Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2021

Σύγχρονοι καλοί Σαμαρείτες που γεννήθηκαν στα χρόνια της κρίσης

Από τον
Στάθη Βασιλόπουλο
Φωτό: Δημ. Γκολφομήτσος

Πρωί Πέμπτης, και οι υπεύθυνοι του Φιλανθρωπικού Σωματείου «Οι Φίλοι του Παιδιού», που μετρά 30 χρόνια ζωής, έχουν πάρει τις θέσεις τους μπροστά από τον ξύλινο πάγκο. Με σβέλτες κινήσεις, ετοιμάζουν τις σακούλες με τα «δώρα».

Στην αποθήκη του σωματείου, που βρίσκεται σε ένα ήσυχο στενό (Ιστρου 23) δίπλα στον σταθμό του ηλεκτρικού στον Περισσό, έχουν σπεύσει από νωρίς γονείς, προκειμένου να παραλάβουν τρόφιμα μακράς διαρκείας, είδη ατομικής υγιεινής, πάνες, βρεφικά γάλατα, ρούχα και παπούτσια για τα παιδιά τους.

Κεφάλια σκυμμένα, πρόσωπα σκυθρωπά, χείλη σφιγμένα, σχεδόν μπλαβιά. Οικογενειάρχες που κάποτε έστεκαν περήφανοι «λυγίζουν» τώρα κάτω από το βάρος της φτώχειας και περιμένουν καρτερικά στην ουρά για να πάρουν μερικά πακέτα μακαρόνια και λίγο ελαιόλαδο, για να «βγάλουν» τον μήνα.

Στη μακρά λίστα των δικαιούχων, που είδαν τις ζωές τους να «τσακίζονται» στις συμπληγάδες των Μνημονίων, βρίσκεται τα τελευταία δύο χρόνια το όνομα της Αντωνίας Κοκκίνη, μητέρας δύο παιδιών, ένα εξ αυτών με βαριά αναπηρία (95%).

«Εφιάλτης»

Η 47χρονη από τη Νίκαια διατηρούσε ένα μικρό κατάστημα με ψιλικά, αλλά τα κεσάτια στην αγορά την ανάγκασαν να βάλει λουκέτο και να έρθει αντιμέτωπη με τον εφιάλτη της ανεργίας. Αδυνατώντας να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της, χτύπησε την πόρτα των «Φίλων του Παιδιού». «Το σωματείο, εκτός από τα τρόφιμα που μου δίνει, μου πληρώνει το ενοίκιο, τα φάρμακα και τα εμβόλια για το παιδί μου, που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Μόνο από αυτούς τους ανθρώπους ζούμε. Μας σέβονται, είναι η οικογένειά μας» λέει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» η κυρία Κοκκίνη, που επισκέπτεται την αποθήκη στον Περισσό για τις προμήθειες του μήνα.

Η 47χρονη έχει βρει το μοναδικό αποκούμπι της στους ανθρώπους του σωματείου, καθώς δεν μπορεί να ζήσει την οικογένειά της με το επίδομα αναπηρίας του παιδιού της, μέρος του οποίου κρατά η Εφορία λόγω χρεών. «Δυστυχώς, δεν έχω τη δυνατότητα να κλείσω τα βιβλία του μαγαζιού, γιατί χρειάζονται χρήματα τα οποία δεν έχω. Το σωματείο κάνει ό,τι περνά από το χέρι του. Αυτά που μας παρέχει θα έπρεπε να μας τα δίνει το κράτος» συμπληρώνει με πικρία η κυρία Κοκκίνη.

Παραδίπλα της κάθεται η Κατερίνα, μητέρα δύο παιδιών, που περιμένει να έρθει η σειρά της. Στο μπράτσο της κρέμεται ο μικρότερος γιος της, ο Ραφαήλ. «Πριν από πέντε χρόνια δούλευα ως καθαρίστρια σε γραφεία στον Πειραιά, αλλά με έδιωξαν. Από τότε μέχρι σήμερα δεν έχω βρει μόνιμη δουλειά. Μια στο τόσο καθαρίζω σπίτια. Από την Πρόνοια παίρνω 44 ευρώ τον μήνα για κάθε παιδί, δηλαδή 88 ευρώ και για τα δύο παιδιά. Με αυτά τα λεφτά δεν μπορείς να ζήσεις, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα» δηλώνει η άνεργη μητέρα, η οποία πέρασε πρώτη φορά το κατώφλι του σωματείου πέρυσι τον Φεβρουάριο.

«Μια φορά τον μήνα έρχομαι για τρόφιμα στην αποθήκη, πάω στο κρεοπωλείο για να αγοράσω κρέατα και στο σούπερ μάρκετ για λαχανικά, που μου πληρώνει το σωματείο. Το ένα από τα δύο παιδιά μου πηγαίνει στον παιδικό σταθμό που έχουν οι “Φίλοι του Παιδιού” στο Μεταξουργείο. Είμαστε σε πολύ δύσκολη κατάσταση, προσπαθούμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε» συμπληρώνει η 38χρονη.

«Πολλά ανθρώπινα δράματα, με μαθητές να διαβάζουν κάτω από το φως των κεριών»

Το Φιλανθρωπικό Σωματείο «Οι Φίλοι του Παιδιού» (ιδρύθηκε το 1987) αποτελεί «ομπρέλα προστασίας» για άπορα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, ανύπαντρες μητέρες και οικογένειες που έχουν οικονομική δυσχέρεια. «Την αποθήκη την ανοίγουμε δύο φορές τον μήνα. Οι παροχές είναι κυρίως σε είδος, χρήματα δεν δίνουμε. Καλύπτουμε ιατροφαρμακευτικές ανάγκες των παιδιών, πληρώνουμε φάρμακα, εξετάσεις, εμβόλια, επισκέψεις σε γιατρούς. Σε κάποιες οικογένειες πληρώνουμε ενοίκια και λογαριασμούς.

Παράλληλα με την υλική υποστήριξη, προσφέρουμε και ψυχολογική. Εχουμε δύο ομάδες στήριξης γονέων που πραγματοποιούν εβδομαδιαίες συνεδρίες υπό την επίβλεψη ψυχολόγου» σημειώνει η Χρυσούλα Διαμαντοπούλου, κοινωνική λειτουργός και υπεύθυνη φιλανθρωπικού τομέα των «Φίλων του Παιδιού», που από το 1997 είναι μέλος της ένωσης «Μαζί για το Παιδί», μαζί με άλλα εννιά σωματεία. Αυτήν τη στιγμή, Οι «Φίλοι του Παιδιού» στηρίζουν περίπου 250 οικογένειες και 300 παιδιά.

«Αύξηση»

«Τα χρόνια της κρίσης αυξήθηκε δραματικά ο αριθμός των οικογενειών που ζητούσαν βοήθεια από εμάς. Πέρυσι καταγράφηκε και πάλι αύξηση των αιτημάτων προς το σωματείο μας» υπογραμμίζει η Χρυσούλα, η οποία σε κατ’ οίκον επισκέψεις βλέπει να ξετυλίγονται μπροστά στα μάτια της ανθρώπινα δράματα, με νοικοκυριά βυθισμένα στο σκοτάδι και παιδιά να διαβάζουν τα μαθήματά τους υπό το φως των κεριών.

Σύμφωνα με τον Νίκο Γιώτα, κοινωνικό λειτουργό στην Ενωση «Μαζί για το Παιδί», πρόκειται για οικογένειες που στο παρελθόν είχαν την οικονομική δυνατότητα να συντηρηθούν, αλλά οι γονείς έμειναν άνεργοι και πλέον δυσκολεύονται να καλύψουν ακόμα και τις βασικές ανάγκες των παιδιών τους. «Είναι συνήθως άνθρωποι που δεν θα έρθουν να ζητήσουν βοήθεια και, όταν θα το κάνουν, θα είναι ντροπαλοί και συνεσταλμένοι. Αυτό που ζητούν είναι να βρουν δουλειά. Οι οικογένειες αυτές είναι που θέλουν ιδιαίτερη μεταχείριση. Τα αιτήματα για υποστήριξη έρχονται από όλη την Ελλάδα και είναι πάρα πολλά» δηλώνει ο κοινωνικός λειτουργός.

Εκτός από τρόφιμα μακράς διαρκείας (ρύζι, ελαιόλαδο, μακαρόνια, μπισκότα, δημητριακά, γάλα εβαπορέ), ρούχα, παπούτσια και παιχνίδια, το σωματείο δίνει τη δυνατότητα, μια φορά τον μήνα, στους δικαιούχους να αγοράζουν κρέατα, φρούτα και λαχανικά, έτσι ώστε να παρέχουν μια ισορροπημένη διατροφή στα παιδιά τους. Το 2007 το σωματείο υλοποίησε έναν μεγάλο στόχο του: την ίδρυση παιδικού σταθμού στο Μεταξουργείο, που προσφέρει σε παιδιά ηλικίας από 2,5 έως 5 ετών πλήρη διατροφή, δημιουργική απασχόληση, ιατρική παρακολούθηση, οδοντιατρικό έλεγχο, εμβολιασμό, λογοθεραπεία, εκδρομές, πάρτι γενεθλίων και επισκέψεις σε θεατρικές παραστάσεις και μουσεία.

Νηπιοτροφείο Καλλιθέας: «Mας ζητούν να φιλοξενήσουμε προσωρινά τα μωρά τους»!

Αντιμέτωποι με μια νέα δραματική πραγματικότητα, απότοκο της οικονομικής κρίσης, βρίσκονται το τελευταίο διάστημα οι υπεύθυνοι στο Πρότυπο Εθνικό Νηπιοτροφείο (ΠΕΝ) Καλλιθέας. «Ερχονται οικογένειες που μας ζητούν να φιλοξενήσουμε προσωρινά τα παιδιά τους ή να τους δίνουμε έστω ένα πιάτο φαγητό. Κάνουμε ό,τι μπορούμε, αλλά με τα μέσα που διαθέτουμε, δυστυχώς, δεν είμαστε πάντα σε θέση να ανταποκριθούμε. Αυτή τη στιγμή, ελλείψει κρεβατιών, έχουμε γύρω στα επτά παιδιά που μένουν εδώ τις καθημερινές και περίπου ισάριθμα παιδιά που φεύγουν κάθε μέρα το βράδυ» λέει η πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του ιδρύματος Αργυρώ Ζερβάκη. Οι γονείς αφήνουν τα παιδιά τους στο νηπιοτροφείο τις καθημερινές και κάθε Παρασκευή τα παίρνουν για να περάσουν μαζί το Σαββατοκύριακο.

Παρότι τα παιδιά που, παραδοσιακά, έφταναν στον χώρο έχρηζαν προστασίας, όπως όριζε εισαγγελική παραγγελία, λόγω εγκατάλειψης ή αναγκαιότητας προσωρινής απομάκρυνσης από το οικογενειακό περιβάλλον τους, σήμερα η δύσκολη οικονομική συγκυρία έχει αναγκάσει και μητέρες, κυρίως άγαμες και άνεργες, να απευθυνθούν στη διοίκηση του ιδρύματος και να ζητήσουν βοήθεια. «Υπάρχουν πολλές μητέρες που αδυνατούν να προσφέρουν στα παιδιά τους τα στοιχειώδη και μας ζητούν φαγητό, ρούχα, παιχνίδια. Εμείς τους δίνουμε ό,τι μπορούμε. Και εμείς δεν έχουμε τη δυνατότητα να σταθούμε επαρκώς στις αυξημένες ανάγκες. Κάθε χρόνο η επιχορήγηση μειώνεται» σημειώνει η κυρία Ζερβάκη.

Το ίδρυμα αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια οικονομικό πρόβλημα, το οποίο γιγαντώθηκε την περασμένη τριετία, απειλώντας τη βιωσιμότητά του. Τα ταμεία του ΠΕΝ είναι άδεια, οι πληρωμές των υπαλλήλων «τρέχουν» και μέρος των οφειλών σε ΔΕΗ (περίπου 24.000 ευρώ) και ΙΚΑ παραμένει απλήρωτες.

Σήμερα, στο ΠΕΝ υλοποιούνται τρία προγράμματα «προστασίας». Το πρώτο είναι το πρόγραμμα της 24ωρης φύλαξης (κλειστή προστασία), στο οποίο φιλοξενούνται περίπου 30 παιδιά, κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας, λόγω παραμέλησης, εγκατάλειψης, κακοποίησης ή ενδοοικογενειακής βίας.

Μονάδα ανοιχτής προστασίας

Σε ηλικία πεντέμισι ετών τα παιδιά παραπέμπονται υποχρεωτικά σε άλλα ιδρύματα, αλλά οι υπεύθυνοι του ΠΕΝ επιδιώκουν να διατηρηθεί η σχέση με την οικογένεια φιλοξενίας, καθώς είναι θεμελιώδους σημασίας για την υγιή συναισθηματική ανάπτυξή τους. Παράλληλα με το πρόγραμμα της κλειστής προστασίας, στις εγκαταστάσεις του νηπιοτροφείου λειτουργεί και μονάδα ανοιχτής προστασίας για παιδιά, τα οποία σιτίζονται στο ίδρυμα λόγω ακραίας φτώχειας. Τρίτος πυλώνας προστασίας είναι ο παιδικός σταθμός του ΠΕΝ, που υποδέχεται παιδιά από δημότες της περιοχής.

Ο παιδικός σταθμός δημιουργήθηκε το 1989, με σκοπό να κοινωνικοποιηθούν τα παιδιά της κλειστής προστασίας, τα οποία μπαίνουν κανονικά στα τμήματα του παιδικού σταθμού και «αναμειγνύονται» με τα υπόλοιπα. Στον παιδικό σταθμό φιλοξενούνται επίσης παιδιά άπορων οικογενειών, που είδαν το εισόδημά τους να συρρικνώνεται δραματικά από τη φορολαίλαπα και τις περικοπές μισθών. Το νηπιοτροφείο, πάντως, δεν θα μπορούσε να ορθοποδήσει αν δεν υπήρχαν δωρητές και εθελοντές για να το στηρίξουν. Το συγκινητικό είναι, όπως λένε οι υπεύθυνοι του ΠΕΝ Καλλιθέας, ότι πρόκειται κυρίως για άτομα με χαμηλά εισοδήματα, που προσφέρουν τρόφιμα, ρούχα, κουβέρτες, παιχνίδια, ενώ έχουν αναλάβει και μια σειρά από επισκευές στο κτιριακό συγκρότημα, το οποίο, με το πέρασμα του χρόνου, παρουσιάζει φθορές και χρειάζεται φρεσκάρισμα.

{{-PCOUNT-}}34{{-PCOUNT-}}

Η εφημερίδα δημοκρατία δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ