Σαμαράς και Ποδέμος

Το ευρωσχέδιο για χαλιναγώγηση των Ισπανών μέσω του Τσίπρα

Από τον
Μανώλη Κοττάκη

Πολύ «ρηχές» βρίσκω τις αναλύσεις για τον εκλογικό καταποντισμό των αριστερών Ποδέμος στην Ισπανία και τον συσχετισμό τους με την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Και τούτο για έναν πολύ απλό λόγο: Με την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου το 2015 ο Αλέξης Τσίπρας υπηρέτησε πιστά το σχέδιο του ευρω-ιερατείου των Μέρκελ - Σόιμπλε και λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων με απώτερο στόχο τον πλήρη αφανισμό των τότε απειλητικών Ποδέμος από τον ορίζοντα και εν τέλει, χωρίς τότε να το ξέρει, βγήκε κερδισμένος. Συμβιβαζόμενος με τα Μνημόνια και τον... νεοφιλελευθερισμό, παρέμεινε με τη στήριξη της... μαντάμ Μέρκελ επί πενταετία πρωθυπουργός, ενώ ο σύντροφός του Ιγκλέσιας όχι απλώς δεν έγινε ποτέ πρωθυπουργός, αλλά καταποντίστηκε υπό το κράτος σκανδάλων για χρηματοδότηση με μαύρο χρήμα από τον Μαδούρο και για ιδιόκτητες πολυτελείς βίλες. Ενώ ο συμβιβασμένος με τον νεοφιλελευθερισμό Τσίπρας ουδέν έπαθε! 

Βεβαίως, ας μην υπάρχουν αυταπάτες! Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο κομπάρσος του σχεδίου των Βρυξελλών και του Βερολίνου κατά των Ποδέμος, η άνοδος των οποίων στην εξουσία έπρεπε να ανακοπεί πάση θυσία σε μια τόσο σημαντική από πλευράς μεγέθους οικονομίας μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα, όπως η Ισπανία. Τότε, άλλωστε, η Αριστερά ζούσε με την αυταπάτη ότι θα σκίσει τα Μνημόνια! Οι Ευρωπαίοι, όμως, χρησιμοποίησαν τον εξευτελισμό της Αριστεράς και την υπογραφή των Μνημονίων ως μέθοδο για να στείλουν το μήνυμα στην Ισπανία και στον λαό της: Ιδού τι παθαίνει κανείς όταν αμφισβητεί την πολιτική του Βερολίνου. Και για να το πετύχουν αυτό, να ανακόψουν δηλαδή τη δυναμική των Ποδέμος διά του εξευτελισμού της ελληνικής Αριστεράς, έπραξαν κάτι που έχει ιστορική σημασία και οφείλουμε να συγκρατήσουμε: Επέσπευσαν την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο, προκειμένου να «τιμολογήσουν» τον συστημικό κίνδυνο και να εξημερώσουν πολιτικά τον ατίθασο Αλέξη. 

Ο... θρύλος λέει, λοιπόν, ότι οι Ευρωπαίοι «έριξαν» από την πρωθυπουργία τον Αντώνη Σαμαρά και επέσπευσαν την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία για να τον υποτάξουν και να στείλουν αυτό το μήνυμα στον ισπανικό λαό για τους Ποδέμος. Γι’ αυτό και οδήγησαν εσκεμμένα την πέμπτη αξιολόγηση σε αδιέξοδο. Εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι το σχέδιό τους πέτυχε απολύτως: Ο αριστερός Τσίπρας πέντε χρόνια μετά έχει ήδη μεταλλαχθεί σε σοσιαλδημοκράτη και πανηγυρίζει για τη νίκη του σοσιαλιστή Σάντσεθ στη Μαδρίτη, ενώ ο Ιγκλέσιας εστάλη από τον ισπανικό λαό στα αζήτητα της ιστορίας. Ισως, αν είναι τυχερός, να αποτελέσει τον «Καμμένο» της νέας κυβέρνησης.

Δεν νομίζω, λοιπόν, πως ο Αλέξης στενοχωριέται ιδιαίτερα για την τύχη του πάλαι ποτέ συντρόφου με τον οποίο έβγαινε μαζί στα προεκλογικά μπαλκόνια το 2015 για να απειλήσει τις Βρυξέλλες με το μέτωπο του Νότου. Ως πρωθυπουργός έχει αφήσει προ πολλού πίσω του αυτή την Αριστερά. Τώρα δε ετοιμάζεται να αφήσει πίσω του και τον σύντροφο Μαδούρο για να ικανοποιήσει τις ΗΠΑ. Και αν μένει ένα δίδαγμα για την ιστορία από την τύχη των Ποδέμος, είναι πως τελικά δεν πρέπει να υποτιμά κανείς την Ευρώπη. Η Ευρώπη διαχειρίζεται τον κίνδυνο με υπομονή και στο τέλος συνήθως -όχι πάντα- τον εξουδετερώνει. Επισπεύδοντας την άνοδο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και εξευτελίζοντας το πρώτο οκτάμηνο τον Τσίπρα, η Ε.Ε. γλίτωσε από τους Ποδέμος. Κόστισε λίγο ακριβά αυτός ο λογαριασμός σε εμάς τους Ελληνες, αλλά η αλήθεια αυτή είναι. Φθήνυνε έτσι ο λογαριασμός της Ισπανίας για τους Ευρωπαίους! Αϊντε, θύμα, άιντε, ψώνιο, άιντε, σύμβολο αιώνιο!