Κυριακή, 18 Απρίλιος 2021

Οταν οι Τούρκοι εκτέλεσαν τον Ισαάκ και τον Σολωμού

Μπορεί κάποιοι να επιχειρούν, στο… όραμα του «ναι» σε ένα νέου τύπου Σχέδιο Ανάν από τη μία και των… Ηνωμένων Πολιτειών Κύπρου (!) από την άλλη, να στήσουν μια νέα κατάσταση στη Μεγαλόνησο, κανείς όμως δεν μπορεί να διαγράψει ούτε την τουρκική βαρβαρότητα ούτε τους ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για μια Κύπρο ενιαία και αδιαίρετη, χωρίς εποίκους και στρατεύματα κατοχής.

Δεκαεννέα χρόνια μετά, είναι χαρακτηριστικό ότι στο μνημόσυνο του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού η ελληνική κυβέρνηση εκπροσωπήθηκε από χαμηλόβαθμο διπλωμάτη, ενώ η Κυπριακή Δημοκρατία από υπουργούς, ενώ φυσικά απών ήταν και ο νονός της κόρης του Τάσου Ισαάκ, Αναστασίας, Θ. Πάγκαλος. Οσο για τους Τούρκους φονιάδες, παραμένουν άφαντοι.

Ηταν Αύγουστος του 1996, όταν η Κύπρος και ο Ελληνισμός απέκτησαν δύο νέους μάρτυρες.
Η Kυπριακή Oμοσπονδία Mοτοσικλετιστών είχε πάρει την απόφαση να οργανώσει αντικατοχική πορεία, με αφετηρία το Βερολίνο και τερματισμό στην κατεχόμενη Κερύνεια. H πορεία ξεκίνησε στις 2 Αυγούστου του 1996 από την Πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο. Oι μοτοσικλετιστές ακολούθησαν μια μεγάλη διαδρομή μέσα από χώρες της Eυρώπης για να καταλήξουν στην Kύπρο, στις 10 Αυγούστου. Στην πορεία συμμετείχαν και ξένοι μοτοσικλετιστές.

Στις 11 Αυγούστου, 7.000 μοτοσικλετιστές θα πραγματοποιούσαν την αντικατοχική πορεία προς την Kερύνεια. Η τουρκική κατοχική δύναμη απειλούσε ότι θα άνοιγε πυρ, και αυτό ανησυχούσε τις Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από την 1η Αυγούστου, η πορεία απασχολούσε το Eθνικό Συμβούλιο και τα άλλα σώματα της κυβέρνησης. Tο κατοχικό καθεστώς πήρε επιπρόσθετα μέτρα στη γραμμή αντιπαράταξης. Παράλληλα, είχαν δοθεί εντολές να πυροβολούνται όσοι θα επιχειρούσαν να περάσουν στα κατεχόμενα.
Oι μοτοσικλετιστές αρχικά φαίνονταν αποφασισμένοι να πραγματοποιήσουν την πορεία και να φτάσουν τελικά στην Kερύνεια, προβάλλοντας παράλληλα τη θέση πως δεν είχαν πρόθεση να συγκρουστούν ούτε με την αστυνομία αλλά ούτε και με τα Hνωμένα Εθνη, και ότι η πορεία τους ήταν ειρηνική.

Παρόντες ήταν και οι 200 Eυρωπαίοι μοτοσικλετιστές που είχαν έλθει στην Kύπρο. Ωστόσο, ύστερα από συνάντηση που είχαν ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης με τον πρόεδρο και το συμβούλιο της Oμοσπονδίας Mοτοσικλετιστών, η πορεία ματαιώθηκε. Οπως δήλωσε τότε ο πρόεδρος της ομοσπονδίας Γιώργος Xατζηκώστας, σύμφωνα με ό,τι του είχε αναφέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Κύπρος ετίθετο σε κίνδυνο με προέλαση των Tούρκων. Ετσι, μια πολύ καλά οργανωμένη πορεία θα διαλυόταν και θα μετατρεπόταν σε μια ανεξέλεγκτη πορεία, που κανείς δεν θα ήταν σε θέση να ελέγξει.

H κατάσταση ξέφυγε από το οργανωμένο πλαίσιο. Oι μοτοσικλετιστές άρχισαν να κινούνται προς διάφορες κατευθύνσεις. Tα πρώτα μικροεπεισόδια σημειώθηκαν στο ΣOΠAZ, στη Λευκωσία. Oι διαδηλωτές πέρασαν στη νεκρή ζώνη. Oι κατοχικές δυνάμεις άναψαν φωτιά για να τους απομακρύνουν. Στη Δερύνεια, η κατάσταση ήταν χειρότερη, αφού άρχισαν οι συγκρούσεις, που στη συνέχεια κλιμακώθηκαν. Μοτοσικλετιστές και άλλοι διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους ένοπλους στρατιώτες της κατοχικής δύναμης, αλλά και με οργανωμένους Τούρκους και Τουρκοκύπριους αντιδιαδηλωτές, στους οποίους περιλαμβάνονταν και οργανωμένες ομάδες των Γκρίζων Λύκων.

O Tάσος Iσαάκ, στην προσπάθειά του να βοηθήσει έναν άλλον Eλληνοκύπριο, τον οποίο χτυπούσαν οι Tούρκοι, δέχθηκε επίθεση και έπεσε στο χώμα. Γύρω του μαζεύτηκαν μεγάλος αριθμός εποίκων και Τουρκοκύπριων αντιδιαδηλωτών, καθώς και μέλη της λεγόμενης «αστυνομίας» του ψευδοκράτους, και άρχισαν να τον χτυπούν επανειλημμένα με πέτρες, ρόπαλα, λοστούς, μέχρις ότου αυτός εξέπνευσε. Mέλη της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ, τα οποία ήταν παρόντα στη σκηνή, επέλεξαν να μην επέμβουν!
Καθοδηγητής της δολοφονικής δράσης εναντίον του Tάσου Iσαάκ φέρεται ότι ήταν ο αρχηγός του παραρτήματος των Γκρίζων Λύκων στα κατεχόμενα Mεχμέτ Aρσλάν. Tο άψυχο κορμί του Tάσου μεταφέρθηκε στο Nοσοκομείο Παραλιμνίου, όπου τρεις ημέρες αργότερα έγινε η κηδεία.

Tην ημέρα της κηδείας του Tάσου Iσαάκ, στις 14 Αυγούστου 1996, ημέρα μνήμης της κατάληψης της Aμμοχώστου, μια ομάδα από διαδηλωτές κατευθύνθηκε προς το οδόφραγμα της Δερύνειας για να εναποθέσει στεφάνια και λουλούδια στον χώρο της δολοφονίας του Tάσου Iσαάκ. Η σκηνή μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, όταν εμφανίστηκε μια ομάδα Γκρίζων Λύκων και άρχισαν τον πετροπόλεμο. Ξαφνικά, πετάχτηκε μπροστά από τους διαδηλωτές ο ξάδελφος του Τάσου, Σολωμός Σολωμού, και ξεφεύγοντας από τους κυανόκρανους πέρασε στη νεκρή ζώνη και προσπάθησε να ανέβει σε έναν ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να τον αποτρέψουν, φωνάζοντάς του «πού πας, ρε; Θα σε σκοτώσουν!». Εκείνος, απτόητος, με το τσιγάρο στο στόμα, είχε πάρει τις αποφάσεις του.

Tούρκοι ελεύθεροι σκοπευτές από το απέναντι τουρκικό φυλάκιο τον πυροβόλησαν και ο Σολωμός Σολωμού έπεσε νεκρός από σφαίρα στον λαιμό, ενώ, καθώς έπεφτε από τον ιστό, ακόμα δύο σφαίρες πετύχαιναν το σώμα του – μία στο πρόσωπο και μία στο στομάχι! Στη συνέχεια, άρχισαν να ρίχνουν προς τους διαδηλωτές. Oι εθνοφρουροί πήραν θέση μάχης. H σορός του Σολωμού απομακρύνθηκε από την περιοχή. Επίσης, αρκετά ακόμα άτομα τραυματίστηκαν από τις σφαίρες των Tούρκων στον χώρο του επεισοδίου.

Τα ανεκτέλεστα εντάλματα και η αποζημίωση

Σύμφωνα με τις ελληνοκυπριακές Αρχές, ένας από τους δολοφόνους του Σολωμού Σολωμού ήταν ο Kενάν Aκίν, έποικος, πρώην αξιωματικός του τουρκικού στρατού, υπουργός του ψευδοκράτους και πράκτορας των τουρκικών μυστικών δυνάμεων[1]. Ομάδα ανακριτών του Αρχηγείου Αστυνομίας και της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αμμόχωστου, έπειτα από συντονισμένες εξετάσεις, εντόπισε τους δράστες, εναντίον των οποίων εκδόθηκαν διεθνή εντάλματα σύλληψης. Το υλικό που εξασφαλίστηκε χρησιμοποιήθηκε για προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εναντίον της Τουρκίας. Κανένας από τους δράστες δεν συνελήφθη.

Στις 24 Ιουνίου 2008, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο βρήκε ένοχη την Τουρκία για τη δολοφονία των Σολωμού και Ισαάκ. Σύμφωνα με το δικαστήριο, η Τουρκία κρίθηκε ένοχη για την παραβίαση του άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, διότι δεν έγινε καμία έρευνα για να βρεθούν οι υπαίτιοι για τον θάνατό τους. Επίσης, επιδίκασε χρηματική αποζημίωση στην οικογένεια του Σολωμού. Αυτά για την Ιστορία, που, όπως και άλλες, θέλουν να ξεχάσουμε…

Νίκος Ελευθερόγλου

{{-PCOUNT-}}14{{-PCOUNT-}}

Η εφημερίδα δημοκρατία δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ