Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2020

Σκηνικό απόλυτου διχασμού στην Ουκρανία, που πρέπει να επιλέξει μεταξύ Ρωσίας – Δύσης

Χρόνος ανάγνωσης: < 1 λεπτό

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν!

Ταλαντεύεται ανάμεσα στην Ανατολή και στη Δύση και ακόμα αναζητεί ταυτότητα. Πριν από μια πενταετία κανείς ίσως δεν φανταζόταν ότι ο σιτοβολώνας της Ευρώπης, όπως είναι γνωστή η Ουκρανία, επιφύλασσε λαϊκές επαναστάσεις αλλά και τιτανομαχίες στη διεθνή διπλωματική σκακιέρα. Κι όμως, στις δύο όχθες του Δνείπερου ποταμού είναι σε εξέλιξη συγκρούσεις πολιτισμών, εθνοτήτων, θρησκειών, γλωσσών και βέβαια συμφερόντων.

Η ουκρανική κρίση, αιφνίδια όχι μόνο για τους ανύποπτους αναγνώστες αλλά ακόμη και για τους υποψιασμένους αναλυτές, μονοπωλεί τέσσερις και πλέον μήνες τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τον τηλεοπτικό χρόνο με εικόνες που προκαλούν αίσθηση. Λίγοι φαντάζονταν τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην πλατεία Ανεξαρτησίας, ακόμα λιγότεροι το ντόμινο των εξελίξεων στην Κριμαία και τώρα στην ανατολική Ουκρανία.

Ενα έθνος βαθιά διχασμένο σε μια χώρα που αναζητά ακόμα προσανατολισμό. Διασπασμένη πλέον, η Ουκρανία στρέφεται προς δύο κατευθύνσεις: Η μία πλευρά της, που εκπροσωπείται γεωγραφικά αλλά και πολιτικά από το Κίεβο, κοιτά προς την Ευρώπη, για την ακρίβεια προς τη Γερμανία. Και η άλλη προς τη «μητέρα» Ρωσία.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ουκρανία με τα εύφορα εδάφη αποτελεί το μήλον της έριδος. Γερμανοί, Σουηδοί, Πολωνοί και Λιθουανοί εισέβαλαν αναρίθμητες φορές ανά τους αιώνες και συγκρούστηκαν με τους Ρώσους για να κερδίσουν το Λβοφ και το Κίεβο. Ανατρέχοντας στα βιβλία της Ιστορίας μπορεί κανείς να απαντήσει στα ερωτήματα για τη σημερινή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ουκρανία. Η χώρα, που απλώνεται από τη Μαύρη Θάλασσα και την Αζοφική έως σχεδόν τη Βαλτική, τον Μεσαίωνα ήταν μοιρασμένη ανάμεσα στους ηγεμόνες της Πολωνίας και της Λιθουανίας, στη συνέχεια μεταξύ Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, τσαρικής Ρωσίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μέχρι που οι Ρώσοι, στα τέλη του 18ου αιώνα, κατάφεραν να απωθήσουν τους Οθωμανούς από τα βόρεια παράλια της Μαύρης Θάλασσας.

Στην αυγή του 19ου αιώνα η κεντρική Ουκρανία ονομαζόταν «μικρή Ρωσία», η δυτική Ουκρανία ανήκε τους Αψβούργους και η νότια Ουκρανία -ακατοίκητα βαλτοτόπια μέχρι τότε- άρχισε να εποικίζεται με Ρώσους και Γερμανούς. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία υποστήριξε τις αποσχιστικές κινήσεις της Ουκρανίας για να αποδυναμώσει την τσαρική Ρωσία. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, η Ουκρανική Λαϊκή Δημοκρατία κήρυξε την ανεξαρτησία της, βίωσε έναν πολύνεκρο εμφύλιο, διαμελίστηκε σε τρία τμήματα -δυτική, ανατολική και Κριμαία-, ένα κομμάτι της πήγε στην Πολωνία, ένα άλλο στην Τσεχοσλοβακία και τελικά το 1922, μετά τη νίκη του Κόκκινου Στρατού με επικεφαλής τότε τον Λέο Τρότσκι, εντάχθηκε στην Ενωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών. Στο πλαίσιο της σοβιετικής εκβιομηχάνισης αναπτύχθηκαν στην ανατολική Ουκρανία οι βιομηχανικές περιοχές του Ντνιπροπετρόφσκ, του Ντόνετσκ και του Χάρκοβο, που παραμένουν και σήμερα το κέντρο της βαριάς βιομηχανίας και το πεδίο της νέας σύγκρουσης.

Στη δυτική Ουκρανία, τον σιτοβολώνα της Ευρώπης, επιβλήθηκαν επί Στάλιν δυσβάστακτες εισφορές στις σοδειές των κολχόζ, έως και 40%. Οταν οι Ουκρανοί αγρότες δεν μπορούσαν πια να ανταποκριθούν, επειδή δεν τους έφταναν για να ζήσουν, ξεκίνησαν οι κατασχέσεις και οι καταδίκες «για σπατάλη της σοσιαλιστικής ιδιοκτησίας». Μέσα σε έναν χρόνο καταδικάστηκαν 125.000 αγρότες σε πολυετή φυλάκιση, πάνω από 5.000 σε θάνατο. Εκατομμύρια Ουκρανοί πέθαναν τότε από την πείνα, ο ακριβής αριθμός είναι μέχρι τώρα άγνωστος.

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στοίχισε άλλα 5.000.000 έως 7.000.000 νεκρούς στην Ουκρανία, τόσο από τα όπλα της Βέρμαχτ όσο κι από την πείνα, καθώς οι γερμανικές κατοχικές δυνάμεις προχωρούσαν στις κατασχέσεις σιτηρών και άλλων τροφίμων, αφήνοντας τους χωρικούς να πεθάνουν. Το 1943, οι Ουκρανοί άρχισαν έναν διπλό απελευθερωτικό αγώνα, πρώτα ενάντια στους ναζί και στη συνέχεια ενάντια στους Σοβιετικούς. Δεν κέρδισαν κανέναν από τους δύο. Μετά την ήττα των ναζί από τον Κόκκινο Στρατό, η Ουκρανία εντάχθηκε και πάλι στην ΕΣΣΔ. Το 1945, το ουκρανικό κομμάτι της Τσεχοσλοβακίας επέστρεψε στη «μητέρα» Ουκρανία, το 1954 ο Χρουστσόφ έκανε… δώρο στην Ουκρανία την Κριμαία.

Η Ουκρανία, στη σημερινή της μορφή, υπάρχει μόλις τα τελευταία εξήντα χρόνια. Οι γείτονές της είναι πολλοί. Οι πρωθυπουργοί της λεγόμενης ομάδας Βίσεγκραντ, δηλαδή της Ουγγαρίας, της Πολωνίας, της Τσεχίας και της Σλοβακίας, ανησυχούν για τα τεκταινόμενα. Στη Μολδαβία εκφράζονται φόβοι για τις αποσχιστικές φωνές που ακούγονται, ενώ από κοντά παρακολουθούν τις εξελίξεις οι Λευκορωσία και Γεωργία.

Η (τεράστια) συμφωνία με την Κίνα και το μέγα φιάσκο με τη Morgan Stanley

Πέρυσι η Κίνα έκλεισε συμφωνία με την Ουκρανία για την ενοικίαση του 5% της ουκρανικής γης, με στόχο την καλλιέργειά της προκειμένου να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες του συνεχώς αυξανόμενου πληθυσμού της. Η συμφωνία είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων στην Ουκρανία. Ανάλογη απόπειρα εκμετάλλευσης των απέραντων καλλιεργήσιμων εδαφών της Ουκρανίας είχε σημειωθεί πριν από μερικά χρόνια από τη Morgan Stanley. Η τράπεζα είχε επενδύσει μεταξύ 2007-2009 σχεδόν 25.000.000 ευρώ σε ένα φιλόδοξο σχέδιο εκμετάλλευσης των χωραφιών της Ουκρανίας, αλλά η όλη επιχείρηση κατέληξε σε φιάσκο. Η συμφωνία με τους Κινέζους χαρακτηρίστηκε ως η μεγαλύτερη από την εποχή της «κατάκτησης» της Αφρικής.
 

Η Ουκρανία παρήγαγε το 25% όλων των αγροτικών προϊόντων της πρώην Σοβιετικής Ενωσης. Σήμερα εξάγει αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, όμως το μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ιδιαίτερα στις δυτικές περιοχές, είναι φτωχό… ή ζάμπλουτο, με δεδομένο ότι η διαφθορά ήταν ένα από τα μεγάλα προβλήματα της χώρας. Ενας στους τέσσερις εργαζομένους στην Ουκρανία απασχολείται στον αγροτικό τομέα, εντυπωσιακό νούμερο για μια χώρα με πληθυσμό 50.000.000 κατοίκων. Η ενασχόληση της ουκρανικής επιχειρηματικής ελίτ ήταν διαφορετική. Οι Ουκρανοί επιχειρηματίες έκαναν business με τη Ρωσία και τη Δύση στον τομέα του σιδήρου και του φυσικού αερίου.

Pυρηνική αποθήκη

Οταν η Ουκρανία ήταν τμήμα της Σοβιετικής Ενωσης διέθετε στο έδαφός της ένα τεράστιο απόθεμα πυρηνικών όπλων. Κάποιοι λένε ότι ήταν το τρίτο παγκοσμίως. Υποχρεώθηκε να το μεταφέρει στη Ρωσία μέσω του περίφημου Μνημονίου της Βουδαπέστης, που υπεγράφη το 1994. Σε αντάλλαγμα η Ρωσία, οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο υπέγραψαν μια δέσμευση ότι θα εγγυούνταν την ασφάλεια της Ουκρανίας.

Στέλλα Θεοδώρου

{{-PCOUNT-}}15{{-PCOUNT-}}

ΣΧΟΛΙΑ

Η δημοκρατία δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Το αντεθνικό σχέδιο για τις αλλαγές στις Ένοπλες Δυνάμεις! «Αφοπλίζουν» νησιά και Έβρο!

Αποσύρουν τις μοίρες Πυροβολικού που ήταν εγκατεστημένες έως σήμερα σε πέντε νησιά του ανατολικού Αιγαίου και καταργούν την 7η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού «Σαραντάπορος», που...

Τορπίλη της Λιβύης στον «σουλτάνο»!

Στον αέρα το ψευδομνημόνιο μετά τη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών για καθορισμό ΑΟΖ με Ελλάδα και Μάλτα Ξαφνικό χαστούκι στον Ερντογάν από τους Λίβυους που...

Επιστολές οργής των παμμακεδονικών οργανώσεων στον Μητσοτάκη! «Πρόδωσες κι εσύ τη Μακεδονία»

Σοβαρό πολιτικό θέμα εντός της ΝΔ Επιστολές οργής, με σκληρή κριτική στον πρωθυπουργό, έστειλαν οι παμμακεδονικές οργανώσεις, με αφορμή τη στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη στη...

Αντεπίθεση του λιμενικού που έπιασε το «Noor 1», αλλα παραδόξως διώκεται

Ο λιμενικός Χριστοφορίδης ζητά εξαίρεση του στρατιωτικού δικαστή λόγω μεροληψίας στην προανακριτική έρευνα εναντίον του Από τη Μαρία Παναγιώτου Την εξαίρεση του στρατιωτικού δικαστή Α΄ Βασιλείου...