Τετάρτη, 21 Απρ 2021

Αποστολή: Τι λένε οι κάτοικοι του χωριού (πριν από τον τύμβο Καστά) που ξαφνικά έκλεψε όλα τα φλας

Μπαίνοντας στη Μεσολακκιά το μάτι του επισκέπτη πέφτει επάνω σ’ ένα ομοίωμα του Λέοντα της Αμφίπολης σε… μικρογραφία. Ενα πέτρινο λιονταράκι αποτελεί το ντεκόρ στην αυλή ενός σπιτιού, αποδεικνύοντας πόσο εξοικειωμένοι ήταν οι κάτοικοι με τα αρχαία πολύ πριν από τις ανασκαφές στον τύμβο Καστά. Πιο κάτω άλλοι σχολιάζουν στο καφενείο τη μεγάλη κίνηση που απέκτησε το χωριό τους. Δεν κρύβουν ότι αγωνιούν για το αποτέλεσμα των ανασκαφών.

Η Μεσολακκιά, λίγο έξω από την Αμφίπολη, είναι το χωριό που εξαιτίας των ανασκαφών συγκεντρώνει τα φώτα της δημοσιότητας όλου του πλανήτη. Η ζωή εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να έχει αλλάξει στο ήσυχο χωριό, το οποίο όμως ζει και αναπνέει στον ρυθμό της ανασκαφής.
«Εχει πέντε χρόνια που βάλαμε το λιοντάρι σ’ εκείνο το σημείο. Ηταν πολύ πριν αρχίσουν οι ανασκαφές» λέει με καμάρι στη «δημοκρατία» η ιδιοκτήτρια του σπιτιού Χρυσούλα Κατσιρμά. «Πλέον, όλοι σταματούν έξω από το σπίτι για να τραβήξουν μια φωτογραφία με το λιονταράκι στο φόντο για να θυμούνται την επίσκεψή τους στο χωριό μας» προσθέτει.

Το λιονταράκι, απομίμηση σε σμίκρυνση του λέοντα της Αμφίπολης, κοσμεί την βρύση στο σπίτι της Χρυσούλας Κατσιρμά στη Μεσολακκιά

Οι κάτοικοι δείχνουν να απολαμβάνουν την ξαφνική δημοσιότητα που έχει αποκτήσει η θρυλική πλέον Μεσολακκιά και χαίρονται που βρίσκονται στο επίκεντρο. Ισως κάποτε, μας λένε, φτιάξουν και τους δρόμους στο χωριό, και μας δείχνουν τις λακκούβες ακόμη και στον κεντρικό.
Πάντως, παρά τον χωματόδρομο και την παντελή έλλειψη σήμανσης, είναι απορίας άξιον πώς οι επισκέπτες, κυρίως οι ξένοι, καταφέρνουν να φτάσουν έως το φυλάκιο της αρχαιολογικής υπηρεσίας, όπου ο ευγενέστατος φύλακας και οι αστυνομικοί απαγορεύουν την είσοδο στον τύμβο. Χωρίς ίχνος πινακίδας που να εξηγεί πώς μπορεί κάποιος να φτάσει στο μνημείο όπου εργάζονται πυρετωδώς οι αρχαιολόγοι, η διαδρομή μοιάζει με περιπέτεια. «Μόλις δείτε τη γούρνα για τα ζώα να στρίψετε» μας συμβούλευσε ένας κάτοικος και πράγματι, λίγο αργότερα, ξεπρόβαλε ο τύμβος. Η μικρή ταλαιπωρία αποζημιώνει τους πάντες, αφού δηλώνουν περήφανοι και εκστασιασμένοι που βρίσκονται μια ανάσα από το εντυπωσιακό μνημείο.

Ο Παναγιώτης Αδαμόπουλος είναι μετανάστης στην Αυστραλία. Αφού διένυσε χιλιάδες μίλια με το αεροπλάνο, η πρώτη του δουλειά μόλις προσγειώθηκε στην Ελλάδα ήταν να φτάσει στην Αμφίπολη και όχι στην πατρίδα του την Κοζάνη. «Παρακολουθώ από καιρό τις ανασκαφές και μόλις προσγειώθηκα ήρθα αμέσως εδώ» λέει στη «δημοκρατία».

Ο Π. Αδαμόπουλος, ομογενής

Το μνημείο είναι πόλος έλξης ακόμη και για όσους κατάγονται από τη Μεσολακκιά αλλά είχαν φύγει από το χωριό.
«Είμαι περήφανη που κατάγομαι από εδώ. Θυμάμαι μικρή που ερχόμασταν εδώ και παίζαμε στις αμυγδαλιές του πατέρα μου. Να, εκεί είναι το κτήμα μας με θέα τον τύμβο» λέει στη «δημοκρατία» η Μαρία Αλευρά, η οποία με τον σύζυγό της Χάρη Μπαλάνη και τον θείο της Γιώργο ανηφόρισαν έπειτα από καιρό στον τύμβο Καστά για να μάθουν το αποτέλεσμα των ανασκαφών.

Η Μαρία Αλευρά με καμάρι μιλά για την καταγωγή της από την Αμφίπολη

Το αίνιγμα με τις δύο ελληνιστικές επιγραφές

Την ώρα που αρχαιολόγοι και ερευνητές σε κάθε γωνιά του πλανήτη αναζητούν ένα σημάδι που θα αποκαλύψει την ταυτότητα του «ενοίκου» του τάφου της Αμφίπολης, τοπική εφημερίδα της Καβάλας επαναφέρει το σενάριο του εντοπισμού δύο επιγραφών ακριβώς μπροστά από τις Καρυάτιδες και… περιμένει το πόρισμα ειδικού γραφολόγου, που αναμένεται να καταλήξει σύντομα σε συμπεράσματα, προσφέροντας στην ανασκαφική ομάδα πολύτιμες πληροφορίες για το μνημείο. «Οι δύο κόρες εκθέτουν την ομορφιά τους και πάλι στο φως έπειτα από 2.300 χρόνια, παραμένοντας ωστόσο “σφίγγες”, καθώς δεν δίνουν κανένα νέο στοιχείο για τον ένοικο ή τους ένοικους του νεκρικού θαλάμου. Εκτός, βέβαια, αν τις επόμενες ημέρες επιβεβαιωθεί αυτό που γράψαμε εδώ και 10 ημέρες σχετικά με την ύπαρξη δύο επιγραφών, κάτι που έχει διαψευσθεί από το υπουργείο Πολιτισμού με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο» αναφέρεται στην ιστοσελίδα www.xronometro.com.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, τα κείμενα που βρέθηκαν σε πλάκες μπροστά από τις Καρυάτιδες είναι γραμμένα σε ελληνιστική γλώσσα, γεγονός που επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς της επικεφαλής της ανασκαφής, αρχαιολόγου Κατερίνας Περιστέρη, για μνημείο του 4ου αιώνα π.Χ. «Ισως αυτός να είναι ο λόγος που δηλώνει με τόσο κατηγορηματικό τρόπο ότι ο τάφος είναι των ελληνιστικών χρόνων και δεν είναι σε καμία περίπτωση ρωμαϊκός» αναφέρει η εφημερίδα.

Εικόνες εγκατάλειψης στο άλλοτε πολυσύχναστο λιμάνι

Την ώρα που η αγωνία για το τι κρύβεται στα ενδότερα του μνημείου στον λόφο Καστά κορυφώνεται και τα σενάρια για τον «ένοικο» του τάφου της Αμφίπολης συνεχίζονται, οι επισκέπτες ανακαλύπτουν το ξεχασμένο λιμάνι της περιοχής, στο οποίο «κατοικούν» πλέον… καβούρια  και αφρόψαρα. Πρόκειται για το λιμάνι της Αμφίπολης, σε απόσταση μόλις 2,5 χιλιομέτρων από την αρχαιολογική σκαπάνη, το οποίο έζησε κατά το παρελθόν ημέρες δόξας και κρατήθηκε ζωντανό και επικερδές για την Ελλάδα, ως και λίγο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το άλλοτε πολυσύχναστο λιμάνι της Αμφίπολης αποτελούσε σημαντικό εμπορικό κόμβο, λόγω της σύνδεσής του με το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας, αλλά μετά το 1969, όταν ξηλώθηκαν οι ράγες του σταθμού του ΟΣΕ, εγκαταλείφθηκε στην τύχη του.

Το 2008 έγινε προσπάθεια να «αναστηθεί» και να αξιοποιηθεί ως λιμένας τουριστικών σκαφών από την Ελλάδα και τη Βουλγαρία, αλλά τα χρόνια πέρασαν και το λιμάνι της Αμφίπολης έμεινε αναξιοποίητο, με αποτέλεσμα οι σύγχρονες αντλίες νερού, βενζίνης και ρεύματος να «σκουριάζουν» και ο φωτισμός -μετά τις αλλεπάλληλες διακοπές ρεύματος λόγω χρεών- να είναι σχεδόν ανύπαρκτος. Μόνιμοι επισκέπτες του λιμανιού είναι… τρεις κάτοικοι που καλλιεργούν μύδια. Η χαμηλή στάθμη του νερού στην είσοδο του λιμανιού, αποτέλεσμα της εγκατάλειψης, καθιστά απαγορευτική την προσέγγιση μεγάλων σκαφών.

Τι δείχνουν τα δάχτυλα των δίμετρων καρυάτιδων

Στα δάχτυλα των ποδιών των εντυπωσιακών Καρυάτιδων αναζητούν τώρα οι αρχαιολόγοι τη λύση στον γρίφο της Αμφίπολης, καθώς η χρήση από τον γλύπτη του λεγόμενου «ελληνικού ποδιού» πυροδοτεί νέο γύρο εκτιμήσεων σχετικά με την ελληνική ή τη ρωμαϊκή καταγωγή τους. Οι Κόρες της Αμφίπολης διαθέτουν ένα χαρακτηριστικό που ονομάζεται «πους ο ελληνικός» και, σύμφωνα με ορισμένους επιστήμονες, χρησιμοποιούνταν ευρέως στη γλυπτική την εποχή της ακμής των Μακεδόνων. Ειδικότερα στα πόδια των Καρυάτιδων, το δεύτερο δάχτυλο είναι μακρύτερο του πρώτου, στοιχείο που θεωρείται δείγμα ευγενούς καταγωγής και προσφέρει μια σαφή διάκριση από το κοινό «αιγυπτιακό πόδι» (με το μεγάλο δάχτυλο να προεξέχει), που παραπέμπει στο 70%-80% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Μια άλλη μερίδα αρχαιολόγων υποστηρίζει πάντως ότι το «ελληνικό πόδι» («Morton’s toe» όπως λέγεται στην Ιατρική) εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία ελληνική γλυπτική, διατηρήθηκε στα ρωμαϊκά χρόνια και αποτέλεσε στοιχείο όχι μόνο της μακεδονικής, αλλά ακόμα και της αιγυπτιακής τέχνης, γεγονός που αφήνει «παράθυρο» για την επιβεβαίωση σεναρίων περί ρωμαϊκού τάφου στην Αμφίπολη.

Τεχνική

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι η τεχνική του «ελληνικού ποδιού» έχει χρησιμοποιηθεί και στο Αγαλμα της Ελευθερίας, ενώ οι Γάλλοι τού έχουν δώσει την ονομασία «pied de Néanderthal» (πόδι του Νεάντερταλ) που «υπενθυμίζει» τη «συγγένεια» του ανθρώπινου είδους με τους πιθήκους.

{{-PCOUNT-}}24{{-PCOUNT-}}

Η εφημερίδα δημοκρατία δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ