Πέμπτη, 15 Απρίλιος 2021

«Ετσι ξέπλενα στην Ελβετία τις μίζες του Ακη (που μετά πήγαν για το διαζύγιο του)»

Στο γραφείο ενός τραπεζίτη στη Γενεύη: Ο πρωταγωνιστής έχει πάει εκεί με μια μαύρη βαλίτσα με 400.000 ευρώ, που του έχει δώσει ο γιος ενός Κύπριου υπουργού στο λόμπι ενός πεντάστερου ξενοδοχείου, τα οποία μπαίνουν σε θυρίδα. Πρόκειται για άλλη μία διαδικασία ξεπλύματος μαύρου χρήματος μέσω «πλυντηρίου» που έχει στηθεί εντός του τραπεζικού συστήματος της Ελβετίας. Αυτός είναι ο «μύθος», η πρώτη σκηνή από το πολυαναμενόμενο βιβλίο του Νίκου Ζήγρα, του ανθρώπου που έμελλε αρχικά να «υπηρετήσει» και στη συνέχεια να «ξεσκεπάσει» ένα σύστημα διαφθοράς, με βασικό πρόσωπο τον εξάδελφό του Ακη Τσοχατζόπουλο. Το βιβλίο «(…) AKΙS GATE» αναμένεται να κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα και αποτελεί για τον Νίκο Ζήγρα την «απελευθέρωσή» του. Οι ήρωές του έχουν ψευδώνυμα για ευνόητους λόγους, παράλληλα όμως αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές ενός συστήματος που για χρόνια λυμαινόταν τα χρήματα του ελληνικού λαού. Η ιδέα του γεννήθηκε μέσα στη φυλακή, ωστόσο η συγγραφή του άρχισε μετά την απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας να τον καταδικάσει σε ποινή κάθειρξης έξι ετών, αναγνωρίζοντάς του το ελαφρυντικό της ειλικρινούς μεταμέλειας και δίνοντάς του ξανά την ελευθερία του.

Ενα σημαντικό μέρος του βιβλίου είναι αφιερωμένο στο πώς οι Ελβετοί τραπεζίτες σε συνεργασία με ελληνικά τραπεζικά «παραμάγαζα» είχαν στήσει σύστημα ξεπλύματος βρόμικου χρήματος. Ο Νίκος Ζήγρας μαζί με τον δικηγόρο του Στέλιο Γκαρίπη έχουν ξεκινήσει άλλωστε εδώ και καιρό μία διαδικασία «ξεσκεπάσματος» αυτού του «παραμάγαζου». Η «κυριακάτικη δημοκρατία» συνδέει σήμερα τον «μύθο» του βιβλίου Ζήγρα με την πραγματικότητα, φέρνοντας στο φως αποσπάσματα του συγγραφικού έργου, αλλά κυρίως δύο άγνωστες (και πραγματικές) καταθέσεις του στους ανακριτές Διαφθοράς Γαβριήλ Μαλλή και Ιωάννη Σταυρόπουλο.

Ο πρώτος εξάδελφος του Α. Τσοχατζόπουλου στο βιβλίο του, με τον «μυθιστορηματικό μανδύα», περιγράφει άγνωστες λεπτομέρειες για τη διακίνηση του μαύρου χρήματος, τον ρόλο τραπεζικών και μεσαζόντων και δίνει σοκαριστικά στοιχεία για τη διακίνηση των χρυσών μιζών από εξοπλιστικά προγράμματα. «Ολοι ζούμε κάτω από τον ίδιο ουρανό, αλλά δεν έχουμε όλοι τον ίδιο ορίζοντα» γράφει ο Νίκος Ζήγρας, επικαλούμενος τη ρήση του άλλοτε καγκελάριου της Δυτικής Γερμανίας Κόνραντ Αντενάουερ, για να περιγράψει στη συνέχεια με γλαφυρό ύφος μία από τις συναντήσεις του με τον κ. Ουίλ, τραπεζίτη και αρωγό στο «ξέπλυμα» χρυσών μιζών, αλλά και πώς παρέλαβε από τον γιο πρώην υπουργού της Κύπρου μια βαλίτσα με βαρύ φορτίο!

Περιγράφει στο βιβλίο του: «”Καλημέρα! Πώς είστε;”, μου σφίγγει εγκάρδια το χέρι ο κύριος Ουίλ. “Σήμερα δεν μας φέρατε επιταγές, έμαθα. Υπάρχει κάποια αλλαγή, ίσως κάποιο νέο δεδομένο;” “Μεμονωμένο περιστατικό.

Ο κύριος …άκης θέλει να μείνουν 400.000 εδώ σε μετρητά, σε μια θυρίδα, για να δοθούν χωρίς ίχνη, αργότερα, αν θα υπάρξει συμφωνία για το διαζύγιο στην πρώην γυναίκα του” του εξηγώ τυπικά, χωρίς να προδίδω την ανόρεχτη διάθεσή μου. Από τότε που η αρρώστια λιγόστεψε τις πιθανότητες ζωής μου, πρέπει να δίνω αναφορά στον κάθε κύριο Ουίλ για τον αληθινό ιδιοκτήτη των χρημάτων και το τι πρέπει να γίνουν αυτά, αν μεσολαβήσει το μοιραίο. Δεν χρειάζεται βέβαια να του αποκαλύψω πως η βαλίτσα μου δόθηκε λίγη ώρα πριν, στο λόμπι ενός ξενοδοχείου πέντε αστέρων, από τον γιο ενός Κύπριου πρώην υπουργού, ο οποίος ακούμπησε διακριτικά, δίπλα στην πολυθρόνα που τον περίμενα, το αρκετά βαρύ φορτίο για να το πάρω μαζί μου όταν φύγω».

Οσα αποκαλύπτει στο «(…)AKΙS GATE» ο εξάδελφος του Ακη Τσοχατζόπουλου για το σύστημα διαφθοράς είναι ενδεικτικά: «Το κλειδί για να λειτουργήσει το σύστημα είναι ο έλεγχος που ασκεί ο Ζαφείρης σε κάποιους υπαλλήλους ελβετικών τραπεζών και ιδιαίτερα σε κάποιον προϊστάμενο, όπως ο κύριος Ουίλ, ώστε να γίνονται οι τραπεζικές συναλλαγές χωρίς ερωτήσεις και διατυπώσεις από τις τράπεζες που επισήμως δε δέχονται χρήματα που προέρχονται από παράνομες δραστηριότητες (όπως δωροδοκίες, πορνεία, εμπόριο όπλων ή ναρκωτικών). Ο Ζαφείρης λοιπόν έχει δημιουργήσει ένα κλειστό κύκλωμα που λειτουργεί με υπαλλήλους της ελβετικής τράπεζας, εν αγνοία αυτής, ή τουλάχιστον επισήμως εν αγνοία αυτής, ώστε να φαίνονται όλα νομιμοφανή (…) Με τη βοήθεια του Ζαφείρη ανοίγω τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία στις τράπεζες που συνεργάζεται, ενώ μισθώνω και θυρίδες στο όνομα των υπεράκτιων εταιριών που είχα προηγούμενα ιδρύσει για λογαριασμό του …άκη. Πηγαίνω στη Γενεύη ή στη Ζυρίχη και δίνω στα χέρια του κυρίου Ουίλ τις επιταγές που έχω προηγούμενα παραλάβει από τους ανθρώπους της συμμορίας του …άκη στην Αθήνα. Ο κύριος Ουίλ ρευστοποιεί την επιταγή και βάζει τα χρήματα στους λογαριασμούς των υπεράκτιων εταιριών.

Μετά, ως εκπρόσωπος των υπεράκτιων εταιριών, δίνω εντολή στον κύριο Ουίλ να μεταφέρει τα χρήματα που μόλις είχαν κατατεθεί στους λογαριασμούς των υπεράκτιων εταιριών στους λογαριασμούς της εταιρίας του Ζαφείρη, οι οποίοι λογαριασμοί διατηρούνται στην ίδια τράπεζα (…). Στη συνέχεια, πηγαίνω στα γραφεία της εταιρίας του Ζαφείρη στην Αθήνα και μου δίνουν σε μετρητά χωμένα μέσα σε βαλίτσες, όσα χρήματα έχουν κατατεθεί στους λογαριασμούς του στην Ελβετία, αφαιρουμένης της προμήθειας του Ζαφείρη που για την περίπτωση του …άκη κυμαίνεται μεταξύ 5% και 10%, ανάλογα με το ποσό των εμβασμάτων».

«Ο Μιχαηλίδης μου έφερε 70.000.000 δραχμές που πήγα στον Τσοχατζόπουλο»

Ποια ήταν όμως η πραγματικότητα και πώς λειτούργησε αυτό το «σύστημα» κλέβοντας τα χρήματα του ελληνικού λαού; Ποιοι είναι οι φυσικοί και οι ηθικοί αυτουργοί της ιστορίας; Στις καταθέσεις-φωτιά του, που παρουσιάζει η «κυριακάτικη δημοκρατία», ο Νίκος Ζήγρας ξεσκεπάζει τους βασικούς πρωταγωνιστές στην αλυσίδα του μαύρου χρήματος και τον τρόπο «ξεπλύματος» της μίζας από τα χρυσά εξοπλιστικά προγράμματα! Η αρχή του νήματος, στις καταθέσεις που αποκαλύπτει η «κυριακάτικη δημοκρατία», αρχίζει να ξετυλίγεται από τον Ζήγρα από το 1998, όταν πρωτογνώρισε τον Ντίνο Μιχαηλίδη, πρώην υπουργό Εσωτερικών της Κύπρου και νυν κάτοικο Φυλακών Κορυδαλλού, ο οποίος αυτό το διάστημα δικάζεται -μετ’ εμποδίων- ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος.

«Τον Ντίνο Μιχαηλίδη τον γνώρισα για πρώτη φορά, αν θυμάμαι καλά, αρχές του 1998 στο γραφείο του Τσοχατζόπουλου, όπου έγιναν οι σχετικές συστάσεις» αναφέρει στους ανακριτές ο Ζήγρας και περιγράφει: «Χρήματα από τον Μιχαηλίδη κατ’ εντολή του Τσοχατζόπουλου πήρα για πρώτη φορά αρχές του 1998, αν θυμάμαι καλά. Είχα για τον σκοπό αυτόν μεταβεί στο ξενοδοχείο “HILTON” και μάλιστα μου είχε δώσει ο Τσοχατζόπουλος έναν αστυνομικό της φρουράς του να με συνοδεύει. Εκεί ο Ντίνος Μιχαηλίδης μου έδωσε μια βαλίτσα samsonite γεμάτη με χρήματα, ελληνικές δραχμές. Την πήγα στο γραφείο του Τσοχατζόπουλου στην Κομνά Τράκα, την άνοιξε μπροστά μου και διαπίστωσα κι εγώ ότι ήταν γεμάτη ελληνικές δραχμές. Ο Τσοχατζόπουλος τις μέτρησε και μου είπε ότι ήταν περίπου 70.000.000 δραχμές».

Οπως αποκαλύπτει ο Νίκος Ζήγρας στην κατάθεση, την αλήθεια πίσω από την προέλευση των χρημάτων του την αποκάλυψε ο Ντ. Μιχαηλίδης: «Εγώ κατάλαβα και τότε ότι κάτι δεν πάει καλά με τα χρήματα αυτά, τον ρώτησα τι είναι και μου είπε ότι προορίζονται για επενδύσεις δικές του, χωρίς να μου δώσει άλλη εξήγηση.

Αργότερα έμαθα από τον Μιχαηλίδη ότι αφορούσαν ρωσικά εξοπλιστικά προγράμματα τα οποία έχει υπογράψει ο Τσοχατζόπουλος, την προμήθεια των TOR-M1. Στη συνέχεια ο Μιχαηλίδης μού έδωσε και άλλα χρήματα για να τα δίνω στον Τσοχατζόπουλο, τα οποία μου έλεγε ότι αφορούσαν τα ρωσικά εξοπλιστικά προγράμματα που είχε υπογράψει ο Τσοχατζόπουλος. Ομως μου είπε ότι δεν μπορεί πια να κουβαλάει μετρητά ούτε μπορεί να βρει δραχμές, γι’ αυτό θα μου δίνει επιταγές και μου ζήτησε ονόματα εταιριών για να εκδίδονται οι επιταγές εις διαταγήν τους. Οι επιταγές αυτές εκδόθηκαν κατ’ εντολή του FOUAD AL SAYAD (σ.σ.: εκπρόσωπος προμηθεύτριας εταιρίας TOR-M1). Τις επιταγές αυτές μου έδωσε ο Μιχαηλίδης, μία ή περισσότερες μαζί, εγώ εν συνεχεία, αφού ενημέρωνα πρώτα τον Τσοχατζόπουλο ότι τις έλαβα, τις έδινα προς προεξόφληση και το ποσό το κατέθετα στη MORGAN STANLEY στον λογαριασμό μου στην Ελβετία, είτε στον λογαριασμό μου στην CREDIT LΥΟNNAIS στην Ελβετία. Δηλαδή αφού έπαιρνα τις επιταγές στην Ελλάδα ή στην Κύπρο, εν συνεχεία μετέβαινα στην Ελβετία, παραδοσιακό προορισμό για την τοποθέτηση τέτοιου είδους χρημάτων, και τις κατέθετα προς προεξόφληση. Εν συνεχεία τα χρήματα έδινα εντολή να μεταφερθούν σε λογαριασμούς της MORELIA και εν συνεχεία, αφού κρατούσαν την προμήθειά τους, μου έδιναν μετρητά στην Ελλάδα. Μετά τα έδινα κι εγώ μετρητά στον Τσοχατζόπουλο. Το ποσοστό της προμήθειας ήταν 5% έως 10% ανάλογα με το ποσό. Τις επιταγές αυτές, το συνολικό ποσό των οποίων δεν θυμάμαι, μου τις έδωσε ο Ντίνος Μιχαηλίδης σε έξι συναντήσεις μας, τρεις φορές στην Αθήνα και τρεις φορές στην Κύπρο. Και ο γιος του Ντίνου Μιχαηλίδη Μιχάλης μού έδωσε στο “Χίλτον” της Γενεύης το ποσό των 400.000 δολαρίων σε μετρητά σε βαλίτσα samsonite για να τα δώσω στον Τσοχατζόπουλο. Ο Τσοχατζόπουλος μου είπε και τα έβαλα προσωρινά σε τραπεζική θυρίδα στη Γενεύη στην CREDIT LΥΟNNAIS. Μετά από ένα μικρό χρονικό διάστημα, μου είπε να τα παραδώσω στην πρώην σύζυγο του Γκούντρουν Μολτενχάουερ. Πράγματι εγώ πήρα τα χρήματα και συναντήθηκα με την Γκούντρουν στη Ζυρίχη, σε υποκατάστημα της CREDIT SWISS, της τα παρέδωσα κι εκείνη τα έβαλε σε τραπεζική θυρίδα δική της».

Ποια πρόσωπα κατονομάζει στην κατάθεση

Ο Νίκος Ζήγρας, θαρραλέος ενώπιον της Δικαιοσύνης, κατονομάζει πρόσωπα που ήταν πίσω από το σύστημα διαφθοράς στη δεύτερη κατάθεσή του που παρουσιάζει η «κυριακάτικη δημοκρατία»: «Οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί που οργάνωσαν και προγραμμάτισαν και είχαν ρόλο πρωταγωνιστή στην υπόθεση είναι οι Απόστολος-Αθανάσιος Τσοχατζόπουλος, Καμπούρογλου (εκπρόσωπος προμηθεύτριας TOR M1), Fouad al Sayad (εκπρόσωπος προμηθεύτριας TOR M1) και Ντίνος Μιχαηλίδης, πρώην υπουργός Εσωτερικών της κυπριακής κυβέρνησης. Οι τελικοί αποδέκτες του συνόλου των χρημάτων είναι ο Απόστολος-Αθανάσιος Τσοχατζόπουλος και ο Ιωάννης Σμπώκος. Ο Ντίνος Μιχαηλίδης ήταν το πρόσωπο-κλειδί στην υπόθεση, καθώς και προσωπικός φίλος του Τσοχατζόπουλου, τον οποίο ο τελευταίος μου είχε συστήσει ως άνθρωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του. Ηταν το πρόσωπο που μεθόδευε όλες τις συζητήσεις, επαφές, αποφάσεις μεταξύ των Al Sayad, Καμπούρογλου και Τσοχατζόπουλου. Hταν αυτός που μετέφερε προσωπικά μεγάλα ποσά σε βαλίτσες στην Ελλάδα και αυτός που μετέφερε όλες τις επιταγές από τους Al Sayad και Καμπούρογλου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Κύπρο), καθώς και ποσά σε μετρητά μαζί με τον γιο του Μιχάλη Μιχαηλίδη. Οι επαφές του με τον Τσοχατζόπουλο ήταν πολύ συχνές, πάντα βράδυ στα γραφεία του Τσοχατζόπουλου στην Κομνά Τράκα 3, καθώς και στην Ομήρου 8 και μαζί προγραμμάτισαν τις καταβολές και τις ενέργειες που επρόκειτο να γίνουν. Εδώ θέλω να προσθέσω ότι μεταφορές μεγάλων χρηματικών ποσών έκανε σε τσάντες πολύ συχνά και ο Ιωάννης Σμπώκος».

«Η Αντουανέτα ήθελε υπουργό τον γκόμενο της»

Στο παρασκήνιο του συστήματος διαφθοράς αλλά και στο παρασκήνιο που αποκαλύπτει το βιβλίο «(…)AKΙS GATE» υπάρχουν οι «μικρές» οικογενειακές ιστορίες! Οπως επισημαίνει στον πρόλογο του βιβλίου ο Στέλιος Γκαρίπης, δικηγόρος του Ν. Ζήγρα, το βιβλίο «είναι μια φανταστική ιστορία που έχει ως απώτερο σκοπό τον εξευγενισμό των πολιτειακών λειτουργιών και ως άμεσο σκοπό να καταδείξει πως οι μίζες δεν είναι ούτε ένα αναγκαίο κακό ούτε ένα ελιξίριο ευτυχίας, αλλά ένα δηλητήριο που μετατρέπει σε γουρούνια αυτούς που το δοκιμάζουν, ένα δηλητήριο που προκαλεί εθισμό, δυστυχία και εξευτελισμό». Τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν και στο «(…)AKΙS GATE». Μία από αυτές είναι εκείνη «της Αντουανέτας που θέλει γκόμενο υπουργό» και όχι απλό βουλευτή, οπότε τον πιέζει να ικετεύσει τον πρωθυπουργό για μια υπουργική θέση, την οποία αποκτά τελικά, με αντάλλαγμα μια θερμή δημόσια δήλωση υποστήριξης του πρωθυπουργού και αδειάζει τα μαγαζιά ανά τη υφήλιο αγοράζοντας κοσμήματα. «Γνωρίζω την εξουσία τους, αλλά γνωρίζω και τις προσωπικές τους αδυναμίες. Και μπορεί να μην προσβλήθηκα από τον ιό της απληστίας που είχε μολύνει την ψυχή του …άκη, αλλά ομολογώ πως στην απληστία του …άκη δεν αντέταξα παρά μόνο την απάθειά μου… ενδεικτική συμπεριφορά ανόητου ανθρώπου» γράφει ο Ζήγρας.

Τα εμπόδια στη δίκη

Για τον Νίκο Ζήγρα ο Ντίνος Μιχαηλίδης είναι από τους βασικούς πρωταγωνιστές στη διακίνηση του μαύρου χρήματος. Για την ελληνική Δικαιοσύνη αποτελεί βασικό κατηγορούμενο στην υπόθεση της προμήθειας του αντιπυραυλικού συστημάτος TOR-M1, επί υπουργίας Ακη Τσοχατζόπουλου για το αδίκημα του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος στη δίκη που μετ’ εμποδίων εξελίσσεται ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων.

Το δικαστήριο έχει συνεδριάσει ελάχιστες φορές, αν και η ακροαματική διαδικασία έχει αρχίσει εδώ και δύο μήνες, χωρίς ωστόσο να έχει μπει στην ουσία. Τελευταίο επεισόδιο ήταν η παραίτηση των συνηγόρων υπεράσπισης των κατηγορουμένων με την αιτιολογία ότι λόγω απόφασης της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος δεν μπορούν να συμμετέχουν σε δίκη μετά τη δεύτερη διακοπή. Οι συνήγοροι δεν έλαβαν άδεια από τον Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας (ΔΣΑ) και ζήτησαν αναβολή της δίκης. Το αίτημα απορρίφθηκε, με συνέπεια οι δικηγόροι να παραιτηθούν και το δικαστήριο να προχωρήσει σε διορισμό νέων.

Αυτό σύμφωνα με νομικούς συμβαίνει πρώτη φορά, καθώς βάσει του νόμου για την εκδίκαση των υποθέσεων διαφθοράς απαγορεύεται η αναβολή της δίκης. Μέχρι σήμερα ο ΔΣΑ έδινε άδειες για να συμμετέχουν απρόσκοπτα οι συνήγοροι στην εκδίκαση αυτών των υποθέσεων. Και ο νυν πρόεδρος άλλωστε του ΔΣΑ Βασίλης Αλεξανδρής συμμετείχε στη δίκη Τσοχατζόπουλου, στην οποία οι συνήγοροι δεν είχαν θέσει τέτοιο ζήτημα.

Βάσω Παλαιού

{{-PCOUNT-}}22{{-PCOUNT-}}

Η εφημερίδα δημοκρατία δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ