Λαϊκό κίνημα... αντισυριζαϊσμού!

Η θεαματική διαφορά Νέας Δημοκρατίας - ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές αλλά και η συντριβή του κυβερνώντος κόμματος στις αυτοδιοικητικές εκλογές δείχνουν ότι η αποδοκιμασία στην πολιτική που άσκησε, στο ήθος αλλά και το ύφος της δεν ήταν συγκυριακή, δεν κρίθηκε στις λεπτομέρειες, δεν βασίστηκε σε εντυπώσεις. Αυτό που είδαμε την Κυριακή ήταν μια έκφραση βαθιάς απέχθειας, αποστροφής σε όλα όσα έκανε και έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ και στα πρόσωπα που προσκολλήθηκαν πάνω του για να δουν -έστω για λίγο- την πραγματικότητα μέσα από τον παραμορφωτικό φακό της εξουσίας.

Οταν σε ευρωεκλογές αλλά και σε αυτοδιοικητικές εκλογές οι διαφορές αρχίζουν από ποσοστά που... φλερτάρουν με διψήφιους αριθμούς και καταλήγουν σε δυσθεώρητα ύψη, τότε δεν πρόκειται για απλή λαϊκή ετυμηγορία, αλλά για κίνημα! Ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε να δημιουργήσει και να γιγαντώσει ένα κίνημα εναντίον του, το οποίο απέδειξε ότι ήταν συμπαγές ως προς τη στοχοθεσία («να φύγουν») και αποφασισμένο να εκφραστεί.

Τα κόλπα της τελευταίας στιγμής, τα επιδόματα, τα τμήματα συντάξεως που βαφτίστηκαν «13η σύνταξη», τα εκβιαστικά διλήμματα και οι κούφιες ρητορείες περί «αντιμετώπισης της Ακροδεξιάς» δεν λειτούργησαν. Αντιθέτως, συσπείρωσαν ακόμα περισσότερους εναντίον της κυβερνητικής κουρελούς. 

Στην πολιτική, όπως και στην καθημερινότητα των ανθρώπων, υπάρχει ένα όριο, ένα αόρατο, ανεπίσημο αλλά σημαντικό σύνορο, το οποίο, αν το διαβούμε, δεν υπάρχει επιστροφή. Ο ΣΥΡΙΖΑ το διάβηκε με τη Συμφωνία των Πρεσπών, με τα ψέματα και τις κουτοπονηριές του, τις προφάσεις, τη διάψευση των υποσχέσεων (κατάργηση ΕΝΦΙΑ, σκίσιμο Μνημονίου, αγέρωχη αντιμετώπιση των Γερμανών, δημοψήφισμα 2015 κ.ά.) και τα σαπισμένα και ξεπερασμένα από τον καιρό στερεότυπα της Μεταπολίτευσης. Οι ψηφοφόροι, αντιλαμβανόμενοι ότι αυτό το όριο έχει ξεπεραστεί τόσο πολλές φορές, δεν ήθελαν καν να ακούσουν τι είχε να τους πει η κυβέρνηση, αλλά να κάνουν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να φύγει κακήν κακώς.

Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι αυτό το κίνημα πιθανότατα έχει γίνει ακόμα μεγαλύτερο, από τη στιγμή που επισημοποιήθηκε η ήττα. Ουαί τοις ηττημένοις...