Σάββατο, 6 Μαρτίου 2021

Παιδικά χαμόγελα που έσβησε η βία!

Παγκόσμια ημέρα ενάντια στην παιδική κακοποίηση σήμερα και ο Σύλλογος Χαμόγελο του Παιδιού υπενθυμίζει ότι πίσω από τα στατιστικά νούμερα για την κακομεταχείριση, την εκμετάλλευση, την εγκατάλειψη και την παραμέληση των παιδιών κρύβονται παιδικά χαμόγελα που έσβησαν πρόωρα και βίαια.

Οπως ανακοίνωσε το Χαμόγελο του Παιδιού, δημοσιεύοντας ορισμένα στατιστικά στοιχεία, από την 1η Δεκεμβρίου του 2011 έως την 31η Οκτωβρίου του 2012 συνολικά 691 περιπτώσεις έφτασαν ως καταγγελίες στην εθνική τηλεφωνική γραμμή SOS 1056, οι οποίες προωθήθηκαν στις αρμόδιες εισαγγελικές Αρχές. Το ίδιο χρονικό διάστημα, ο σύλλογος προχώρησε σε επιτόπια παρέμβαση για 122 περιπτώσεις παιδιών που βρέθηκαν σε άμεσο κίνδυνο, εκ των οποίων τα 66 έχρηζαν άμεσης απομάκρυνσης από το οικογενειακό τους περιβάλλον.

Περιγράφοντας τις επίπονες για την ψυχολογία ενός παιδιού διαδρομές της κακοποίησης, οι ειδικοί του Χαμόγελου επισημαίνουν ότι μόλις κριθεί επιβεβλημένη η απομάκρυνση του παιδιού-θύματος από το κακοποιητικό περιβάλλον, μεταφέρεται σε κάποιο από τα νοσοκομεία παίδων, ώστε να βεβαιωθεί η κατάσταση της υγείας του, ενώ παράλληλα αναζητείται ο κατάλληλος χώρος φιλοξενίας του.

Ωστόσο, η έλλειψη χώρων φιλοξενίας οδηγεί πολλά από αυτά τα παιδιά να παραμένουν «εγκαταλελειμμένα» στα νοσοκομεία παίδων για εβδομάδες, μήνες, ακόμη και χρόνια, αν δεν βρεθεί λύση. Στο νοσοκομείο μπορεί να παύει η σωματική κακοποίηση, η επόμενη ημέρα όμως επιφυλάσσει μια άλλου τύπου κακοποίηση, με θύτη αυτήν τη φορά την κοινωνία και το προνοιακό σύστημα και θύμα το ήδη κακοποιημένο παιδί.

Σε μια προσπάθεια να αναδείξει το πραγματικό «πρόσωπο» του προβλήματος, ο σύλλογος αποκάλυψε ορισμένες πραγματικές ιστορίες παιδιών που έζησαν σε κακοποιητικό περιβάλλον και μεταφέρθηκαν για να μεγαλώσουν σε σπίτια του συλλόγου με την ελπίδα για μια νέα ζωή.

-Η Χριστίνα είναι σήμερα 22 ετών, ζει μόνη και εργάζεται ως αισθητικός. Η ομορφιά στη ζωή αποτελεί ζητούμενο για τη νεαρή κοπέλα, που από πολύ μικρή ηλικία υπέστη σωματική και σεξουαλική κακοποίηση στο οικογενειακό της περιβάλλον. Μεγάλωσε με τον παππού και τη γιαγιά της σε επαρχιακή πόλη της Ελλάδας, καθώς οι γονείς της βρίσκονταν σε διάσταση από τότε που η μικρή ήταν δυόμισι ετών. Το 2003 η Χριστίνα επισκέφθηκε την κοινωνική υπηρεσία του νοσοκομείου της περιοχής της και ανέφερε στην κοινωνική λειτουργό ότι ξυλοκοπείται πολύ συχνά από τον πατέρα της, χωρίς αιτία, με αποτέλεσμα να φέρει μώλωπες σε όλο το σώμα της. Αφού εξετάστηκε από τους γιατρούς του νοσοκομείου, εισήχθη στην ορθοπεδική κλινική όπου νοσηλεύτηκε, λόγω τραυματισμού της στον αυχένα και τη μέση. Τότε ανέφερε ότι από την ηλικία των τριών ετών, εκτός από τους ξυλοδαρμούς, υφίστατο σχεδόν καθημερινά σεξουαλική κακοποίηση τόσο από τον πατέρα όσο και από τον παππού της. Τελικά, με τη συναίνεση της ίδιας αποφασίστηκε να μην επιστρέψει στο σπίτι που έμενε έως τότε και τη φροντίδα της ανέλαβε ο Χαμόγελο του Παιδιού.

-Ο Δημήτρης σήμερα είναι επτά ετών και μεγαλώνει με τα παιδιά του Χαμόγελου, παίζει μαζί τους και είναι ένα πολύ κοινωνικό παιδί που ονειρεύεται να γίνει αστροναύτης. Πριν από ορισμένα χρόνια, ωστόσο, μιλούσε ελάχιστα, έχοντας ζήσει εφιαλτικές στιγμές στο περιβάλλον που μεγάλωνε. Οι καθημερινοί καβγάδες των γονιών του οδήγησαν στον χωρισμό τους όταν ο ίδιος ήταν ενός έτους. Η μητέρα του εγκατέλειψε τον πατέρα του και ανέθεσε τη φροντίδα των δύο μεγαλύτερων παιδιών της σε ίδρυμα, ενώ η ίδια επέλεξε να ζήσει με τον μικρό γιο της σε υπόγειο διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας. Κατόπιν καταγγελιών των γειτόνων ότι η μητέρα παραμελεί το παιδί, κοινωνική λειτουργός εισήλθε στο διαμέρισμα παραβιάζοντας την πόρτα. Εκεί αντίκρισε τον δύο ετών Δημήτρη και τον 8χρονο αδελφό του σε έναν χώρο χωρίς θέρμανση, σχεδόν άδειο, με τα παράθυρα ερμητικά κλειστά και κατσαρίδες να περιφέρονται γύρω από τα παιδιά. Ο μικρός Δημήτρης ήταν ημιλυπόθυμος και απαθής, φορώντας μόνο την πάνα του, ενώ μαζί με τον αδελφό του διαπιστώθηκε ότι τρέφονταν με κομμάτια φελιζόλ, μη έχοντας άλλη επιλογή τροφής. Τα παιδιά μεταφέρθηκαν άμεσα στο νοσοκομείο. Ο 8χρονος Βασίλης επέστρεψε στο ίδρυμα, όπου και διέμενε σχεδόν μόνιμα, ενώ ο Δημήτρης έγινε μέλος της οικογένειας του Χαμόγελου.

-Η Μυρτώ, 10 ετών σήμερα, φιλοξενείται τα τελευταία τρία χρόνια από το Χαμόγελο, αφού από πολύ νωρίς βίωσε την κακοποίηση από την οικογένειά της. Στα έξι της χρόνια εισήχθη στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» όταν, όπως ανέφερε η ίδια, τη χτύπησε η μητέρα της και βγήκε στον δρόμο. Το παιδί εντοπίστηκε από ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, που το μετέφερε στο νοσοκομείο. Σύμφωνα με την ιατρική γνωμάτευση, η μικρή παρουσίαζε πρόσφατες εκδορές τραχήλου και παλαιότερες κορμού και άκρων, καθώς επίσης κατάγματα θώρακα, κακώσεις κρανίου και θλαστικά τραύματα άνω χείλους. Η Μυρτώ δεν επέστρεψε ποτέ στην οικογένειά της, όπως επίσης η οικογένειά της ποτέ δεν την αναζήτησε. Σήμερα πηγαίνει τρίτη δημοτικού, έχει καλούς φίλους και αγαπάει τα μαθηματικά και το μπαλέτο.

Χρυσάνθη Λαμπροπούλου

{{-PCOUNT-}}12{{-PCOUNT-}}

Η εφημερίδα δημοκρατία δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ