόνων στο Ανώτερο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο της Κατερίνης. «Από την ηλικία των 9 χρόνων πήγαινα τακτικά στην εκκλησία. Πρόσφερα τις υπηρεσίες μου βοηθώντας ως νεωκόρος αλλά και ως ψάλτης ορισμένες στιγμές. Ολα αυτά ήταν σημαντικά βιώματα. Οταν ήμουν δε φοιτητής στην Αθήνα, πήγαινα τακτικά και έψαλλα στους Αγίους Αναργύρους, τον ναό που υπάρχει εντός του Λαϊκού Νοσοκομείου. Ηθελα πάρα πολύ να γίνω ιερέας, αλλά στην πορεία με παρέσυρε η Ιατρική και ακολούθησα αυτό τον δρόμο» αναφέρει στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο 76χρονος σήμερα π. Γεώργιος κάνοντας αναδρομή στο παρελθόν. Ο ίδιος διατηρούσε από τη νεανική ηλικία αρκετά πρότυπα από τον χώρο της Εκκλησίας. Βαθιά στη μνήμη του έχουν χαραχθεί τα ονόματα του μακαριστού Κίτρους Βαρνάβα (1918-1985), όπως και του μακαριστού Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Αντωνίου (1920-2005).



«Ο Αντώνιος ήταν καθηγητής στο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο. Επρόκειτο για έναν άγιο άνθρωπο. Τον γνώρισα όταν φοιτούσα εκεί επί δύο χρόνια. Θυμάμαι και σήμερα τις συμβουλές του» δηλώνει ο π. Γεώργιος και συνεχίζει αναφερόμενος στα σημαντικότερα γεγονότα τού έως τώρα βίου του: «Θα μπορούσα να είχα γίνει ιερέας νωρίτερα, στην ηλικία των 35 χρόνων, αφού συνέχισε να με απασχολεί η ιεροσύνη. Αλλά τα πράγματα πήραν φυσιολογικά τη δική τους πορεία. Ετσι, λοιπόν, παντρεύτηκα και έκανα τη δική μου οικογένεια. Απέκτησα τρία παιδιά, δύο αγόρια και ένα κορίτσι. Ο ένας γιος μου σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα στην Αθήνα το 2009. Ηταν και αυτός γιατρός, όπως και τα άλλα δύο παιδιά μου. Αν και δεν ήταν ο μοναδικός λόγος ώστε να ενδυθώ το ιερατικό σχήμα, ασφαλώς και συνέβαλε ώστε να πάρω μέσα μου την απόφαση. Πάνω απ' όλα, όμως, θεωρώ ότι είχα αυτή την ουράνια κλήση από μικρό παιδί!»

Η απόφασή του να χριστεί ιερέας έγινε αμέσως δεκτή με χαρά από τη σύζυγό του. Στην αρχή τα παιδιά του διατηρούσαν κάποιες επιφυλάξεις, εντούτοις επαίνεσαν την απόφασή του. «Είχαν συνηθίσει να με βλέπουν ως γιατρό γνωστό στην πόλη και στους ανθρώπους της, που ασκούσε πολύ σωστά τα καθήκοντά του. Τους απάντησα ότι ναι μεν ήμουν ευσυνείδητος ιατρός, αλλά ήθελα μέσα από την πρόσκληση και την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος να πραγματοποιήσω το όνειρό μου. Εύχομαι και παρακαλώ τον Θεό όσα χρόνια ζήσω από εδώ και πέρα να μπορέσω να προσφέρω ό,τι μπορώ» αναφέρει.

«Αναβάθμιση θα περιμένω μόνο από τον Θεό»

Ο π. Γεώργιος επισημαίνει: «Με τη συμπεριφορά και το παράδειγμά μου θα ήθελα να στηρίξω ανθρώπους και να τους βοηθήσω ώστε να μη χάσουν την πίστη τους! Ευχής έργον, να φέρω στην Εκκλησία και κάποιους ανθρώπους που βρίσκονται μακριά της. Με λίγα και απλά λόγια. Δεν περιμένω κάποια αναβάθμιση. Αυτή θα την περιμένω μόνο στον Ουρανό από τον Θεό!»

Τονίζει, μάλιστα, ότι από εδώ και πέρα μέλημά του θα είναι και ο συνδυασμός της Ιατρικής και των ιερατικών καθηκόντων. «Θα πηγαίνω και στο γραφείο μου κάποιες ώρες, για να προσφέρω σε όσους με χρειάζονται. Αλλωστε, δεν έχω κανένα παράπονο από τους συνανθρώπους μου όλα τα προηγούμενα χρόνια» τονίζει ο π. Γεώργιος.

Ο ίδιος θα υπηρετήσει το ποίμνιό του από τη θέση του εφημερίου στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης, στην όμορφη παραθαλάσσια Αφησσο, κοντά στον Βόλο.

Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια