Σάββατο, 17 Απρίλιος 2021

Κραυγαλέα ομολογία για διωγμούς και εκκαθαρίσεις σε Δημόσιο, Δικαιοσύνη και Ενοπλες Δυνάμεις!

Κύριε Διευθυντά,

Με έκπληξη διάβασα στο φύλλο της εφημερίδας σας της Δευτέρας 20 Ιανουαρίου 2014 το ρεπορτάζ του συνεργάτη σας και έγκυρου δημοσιογράφου Μανώλη Κοττάκη, το οποίο παρουσιάζει εμένα προσωπικά ως αρχηγό των «κοκκινοφρουρών» του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος προαναγγέλλει «πογκρόμ διώξεων» στον κρατικό μηχανισμό, όταν θα αναλάβει τη διακυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το ρεπορτάζ εστιάζει στη συμβολή μου στον συλλογικό τόμο «Κυβέρνηση της Αριστεράς» με θέμα «Κυβέρνηση της Αριστεράς και κράτος έκτακτης ανάγκης». Στη συμβολή μου αυτήν περιγράφω με όρους ενός θεωρητικού κειμένου και όχι μιας «συνταγής διακυβέρνησης» την ανάγκη να απαλειφθούν αντιδημοκρατικές πολιτικές, νομοθετήματα και δομές που έχει επιβάλει μια σειρά μνημονιακών κυβερνήσεων στον ελληνικό λαό. Ποιος δεν θυμάται τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, το κλείσιμο της ΕΡΤ, τις χιλιάδες απολύσεις, τη διάλυση των συλλογικών συμβάσεων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας; Αυτή η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγήσει σε μια πρώτη φάση στην καλύτερη λειτουργία της αστικής δημοκρατίας και του Συντάγματος του 1975 σε μια φιλοκοινωνική και αριστερή εκδοχή του και στην καλύτερη δυνατή προστασία των εργασιακών και των κοινωνικών δικαιωμάτων, τα οποία έχουν καταπατηθεί βάναυσα. Το αν αυτή η πορεία θα καταλήξει μακροπρόθεσμα σε ένα πολίτευμα σοσιαλιστικής δημοκρατίας εξαρτάται από κοινωνικές και πολιτικές δυναμικές πιο μακρινές χρονικά, που δεν μπορούν από τώρα να προβλεφθούν. Αρα, αντίθετα προς το δημοσίευμα του κ. Κοττάκη, προτείνω την επαναθεμελίωση της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας -την οποία η συντηρητική παράταξη απεχθάνεται- και όχι τον αφανισμό της και την επιβολή ενός μονοκομματικού και ολοκληρωτικού κράτους. Προτείνω την κατάργηση των αντιδημοκρατικών μνημονιακών νόμων και την απάλειψη αντικοινωνικών και αντιδημοκρατικών νομοθετημάτων, όπως αυτά που τέθηκαν με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, ορισμένες διαστάσεις της έκτακτης αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας και της καταστολής των διαδηλώσεων, το διάταγμα για την πολιτική επιστράτευση κ.λπ.

Πουθενά στο πόνημά μου δεν αναφέρομαι σε πογκρόμ και εκκαθαρίσεις δημοσίων υπαλλήλων. Αυτά αποτελούν θλιβερά προνόμια της κυβέρνησης και του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι εφαρμόζουν εδώ και καιρό την επιβολή χιλιάδων διαθεσιμοτήτων και απολύσεων για τους εργαζομένους στον δημόσιο τομέα. Αυτά αποτελούν «πογκρόμ» κατά την εφημερίδα σας; Και αποτελούν αντικείμενο καταδίκης, ναι ή όχι; Αυτό που όντως αναφέρω είναι ότι, έναντι της ανάγκης να καταργηθούν οι αντιλαϊκοί μηχανισμοί έκτακτης ανάγκης, θα χρειασθεί και μια επιτελική (και όχι καθολική) στελέχωση του κράτους και των δημόσιων οργανισμών από πολίτες και στελέχη της Αριστεράς. Αυτό γιατί φαίνεται να είναι παράδοξο; Μήπως, οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν σε όλες τις επιτελικές θέσεις του κράτους αριστερούς ή αντίθετους προς αυτές πολίτες; Η Νέα Δημοκρατία, που έχει πρωταγωνιστήσει -μαζί με το ΠΑΣΟΚ- στην κομματικοποίηση του κράτους επί δεκαετίες, είναι δυνατόν να επικρίνει την πιθανότητα στελέχωσης των ηγεσιών κρατικών οργανισμών και μηχανισμών από τον ΣΥΡΙΖΑ κατά την προοπτική της διακυβέρνησής του και μάλιστα με τρόπο αξιοκρατικό και σύννομο; Εχει αυτή η αντίρρηση πραγματικά λογικό θεμέλιο; Αντιθέτως, είναι κακόπιστη η επιλεκτική μεταφορά αυτής της σκέψης προς την κατεύθυνση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα απολύσει τους δεξιούς υπαλλήλους ή θα απομακρύνει όλα τα μνημονιακά στελέχη του κρατικού μηχανισμού, κάτι που πουθενά δεν μπορεί να ευρεθεί στο κείμενό μου.

Ούτε, βεβαίως, υπάρχει καμία αιχμή προς τη λογική της χειραγώγησης της Δικαιοσύνης στο κείμενό μου. Αντιθέτως, επισημαίνω -και με βάση τη δικηγορική μου εμπειρία- ότι οι κορυφές της Δικαιοσύνης έχουν στηρίξει, δυστυχώς, μέχρι σήμερα τις αντισυνταγματικές μνημονιακές πολιτικές και θα μπορούσαν αύριο να μπουν στον πειρασμό να μπλοκάρουν τη νομοθετική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η σκέψη λαμβάνει υπ’ όψιν και παλαιότερα ιστορικά προηγούμενα, όπως η ακύρωση φιλοκοινωνικών νόμων του Μιτεράν ή του Ρούζβελτ από τα ανώτατα δικαστήρια. Στο κείμενό μου επισημαίνω ότι αυτή η τάση θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με έναν «θεσμικό ανταρτοπόλεμο» από την κυβέρνηση της Αριστεράς. Αυτή η φράση δεν παραπέμπει στην άσκηση πολιτικής βίας, αλλά στη διαρκή προσαρμογή μιας νομοθετικής πολιτικής προς κατευθύνσεις πιο πρόσφορες και λιγότερο ευάλωτες από ένα επιχείρημα δήθεν «αντισυνταγματικότητας». Επίσης, πουθενά δεν αναφέρομαι σε εκκαθαρίσεις δικαστικών λειτουργών ή οτιδήποτε αντίστοιχο. Δεν είναι, όμως, παράλογο να υφίσταται κατά τις κρίσεις των ανώτατων λειτουργών -πάντοτε εντός των συνταγματικών διαδικασιών και σε μια προοπτική αυτοδιοίκησης του δικαστικού σώματος- και ένα κριτήριο συναντίληψης και όχι αμείλικτης εχθρότητας των λειτουργών προς την κυβέρνηση. Είναι εντυπωσιακό το πώς ορισμένες θεωρητικές θέσεις μου έχουν διαστρεβλωθεί προς την κατεύθυνση ενός σκανδαλοθηρικού αναγνώσματος σε βάρος του προσώπου μου αλλά και του κόμματός μου, του ΣΥΡΙΖΑ.

Θα ήθελα, τέλος, να υπενθυμίσω ότι το αίτημα για διάλυση του σώματος των ΜΑΤ δεν επινοήθηκε από κάποιον αριστερό «φιλοτρομοκράτη», αλλά είναι πάγιο αίτημα της Αριστεράς στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 1970 – και είναι και θέση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ. Οσον αφορά τις Ειδικές Δυνάμεις του Στρατού -όπου και υπάρχει μια σύντομη αναφορά στο κείμενό μου-, η θέση μου είναι υπέρ του μεσοπρόθεσμου ριζικού μετασχηματισμού τους και αποσύνδεσης τμήματος του στελεχικού τους δυναμικού από μια λογική αντιθετική προς κάποιον υποτιθέμενο «εσωτερικό εχθρό», την οποία έχουν επιβάλει τα αμυντικά δόγματα του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ.

Τα παραπάνω, όσον αφορά το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν συνιστούν καμία ριζική αλλαγή πολιτεύματος, αλλά μια φιλολαϊκή και κοινωνική εκδοχή του Συντάγματος του 1975. Πολιτειακή αλλαγή, αντιθέτως, έχουν τείνει να αποτελέσουν οι αντιδημοκρατικές μνημονιακές πολιτικές των κυβερνητικών κομμάτων, τις οποίες δεν επικρίνει καθόλου ο συντάκτης σας. Για το αν θα υπάρξει προοπτικά μια σοσιαλιστική πολιτειακή αλλαγή -πάντοτε σε ένα δημοκρατικό και πλουραλιστικό πλαίσιο- αυτό δεν θα το κρίνω εγώ ή οι μάγειρες της Ιστορίας, αλλά ο ελληνικός λαός και η δυναμική των κοινωνικών συγκρούσεων. Αλλωστε, δεν είμαι ο μόνος στην Ελλάδα που μιλά για τη μεσοπρόθεσμη προοπτική σύγκλησης μιας Συντακτικής Συνέλευσης.

Προξενεί αλγεινή εντύπωση η τοποθέτηση κατά την οποία οι διανοούμενοι και τα στελέχη της Αριστεράς οφείλουν να αυτολογοκρίνονται ή, σε αντίθετη περίπτωση, θα στοχοποιούνται ως δήθεν φορείς μιας αντιδημοκρατικής ή ολοκληρωτικής νοοτροπίας. Και μάλιστα ως «θεωρητικοί του εμφυλίου πολέμου». Αν αυτή η αντίληψη παγιωθεί, θα έχουμε μια επιστροφή του μακαρθισμού στην ελληνική πολιτική και πνευματική ζωή. Οι δημοκράτες ή ακόμη και οι γνήσια φιλελεύθεροι πολίτες οφείλουν να αντισταθούν σε αυτήν την αναφαινόμενη τάση.

Δημήτριος Μπελαντής
Δρ Νομικής, δικηγόρος


Ευχαριστούμε τον κ. Μπελαντή για την απάντησή του στο δημοσίευμα της «δημοκρατίας», με την οποία εξηγεί ευκρινώς πώς αντιλαμβάνεται ο ίδιος, όντας μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, τη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού σε περίπτωση εκλογικής νίκης της Αριστεράς.

Ας ξεκινήσουμε από τη Δικαιοσύνη, η οποία στις μέρες μας βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Ο κ. Μπελαντής ομολογεί ότι το κριτήριο για τις προαγωγές στις ανώτατες θέσεις είναι «το κριτήριο συναντίληψης και όχι αμείλικτης εχθρότητας των λειτουργών προς την κυβέρνηση». Πιο κραυγαλέα ομολογία ότι θα ζήσουμε φαινόμενα δικαστικού μακαρθισμού από μια κυβέρνηση της Αριστεράς δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Οι δικαστές, σύμφωνα με τον κ. Μπελαντή, πρέπει να έχουν κριτήριο «συναντίληψης» με τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι δικαστές στον δικό μας αξιακό κώδικα δεν πρέπει να έχουν καμία «συναντίληψη» με καμία κυβέρνηση, αλλά πρέπει απλώς να εφαρμόζουν το Σύνταγμα και τους νόμους στους οποίους ορκίζονται. Αυτή η Δικαιοσύνη την οποία ο κ. Μπελαντής επικρίνει είναι που εξέδωσε την απόφαση για την αντισυνταγματικότητα των περικοπών στους στρατιωτικούς. Με όλο τον σεβασμό, αν η άποψη περί «συναντίληψης» και «μη εχθρότητας» εκφράζει τον ΣΥΡΙΖΑ συνολικά, είναι βαθύτατα προσβλητική για τη Δικαιοσύνη και εισάγει λογικές «κοκκινοφρουρισμού».

Ακόμη χειρότερα κάνει τα πράγματα με τις εξηγήσεις που δίνει ο κ. Μπελαντής για τον Στρατό και το κεντρικό κράτος. Για τις Ειδικές Δυνάμεις τάσσεται «υπέρ της αποσύνδεσης τμήματος του στελεχικού τους δυναμικού από μια λογική αντιθετική προς κάποιον υποτιθέμενο εσωτερικό εχθρό, την οποία έχουν επιβάλει τα αμυντικά δόγματα του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ». Ο κ. Μπελαντής ομολογεί με τη λέξη «αποσύνδεση» εκκαθαρίσεις και είναι εξίσου προσβλητικός προς τους άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων. Εκείνοι κατά την άσκηση των καθηκόντων τους πειθαρχούν στις διαταγές της νόμιμης ηγεσίας τους και προασπίζονται την ελληνική σημαία και την εδαφική ακεραιότητα, ποτέ τα συμφέροντα ξένης δύναμης.

Οσον αφορά το κράτος, το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι πουθενά δεν αναφέρεται σε πογκρόμ και εκκαθαρίσεις, αλλά ζητά την «επιτελική και όχι καθολική στελέχωση του κράτους από πολίτες και στελέχη της Αριστεράς». Η λέξη «επιτελική» όμως πώς συμβιβάζεται με τη φράση «χρειάζεται πολύ εκτεταμένη και εναλλακτική στελέχωση και ηγεσία στη διοίκηση» του κειμένου που αποκαλύψαμε; Η «πολύ εκτεταμένη» είναι καθολική, μην παίζουμε με τις λέξεις. Και όταν ζητά ο κ. Μπελαντής «απομόνωση των φιλομνημονιακών και αντικαπιταλιστικών δυνάμεων στο πλαίσιο της διοίκησης», τι υπονοεί παρά εκκαθαρίσεις και ψυγείο για χιλιάδες έντιμους υπαλλήλους που εργάζονται πάντα στο πλαίσιο του νόμου που ψηφίζει το Κοινοβούλιο;

Παρέλκει, τέλος, να αναφέρουμε ότι ο κ. Μπελαντής δεν επαναλαμβάνει τη φράση «κράτος ταξικού τύπου» και προσπαθεί να υποβαθμίσει την παρέμβασή του σε «θεωρητικό κείμενο». Ας καταλάβει ότι είναι μέλος Κεντρικής Επιτροπής κόμματος που διεκδικεί την εξουσία και ότι οι δημοσιογράφοι οφείλουν να εξετάζουν τέτοια κείμενα ως προς τις λεπτομέρειές τους. Στις οποίες κρύβεται πάντα ο διάβολος…

Μαν. Κοττάκης

{{-PCOUNT-}}16{{-PCOUNT-}}

Η εφημερίδα δημοκρατία δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ