Κυριακή, 18 Απρίλιος 2021

Στο νησί των «σκαφάτων» τον χειμώνα ο χρόνος γυρίζει πίσω

Οταν φθινοπωριάζει στη Σχοινούσα οι κάτοικοι μένουν μόνοι, να εξαρτώνται από την καλή διάθεση των «πλούσιων καλοκαιρινών εραστών» 

Από τη
Δήμητρα Αθανασοπούλου

Οταν «πέφτει η νύχτα» του προχωρημένου φθινοπώρου -με πρόγευση χειμώνα- στη Σχοινούσα, τίποτα δεν θυμίζει τις σχεδόν κοσμοπολίτικες Μικρές Κυκλάδες του καλοκαιριού, κατεξοχήν πόλο έλξης των «σκαφάτων».
Το αρχετυπικά κυκλαδίτικο τοπίο του μικροσκοπικού νησιού παραπέμπει ολόκληρο τον χρόνο στην Ελλάδα του ’70, όπως λένε οι τακτικοί επισκέπτες. Με το υποτυπώδες οδικό δίκτυο και την αργή ανάπτυξη, με τις γιαγιάδες να συνωστίζονται στα κατώφλια των σπιτιών τους και να ξενυχτούν κουβεντιάζοντας, ενώ τα παιδιά κουτρουβαλούν στους χωματόδρομους ανάμεσα σε τουρίστες που περιπλανώνται στα σοκάκια της Χώρας.

Μόνο που όταν χειμωνιάζει στις Μικρές Κυκλάδες, οι Σκανδιναβοί, οι Γάλλοι, οι Γερμανοί και οι Ιταλοί επιστρέφουν στις «αστικές πραγματικότητές» τους. Οπως οι Ελληνες ταξιδιώτες και εφοπλιστές. Και μένουν οι ντόπιοι «να περιμένουν τις βροχές για να ξεκινήσουν τα οργώματα στα χωράφια, ώστε να ετοιμαστεί η νέα σοδειά φάβας. Να ετοιμάζουν τα εργαλεία και τα τρακτέρ, να σπέρνουν βρόμη και στάρι και να ρίχνουν τις βάρκες στη θάλασσα για να πάνε για καλαμάρια», όπως λένε ψαράδες και γεωργοί, διηγούμενοι τα μη διαπραγματεύσιμα «τελετουργικά» της «μη κοσμικής περιόδου». Τότε οι λιγοστοί μόνιμοι κάτοικοι μένουν μόνοι στο ανατολικό Αιγαίο να εξαρτώνται από τις προθέσεις των πλούσιων «περαστικών εραστών» των Μικρών Κυκλάδων.

«Ευεργέτες» 

«Λογίζουμε κάποιους σαν ευεργέτες, γιατί καλύπτουν τις ελλείψεις του κράτους» λέει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» η Λίλα Κλαουδάτου, η νεαρή πρόεδρος των νέων στη Σχοινούσα, που μετακόμισε στον «προορισμό της καρδιάς της» τον περασμένο χειμώνα.

«Κάθε καλοκαίρι περνούσα δύο μήνες στη Σχοινούσα και άρχισαν να θέλω να ζήσω και τον χειμώνα. Ηταν μια εύκολη απόφαση, αν και άφησα πολλά πράγματα πίσω μου. Ομως, το νησί σημαίνει πολλά περισσότερα για μένα. Τον χειμώνα είμαστε μια πολύ μεγάλη οικογένεια, με όλα τα θετικά και τα αρνητικά» μας ενημερώνει η 27χρονη πρόεδρος, ενώ μας εξηγεί ότι τη ζωή του νησιού την ορίζει η φύση, η ίδια η μέρα, το πότε ξημερώνει και βραδιάζει, οι γιορτές, τα πανηγύρια, οι γέννες… «Με βλέπω να μένω εδώ. Είδα ομορφιά και στους ανθρώπους, στη φύση και σε μένα» καταλήγει η Λίλα Κλαουδάτου, ανιψιά του γνωστού επιχειρηματία.

Στο νησί εργάζεται ως υπεύθυνη του καφέ Χαρά, σήμα κατατεθέν στέκι της Χώρας, με τις συντροφιές να ψήνουν ρακές και να παίζουν μουσικές και παιχνίδια τα κρύα βράδια.
Την ημέρα οι κάτοικοι δουλεύουν κυρίως στην κτηνοτροφία, στη γεωργία, την οικοδομή, ενώ «οι επιχειρηματίες του τουρισμού είναι κυρίως Σχοινουσιώτες», όπως μας εξηγούν οι ντόπιοι.

Οσο για τη δράση του νεοσύστατου συλλόγου νέων; ««Συμμετέχουμε ενεργά στα κοινά. Προσπαθούμε μόνοι μας να βρούμε, για παράδειγμα, λύση στο πρόβλημα των σκουπιδιών. Εχουμε αναλάβει την οργάνωση κάποιων εκδηλώσεων. Ο σύλλογος επιχειρεί την παρέμβαση σε θέματα κοινωνίας» προσθέτει. Μάλιστα, «η χρηματοδότησή τους είναι μόνο από συνδρομές μελών και δωρεές» μας αναφέρει η Λίλα, η οποία μεγάλωσε και σπούδασε στην Αθήνα, δούλεψε στο Καρπενήσι και «βρήκε τον εαυτό της» στις Μικρές Κυκλάδες, με σκοπό αφήσει το κοινωνικό αποτύπωμά της και να δώσει στους μαθητές όσα περισσότερα ερεθίσματα γίνεται. Εχει, εξάλλου, στα μπαγκάζια της μεταπτυχιακό στην ειδική εκπαίδευση. Γι’ αυτό ο σύλλογος νέων, του οποίου ηγείται, εστιάζει στην οργάνωση εκπαιδευτικών σεμιναρίων για τα λιγοστά παιδιά που ζουν τον χειμώνα εκεί. Οπως μαθήματα βιολιού, πιάνου και κιθάρας, ξένων γλωσσών και θεάτρου.

Σύλλογος γονέων

Οσο για την ανθρωπογεωγραφία της Σχοινούσας; «Συνολικά, είμαστε περίπου 200 άτομα. Εχει αρκετή νεολαία, καθηγητές από 20 έως 40 ετών. Πέρσι το σχολείο είχε μόνο 16 παιδιά. Εχουν υπάρξει και χρονιές με 30 μαθητές! Τα παιδιά φεύγουν συνήθως όταν είναι να πάνε Α’ ή Β’ λυκείου, σπουδάζουν και επιστρέφουν στη Σχοινούσα». Ισως όχι για αυτά που έχει, ούτε για εκείνα που της λείπουν, αλλά για τις αισθήσεις που ξυπνά, κάτι που συνοψίζεται επαρκώς σε μια φράση της Λίλας Κλαουδάτου: «Ηρθα σε επαφή με τον πραγματικό χρόνο και τα πραγματικά συναισθήματα», σε έναν τόπο όπου το αυτοκίνητο είναι σχεδόν περιττό, καθώς κανένα σημείο δεν απέχει από τη Χώρα πάνω από τρία χιλιόμετρα! Και ας έχουν απομακρυνθεί οι εφοπλιστές, που τα καλοκαιριά διεκδικούν πρωταγωνιστικό ρόλο στο νησί. Και ας έχει ερημώσει -από τα πολυτελή σκάφη- το μικρό κι απάνεμο λιμάνι.

Οι δύο εφοπλιστές που κάνουν ό,τι δεν κάνει το κράτος

Είναι τελικά οι εφοπλιστές η κατάρα ή η ευλογία των Μικρών Κυκλάδων, εκεί που στήνουν τις «μικρές αυτοκρατορίες» τους τα τελευταία χρόνια καταλαμβάνοντας εκτάσεις και ύδατα με επαύλεις και θαλαμηγούς;
«Επειδή το κράτος δεν κάνει πράγματα, ο ντόπιος πληθυσμός ζητά από τους εφοπλιστές και κάνουν πράγματα. Ο ρόλος κάποιων εφοπλιστών είναι ευεργετικός» μας λέει η Λίλα Κλαουδάτου, αναφερόμενη σε δύο εφοπλιστές που ξεκαλοκαιριάζουν στο νησί, τον Παπαδημητρίου και τον Μαρτίνο. «Συνήθως διατηρώντας χαμηλό προφίλ και προσφέροντας στον τόπο. Ο βιολογικός καθαρισμός αποβλήτων χρηματοδοτείται από τον Μαρτίνο, ενώ ο Παπαδημητρίου έφτιαξε τους δρόμους» επισημαίνει, αφήνοντάς μας να βγάλουμε τα δικά μας συμπεράσματα. Δεν παραλείπει να αναφέρει, ωστόσο, πως, όποτε υπάρχει επιτακτική ανάγκη για τη διακομιδή κατοίκου σε νοσοκομείο, ελικόπτερα έχουν αποσταλεί από τους εφοπλιστές, και όχι από το ελληνικό κράτος.

{{-PCOUNT-}}16{{-PCOUNT-}}

Η εφημερίδα δημοκρατία δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ