Λάμπρος Φουντούλης: «Ακόμα δεν μου έχουν πει ποιος σκότωσε το παιδί μου»

Ο ευρωβουλευτής Λάμπρος Φουντούλης, πατέρας του δολοφονηθέντος (το 2013) μέλους της Χρυσής Αυγής Γιώργου, μιλάει για την πορεία των ερευνών

Από τον
Παναγιώτη Λιάκο

Ο Λάμπρος Φουντούλης είναι ευρωβουλευτής της Χρυσής Αυγής. Οταν έρχεται στην Ελλάδα από τις Βρυξέλλες ή το Στρασβούργο, η πρώτη έγνοια του είναι να πάει στον τάφο του γιου του για «να τα πούνε». Ο γιος του Γιώργος και ο Μανώλης Καπελώνης ήταν μέλη της Χρυσής Αυγής και δολοφονήθηκαν την 1η Νοεμβρίου 2013 από -επισήμως, τουλάχιστον- άγνωστο στις Αρχές δράστη. Ο κ. Φουντούλης εδώ και έξι χρόνια προσπαθεί να κρύψει από την κόρη που του απέμεινε το φονικό του γιου του. Η αδελφή του Γιώργου είναι ΑμεΑ και ρωτά επίμονα πότε θα γυρίσει ο αγαπημένος της από το «ταξίδι».

Η συνάντηση με τον κ. Φουντούλη έγινε στις Βρυξέλλες. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «κυριακάτικη δημοκρατία» εκφράζει δημόσια τις υποψίες του για τους εντολείς της δολοφονίας, μιλά για τις εμπειρίες του από την Ευρωβουλή, αναφέρεται στις χαμένες από τη χώρα μας ευκαιρίες για τα ΑμεΑ που δίνει η Ε.Ε. και κάνει εκτιμήσεις για την αύξηση της απήχησης των πατριωτικών και εθνικιστικών κομμάτων στις επερχόμενες ευρωεκλογές.
Η ζωή του, όπως λέει ο ίδιος, μετά τη δολοφονία του Γιώργου δεν έχει πια χαρά. Εχει, όμως, καθήκον…

Την 1η Νοεμβρίου 2013 δολοφόνησαν τον γιο σας Γιώργο έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο. Στην υπόθεση αυτή υπάρχει κάποια εξέλιξη; Εχετε ενημέρωση από την ΕΛ.ΑΣ.;
Δυστυχώς οι άνανδροι δολοφόνοι παραμένουν ασύλληπτοι. Καμία ενημέρωση από τις Αρχές, λες και προσπαθούν να κλείσει το θέμα. Δεν γνωρίζω ακόμη κι αν ο φάκελος της υπόθεσης έχει μπει στο αρχείο. Τέλειο έγκλημα δεν υπάρχει. Πιστεύω στη θεία δίκη και παρακαλώ να βρεθούν οι δολοφόνοι και να τιμωρηθούν για το έγκλημά τους.

Πού αποδίδετε την αδυναμία εντοπισμού των ενόχων από τις διωκτικές Αρχές, οι οποίες αξίζει να σημειωθεί ότι διεθνώς διακρίνονται για τα υψηλά ποσοστά εξιχνίασης υποθέσεων δολοφονιών;
Παρά τις επιτυχίες της Ελληνικής Αστυνομίας και τη γρήγορη εξιχνίαση άλλων υποθέσεων, στη δική μας περίπτωση έπειτα από τόσα χρόνια δεν κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια ή δεν θέλουν να βρεθούν οι ένοχοι. Θεωρώ ότι σκοτεινοί πολιτικοί κύκλοι έδωσαν την εντολή της δολοφονίας των παιδιών και αυτοί προστατεύονται όσο δεν συλλαμβάνονται οι δολοφόνοι.

Εσείς πού στρέφετε τις υποψίες σας για τους ενόχους;
Στο σάπιο πολιτικό κατεστημένο που μέσα στον πανικό του από τη ραγδαία άνοδο της Χρυσής Αυγής έδωσε εντολή σε πληρωμένους επαγγελματίες δολοφόνους να προβούν σε αυτή την αποτρόπαια ενέργεια για να φοβίσουν τον κόσμο. Και τότε το κατάφεραν...

Πώς είναι η καθημερινότητά σας μετά τη δολοφονία του Γιώργου;
Δεν υπάρχει πλέον χαρά στη ζωή μας. Ο,τι και να κάνουμε, όπου και να πάμε, η σκέψη μας είναι στον Γιώργο. Η πρώτη μου κίνηση, μόλις γυρίζω στην Ελλάδα από τις Βρυξέλλες ή το Στρασβούργο, είναι να πάω στο μνήμα του και «να τα πούμε». Το ίδιο και η σύζυγός μου, κάθε μέρα όταν γυρίζει από την εργασία της. Ομως το πιο δύσκολο είναι τι να απαντήσω στην αδελφή του που είναι ΑμεΑ και με ρωτάει έξι χρόνια τώρα πότε θα γυρίσει ο Γιώργος από το ταξίδι στο οποίο έχει πάει... και αγκαλιάζει τη φωτογραφία του με λυγμούς και τη φιλάει...

Οι εκπρόσωποι των Ελλήνων στις Βρυξέλλες εκφράζονται με βάση τις θέσεις των πολιτικών ομάδων τους και όχι το εθνικό συμφέρον

Πώς θα περιγράφατε τη θητεία σας στο Ευρωκοινοβούλιο; Τι είναι εκείνο που δεν θα ξεχάσετε ποτέ;
Επειτα από σχεδόν πέντε χρόνια στο Ευρωκοινοβούλιο, αν αναλογιστώ όλα όσα έχουμε περάσει από το ξεκίνημα της θητείας μας έως σήμερα, θεωρώ ότι ήταν μια θητεία επιτυχημένη. Δεδομένου ότι ο Λαϊκός Σύνδεσμος «Χρυσή Αυγή» δεν είχε προηγούμενη παρουσία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έπρεπε να καταβάλουμε μεγάλη προσπάθεια για να καταλάβουμε πώς «λειτουργεί» ο θεσμός.
Καταρχάς επιλέξαμε να είμαστε μέλη των μη εγγεγραμμένων βουλευτών του Ε.Κ., καθώς πολιτικά δεν ταυτιζόμασταν με καμία από τις υπάρχουσες πολιτικές ομάδες. Αυτό συνεπάγεται ότι δεν είχαμε τα ίδια δικαιώματα με τους άλλους ευρωβουλευτές παρότι είχαμε εκλεγεί με την ίδια εκλογική διαδικασία. Δεν μπορούσαμε να είμαστε εισηγητές σε εκθέσεις, ούτε καν σκιώδεις εισηγητές, δεν μπορούσαμε να κάνουμε προτάσεις ψηφίσματος κ.λπ. Αντιθέτως, αξιοποιήσαμε στο έπακρο το δικαίωμά μας να παρεμβαίνουμε με ομιλίες στην Ολομέλεια του Ε.Κ. για θέματα που αφορούν όχι μόνο την Ευρωπαϊκή Ενωση, αλλά πολύ περισσότερο για θέματα που αφορούν τη σχέση Ε.Ε. με τη χώρα μας την Ελλάδα και όσα δεινά έχει υποστεί ο ελληνικός λαός από τις λανθασμένες αποφάσεις-εντολές της Ε.Ε, με τα Μνημόνια που εξαθλίωσαν στην κυριολεξία τους Ελληνες, ασκώντας πολιτικές και οικονομικές πιέσεις στις ελληνικές κυβερνήσεις που δεν είχαν το σθένος να προβάλουν τη στοιχειώδη αντίσταση. Ετσι, στις παρεμβάσεις στην Ολομέλεια είμαι ανάμεσα στους 10 κορυφαίους από τους 751 βουλευτές του Ε.Κ. Η συμμετοχή μου επίσης στην Ολομέλεια ήταν τέτοια, που είμαι πρώτος μεταξύ των 21 Ελλήνων ευρωβουλευτών και 11ος από τους 751.
Πρώτος επίσης στις ψηφοφορίες μεταξύ των Ελλήνων ευρωβουλευτών και πρώτος μεταξύ των Ελλήνων και όλων των υπόλοιπων ευρωβουλευτών στην αιτιολόγηση ψήφου. Ενα σημαντικό κομμάτι είναι να αιτιολογήσεις γιατί ψήφισες υπέρ ή κατά στις ψηφοφορίες στην Ολομέλεια, για να ενημερώνονται οι πολίτες. Επειτα από όλα αυτά που σας ανέφερα η θητεία μου στο Ε.Κ., στο μέτρο που μου αναλογεί, θεωρώ ότι είναι επιτυχημένη.
Εκείνο που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι όταν μου δόθηκε η ευκαιρία κατά τη διάρκεια της παρέμβασής μου για την τρομοκρατία να σηκώσω τη φωτογραφία του γιου μου Γιώργου και του φίλου του Μανώλη Καπελώνη την 1η Νοεμβρίου 2014 μέσα στην Ολομέλεια, να απευθυνθώ στο σώμα και να κάνω σε όλους γνωστό το θέμα της άνανδρης δολοφονίας τους από ακροαριστερούς τρομοκράτες την 1η Νοεμβρίου 2013 στο Νέο Ηράκλειο, κάτω από τα γραφεία της Τ.Ο. Βορείων Προαστίων.

Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή για την ελληνική παρουσία (όλων των ευρωβουλευτών) στην Ευρωβουλή;
Δεν μπορώ να θυμηθώ καμία καλή στιγμή πλην μεμονωμένων εξαιρέσεων των Ελλήνων ευρωβουλευτών, γιατί οι περισσότεροι εξέφραζαν τις θέσεις των πολιτικών ομάδων τους και όχι το εθνικό συμφέρον. Ετσι, για παράδειγμα, στην ψηφοφορία για τη συμφωνία με τον Καναδά (CETA) οι περισσότεροι τάχθηκαν και ψήφισαν υπέρ της συμφωνίας, όπως οι ευρωβουλευτές της Ν.Δ., του Ποταμιού και άλλοι, και τελικά χάσαμε το όνομα της ελληνικής φέτας και όχι μόνο.
Επίσης να αναφέρονται τα Σκόπια στην Ολομέλεια ως Μακεδονία και να μην αντιδρά κανείς τους. Η προδοσία του ονόματος ήταν προδιαγεγραμμένη.

Η δική σας καλύτερη και χειρότερη στιγμή;
Η καλύτερη στιγμή για εμένα είναι όταν με κάλεσε σε απολογία ο τότε πρόεδρος του Ε.Κ. Σουλτς για την παρέμβασή μου σε εκδήλωση Ρουμάνου ευρωβουλευτή μέσα στο Ε.Κ., όπου παρουσίασαν σημαία της «ανεξάρτητης δυτικής Θράκης» και χάρτη με τη Θράκη στα χρώματα της Τουρκίας. Φυσικά ήταν ενήμεροι όλοι οι Ελληνες ευρωβουλευτές, αλλά έλαμψαν διά της απουσίας τους. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια χειρότερη στιγμή γιατί ο τρόπος που λειτουργεί το Ε.Κ. είναι λανθασμένος και θέλουμε ένα Ε.Κ. που θα σέβεται τα κράτη-μέλη.

Σχέσεις και επαφές έχετε με συναδέλφους σας;
Ιδιαίτερες σχέσεις όχι, δεν έχω, γιατί είναι τόσο φορτωμένο το πρόγραμμά μου λόγω του ότι δεν είμαστε σε πολιτική ομάδα για να έχουμε γραμματεία και πρέπει όλες οι εκθέσεις να διαβάζονται από εμένα και τους συνεργάτες μου για να ξέρουμε τι υποστηρίζουμε και τι όχι. Με αρκετούς Γάλλους και Ιταλούς ευρωβουλευτές έχουμε καλή σχέση και έχουμε ανταλλαγή πολιτικών απόψεων. Με τους υπόλοιπους Ελληνες δεν έχουμε επαφές εκτός από μία «καλημέρα» με κάποιους. Και πώς να θέλω να έχω επαφές με κάποιους που με χαρακτηρίζουν «φασίστα»...

Θετική η πολιτική της Ε.Ε. για τα Ατομα με Ειδικές Ανάγκες

Εχετε μια κόρη με ειδικές ανάγκες και αυτό σας έχει ευαισθητοποιήσει ιδιαίτερα στα προβλήματα που αντιμετωπίζει αυτή η ομάδα των συνανθρώπων μας. Πώς κρίνετε την ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στα άτομα με ειδικές ανάγκες;
Η ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στα άτομα με ειδικές ικανότητες μπορώ να πω καταρχάς πως είναι θετική. Ως μέλος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων έχουμε ασχοληθεί με την ένταξη των ΑμεΑ στην αγορά εργασίας, τη διά βίου μάθηση, την κοινωνικοποίηση, την αποϊδρυματοποίηση και τις συνθήκες διαβίωσης. Βέβαια, σε πάρα πολλές περιπτώσεις η επιτροπή συμπεριλαμβάνει μέσα στις εκθέσεις που αφορούν τα ΑμεΑ λόγω ιδεοληψίας και κατηγορίες άλλες, που δεν έχουν σχέση με τα ΑμεΑ. Δεν μπορεί να βάζεις στην ίδια θέση τα ΑμεΑ με άτομα που έχουν επιλέξει διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό ή παράνομους μετανάστες ή «ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες». Εκεί εκφράζω την αντίρρησή μου και αυτό με κάνει για τους υπόλοιπους «ομοφοβικό, ξενοφοβικό, ρατσιστή κ.λπ.».

Η πολιτική που ασκούν οι ελληνικές κυβερνήσεις σε αυτό το θέμα είναι εναρμονισμένη με τα ευρωπαϊκά πρότυπα;
Οδηγίες από την Ε.Ε. υπάρχουν και θα έπρεπε να εφαρμόζονται από τις ελληνικές κυβερνήσεις. Δυστυχώς η πραγματικότητα μας διαψεύδει. Τα ΑμεΑ και οι οικογένειές τους είναι τα μεγαλύτερα θύματα της οικονομικής κρίσης. Καταρχάς καμία ελληνική κυβέρνηση δεν έχει ασχοληθεί να μάθει πόσα πραγματικά είναι τα ΑμεΑ στη χώρα μας. Δεύτερον, με γραφειοκρατικές διαδικασίες δυσκολεύουν τη ζωή τους ζητώντας τους να περνούν από επιτροπές στις οποίες οι γιατροί σαν εντολοδόχοι μειώνουν τα ποσοστά αναπηρίας σε άτομα με σοβαρά προβλήματα αναπηρίας και ακόμα, για το μεγάλο χρονικό διάστημα που απαιτείται για να περάσουν από επιτροπή, τους κόβουν το επίδομα αναπηρίας και οδηγούν τους συνανθρώπους μας και τις οικογένειές τους σε απόγνωση.

Υπάρχουν ευκαιρίες από την πλευρά της Ε.Ε. για τα άτομα με ειδικές ανάγκες που δεν εκμεταλλευόμαστε; Μπορείτε να μας αναφέρετε παραδείγματα;
Φυσικά και υπάρχουν ευκαιρίες, αρκεί να υπάρχει μια εθνική πολιτική η οποία θα αξιοποιεί τις ευκαιρίες για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ΑμεΑ. Υπάρχουν προγράμματα ΕΣΠΑ, όπως για την ένταξη των ΑμεΑ στην αγορά εργασίας, την ανεξάρτητη διαβίωση, την πρόσβαση σε φάρμακα υψηλού κόστους, τα οποία είναι απαραίτητα για την επιβίωσή τους, και σε υπηρεσίες, άλλα δυστυχώς κάποια απλά δεν αξιοποιούνται και σε αλλά τα χρήματα δεν πηγαίνουν για τον σκοπό για τον οποίο προορίζονται. Στον ιδιωτικό τομέα και ειδικά από κάποιους γονείς που έχουν παιδιά ΑμεΑ έχουν γίνει κάποια θετικά βήματα, αλλά, εάν δεν υπάρξει εθνική στρατηγική, το αποτέλεσμα δεν θα είναι αυτό που πρέπει.

Πώς εκτιμάτε ότι θα εξελιχθούν οι ευρωεκλογές; Θα αλλάξει ο συσχετισμός δυνάμεων στην Ε.Ε.;
Οπως φαίνεται και από τις δημοσκοπήσεις αλλά και από επαφές με άλλα εθνικιστικά και πατριωτικά κόμματα, οι Ευρωπαίοι πολίτες ζητούν από την Ε.Ε. να αλλάξει. Η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν πρέπει να ασκεί πολιτική σε θέματα που δεν της έχουν δοθεί αρμοδιότητες και να επιβάλλει την πολιτική βούληση των «μεγάλων χωρών» της Ευρώπης, εξαθλιώνοντας τις πιο αδύναμες οικονομικά χώρες. Ζητούν μια Ευρώπη των Εθνών και των Λαών και όχι των τοκογλύφων και των τραπεζιτών. Πιστεύω πως η απάντηση θα δοθεί στις επερχόμενες ευρωεκλογές και θα είναι ηχηρή.