Η μαγεία της αυτοπραγμάτωσης

Η ψυχή μας αλλάζει την πλάση. Αυτό που νομίζουμε ότι μας επηρεάζει, το περιβάλλον, τελικά επηρεάζεται περισσότερο από εμάς κι από τις ποιοτικές μεταβολές μας

Ηλπιζαν να σπουδάσω κάτι με καλές επαγγελματικές προοπτικές. Εγώ ήθελα να σπουδάσω Αγγλική Φιλολογία. Φτάσαμε σε κάποιον συμβιβασμό -που δεν ικανοποιούσε κανέναν- και αποφασίσαμε να σπουδάσω Σύγχρονες Γλώσσες. Μόλις το αυτοκίνητο των γονιών μου έστριψε στη γωνία στην άκρη του δρόμου, παράτησα το τμήμα των Γερμανικών και “την κοπάνησα” προς τον διάδρομο των Κλασικών Σπουδών.

Δεν θυμάμαι να είπα στους γονείς μου ότι θα σπούδαζα Κλασική Φιλολογία. Απ' όλα τα θέματα στον κόσμο νομίζω ότι δύσκολα θα έβρισκαν κάτι λιγότερο χρήσιμο από την Ελληνική Μυθολογία όσον αφορά την εξασφάλιση μιας καλοπληρωμένης δουλειάς. […]

Ενα από τα πράγματα που έμαθα στην περιπλάνησή μου στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών ήταν γραμμένο από τον Ελληνα συγγραφέα Πλούταρχο: “Ο,τι πετυχαίνουμε εσωτερικά μπορεί να αλλάξει την εξωτερική πραγματικότητα”. Είναι μια παράξενη παρατήρηση, που όμως αποδεικνύεται αληθινή κάθε μέρα της ζωής μας. Εκφράζει την αναπόδραστη σχέση μας με τον έξω κόσμο, το γεγονός ότι αγγίζουμε τις ζωές άλλων ανθρώπων απλώς και μόνο επειδή υπάρχουμε».

Απόσπασμα από την ομιλία της J.K. Rowling στην τελετή αποφοίτησης φοιτητών του πανεπιστημίου Χάρβαρντ των ΗΠΑ στις 5 Ιουνίου 2008, με τίτλο: «Τα οφέλη της αποτυχίας και η σπουδαιότητα της φαντασίας». Πηγή: The Harvard Gazette, https://news.harvard.edu/gazette/story/2008/06/text-of-j-k-rowling-speech/

Αυτοπραγμάτωση: Μία από τις σταθερές η οποία καθορίζει την πνευματική ευστάθεια, την ευδαιμονία και το αίσθημα της εσωτερικής ικανοποίησης και πληρότητας, που πρέπει και δύναται να έχει ο άνθρωπος. Ο όρος αυτοπραγμάτωση είναι στενά συγγενικός με την εντελέχεια, την κατάσταση όπου δεν μας χρειάζεται κάτι άλλο, δεν λείπει κάτι, δεν χάσκει κενό και το ον δεν θέλει να «γίνει», αλλά έχει φτάσει στον προορισμό που γράφει «είναι».

Η βούληση για αυτοπραγμάτωση είναι μηχανισμός που ισορροπεί και δίνει ώθηση στην προσωπικότητά μας. Ταυτοχρόνως αποτελεί έρμα αλλά και καύσιμο για το καράβι που παλεύει ανάμεσα στα κύματα των συγκυριών, στις τρικυμίες, στις φουρτούνες και στους πόνους, τους οποίους έχει προγραμματιστεί να αντιμετωπίσουμε κατά τη δύσκολη ρότα που χαράζει η μοίρα στον ωκεανό του χρόνου.

Η αυτοπραγμάτωση αποτελεί τον τελικό στόχο μιας βραδείας διαδικασίας. Είναι το άνοιγμα των φτερών της πεταλούδας που κατόρθωσε να αντέξει τα αφόρητα άλγη της μεταμόρφωσης. Τίποτα δεν γεννιέται για να μείνει το ίδιο. Από κάθε υπαρκτική μονάδα απαιτείται η μεταβολή της αναλόγως με τη φύση της, αντίστοιχα με το ιδανικό πρότυπό της. Το ταξίδι και η ποιότητά του, ο κόπος και η αγωνία που καταβάλλει έκαστος εξ ημών αποδεικνύουν και αν είμαστε αντάξιοι του τελικού προορισμού, ο οποίος -αναπόφευκτα- είναι το απόλυτο. Η λάμψη του ψυχικού αδάμαντος εξορύσσεται από το πυκνό μαύρο των μεγάλων πιέσεων. Θα ήταν πρακτικά αδύνατο να αποτελεί εύκολη εξίσωση, άνευ βασάνων, η φοβερή μεταμόρφωση του θνητού σε αθάνατο.

Η ταλαιπωρία, ωστόσο, είναι πρόσκαιρη σαν τα θέλγητρα της φθοράς, που λειτουργεί ως φυσικός νόμος για να παιδεύει τις αγύμναστες ψυχές στο πεδίο της ύλης. Ο ψυχικός διάκοσμος, όπως λέει και στο εισαγωγικό σχόλιο του παρόντος η J.K. Rowling, η δημιουργός της νεομυθολογίας του Harry Potter, αποτυπώνεται και στον έξω κόσμο.

Η ψυχή μας αλλάζει την πλάση. Αυτό που νομίζουμε ότι μας επηρεάζει, το περιβάλλον, τελικά επηρεάζεται περισσότερο από εμάς και από τις ποιοτικές μεταβολές μας. Εχουμε την εντύπωση ότι η σχέση είναι διαλεκτική, αλλά υπό μίαν έννοια εμείς οι ίδιοι γινόμαστε οι δημιουργοί του σύμπαντός μας. Αλλάζουμε εντός και αλλάζουν τα εκτός.

Η κ. Rowling εγκατάλειψε το πρόσκαιρο, αυτό που νόμιζαν οι περισσότεροι ότι εξασφαλίζει «το μέλλον», για να ασχοληθεί με το άφθαρτο· εφοδιάστηκε με όπλα που σχεδιάστηκαν για να νικούν στις μάχες εναντίον του «αδυνάτου». Η ελληνική μυθολογία, ο Πλούταρχος, οι κλασικοί ήταν οι σύμμαχοί της και οι βατήρες πάνω στους οποίους πάτησε για να κατακτήσει δυσπρόσιτες κορυφές.

Η συγγραφέας της σειράς που είχε παγκόσμια απήχηση όχι μόνο ήρθε σε επαφή με το ελληνικό πνεύμα, αλλά κατανόησε και σε βάθος ορισμένα από τα διδάγματά του. Γι' αυτό έφτασε κι εκείνη να αγγίζει τις ζωές των άλλων απλά και μόνο επειδή υπάρχει...